<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235</id><updated>2011-10-30T19:53:22.079-02:00</updated><title type='text'>O b s c e n u m</title><subtitle type='html'>Não sei bem porquê. Mas se soubesse, nada mudaria.</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default?start-index=101&amp;max-results=100'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>1639</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-3472834299681455274</id><published>2011-07-04T18:09:00.000-03:00</published><updated>2011-07-04T18:09:30.797-03:00</updated><title type='text'>Fucking Natal Diary – Parte 7</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Revelações e Abelhas&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&amp;nbsp;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-QV49LuL5Dis/ThIpQLRjLoI/AAAAAAAABEw/VjtPrXcmaMQ/s1600/P1030015.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-QV49LuL5Dis/ThIpQLRjLoI/AAAAAAAABEw/VjtPrXcmaMQ/s320/P1030015.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Duas revelações me arrebataram em Genipabú. Ambas de natureza íntima. A primeira, que só tive à noite, no hotel, quando revia as fotos do dia, diz que preciso urgente voltar a levar a corrida a sério e voltar a emagrecer. A segunda, imediata, foi a percepção do quanto as novelas que vi na juventude ficaram arraigadas na minha memória afetiva, em uma intensidade que só percebi ao escalar as dunas de Natal.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Todo mundo precisa ganhar o seu. No mundo em que vivemos, sobreviver significa faturar. Compreendo perfeitamente isso. Mas não deixa de ser um pouco incômodo o assédio aos turistas. Sou uma pessoa cordata e muitas vezes lamento isso, pensando nas oportunidades que tive de mandar alguém para a puta que pariu e não mandei. Em Natal, não chegou a isso. Claro. Todos os assédios para estacionar, fazer passeios, comprar alguma coisa estão dentro da cordialidade local. Mas a insistência tende a irritar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Praia&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Chegamos sem dificuldade à praia de Genipabú. Diante da insistência, estacionamos o carro seguindo a orientação de um rapaz cabeludo e magrelo. Mal descemos e ele nos apresentou a um sujeito que nos ofereceu passeios de buggy ou serviço de guia, para o caso de querermos ir no nosso carro. Ouvimos com atenção, declinamos com cordialidade.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;O cabeludo magrelo na cola. Terminada a explanação do parceiro de negócios, nos conduziu à praia, a uma mesa, dentre as mesas coordenadas por ele e o quiosque para o qual trabalhava. Nem tivemos tempo de pensar se queríamos ficar ali ou não. Ficamos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Havia sol, ao contrário do que a Fernanda queira se lembrar. Ali percebi o único ponto negativo de se alugar um carro. Não podia beber. Pedimos um suco cada um e uma porção de iscas de peixe. Confesso que não me acostumo com essa expressão: isca. Para mim, isca é o que se põe no anzol quando se vai pescar. Por isso, ao pedir uma porção de iscas, sempre acho que vão trazer um prato com minhocas, vermes e pedaços de pão embolorado. Paranoias minhas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Como o sol estava bom, ao contrário do que a Fernanda queira se lembrar, resolvi entrar na água. Normal, água agradável. Cinco minutos e já estava entediado. Realmente não vejo graça em praia. Voltei para a mesa e a Fernanda perguntou como estava a água. Salgada, respondi com meu ótimo humor de quem adora ficar panguando na beira do mar. Foi a vez dela se molhar. Fiquei na mesa. Peguei a câmera e vi que ela tinha feito umas fotos minha voltando do mar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Revelação&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Chegaram os sucos. Na esteira vieram duas abelhas. Aquele sol, aquela gente irritante amontoada em baixo de guarda-sol, eu tentando evitar que as abelhas morressem afogadas no suco, me sentindo ridículo espantando as abelhas com uma camiseta, agindo entre destemido e precavido e nada da Fernanda sair da água. Puta que pariu, pensei feliz da vida.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-G6FuBetvf6w/ThIoCoeNESI/AAAAAAAABEY/w8LuQUF7u0s/s1600/P1020835.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-G6FuBetvf6w/ThIoCoeNESI/AAAAAAAABEY/w8LuQUF7u0s/s320/P1020835.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Resolvi ver as fotos que ela tinha feito quando eu voltava do mar. Imaginei que as imagens mostrariam um James Bond, tipo Sean Connery em “O Satânico Dr. No” ou um Daniel Craig em “Cassino Royale”, talvez um Rodrigo Santoro em “As Panteras Detonando”, quem sabe, forçando um pouco, um &lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;span style="line-height: 150%;"&gt;Johnny Weissmuller&lt;/span&gt; em Tarzan, o Homem Macaco. Mas tudo que vi foi o Homer Simpson meio perdido, tentando lembrar onde tinha deixado a Fernanda. Veja a foto aqui à direita e diga se não é o próprio Homer. Preciso voltar a treinar sério.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-qwftTHJxMLQ/ThIo2BOPrNI/AAAAAAAABEo/cR8LLmVqsiQ/s1600/P1020964.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-qwftTHJxMLQ/ThIo2BOPrNI/AAAAAAAABEo/cR8LLmVqsiQ/s320/P1020964.JPG" style="cursor: move;" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;o:p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Finalmente o amor da minha vida voltou. Bebemos, comemos e contemplamos a praia. Muito instrutivo. Depois fomos ao que me interessava. Andar e conhecer as tais dunas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Dunas&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-cicdjzp9x-k/ThIpEKquAyI/AAAAAAAABEs/jKVuEpKBeY0/s1600/P1020995.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/-cicdjzp9x-k/ThIpEKquAyI/AAAAAAAABEs/jKVuEpKBeY0/s320/P1020995.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Não dá para descrever. Confesso que de toda viagem foi o que mais gostei. As dunas de Genipabú desembocam na praia. Subimos por elas com o som do mar e o vento soprando. No alto, havia uma cerca. Aquela imagem foi foda. Na minha cabeça soava o sino das cabritas da novela Tieta, cujas cenas de mangue seco foram gravadas ali, segundo os guias regionais. Duvido, mas fingi acreditar. Escalamos, caímos, andamos. Exploramos as dunas, vimos dromedários ao longe, uma paisagem incrível, algo que nunca tínhamos visto antes.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Viajar é conhecer idiotas que falam outra língua, escreveu Rubem Fonseca. Às vezes concordo. Mas ali, naquele instante, não havia outros idiotas, além de nós mesmos. Só Fernanda e eu, dois idiotas maravilhados com o cenário. E na minha cabeça um dos temas da novela Tieta e o som das cabras e dos sinos das cabras do velho Esteves. Porra, pensei. Que força tem nossa memória afetiva.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Andamos muito por entre as dunas. Depois pegamos uma trilha e voltamos para a praia e para o carro. Já devia ser tarde, pensamos. Quando chegamos no carro percebemos que naquele dia o tempo não corria no seu tempo correto. Dava tempo para mais uma aventura. E que aventura seria.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;--&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Assista e entenda&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="349" src="http://www.youtube.com/embed/R0iRNdiKLL0" width="425"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-3472834299681455274?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/3472834299681455274/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=3472834299681455274&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3472834299681455274'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3472834299681455274'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/07/fucking-natal-diary-parte-7.html' title='&lt;i&gt;Fucking&lt;/i&gt; Natal&lt;i&gt; Diary&lt;/i&gt; – Parte 7'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/-QV49LuL5Dis/ThIpQLRjLoI/AAAAAAAABEw/VjtPrXcmaMQ/s72-c/P1030015.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-1679777910746281286</id><published>2011-07-01T13:40:00.001-03:00</published><updated>2011-07-01T13:42:11.034-03:00</updated><title type='text'>Fucking Natal Diary – Parte 6</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 150%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Get your motor running&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 150%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Head out on the highway&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 150%;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Looking for adventure&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: center;"&gt;&lt;span class="apple-style-span"&gt;&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="line-height: 150%;"&gt;In whatever comes our way&lt;/span&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-SDIG4ynJjuk/Tg32juKKbLI/AAAAAAAABDo/nBNlY01vLBk/s1600/P1030082.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="300" src="http://2.bp.blogspot.com/-SDIG4ynJjuk/Tg32juKKbLI/AAAAAAAABDo/nBNlY01vLBk/s400/P1030082.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Que alguns amigos nossos não se ofendam, mas não ter filhos numa hora dessas é uma benção. Ao longo de nossa estada por Natal vimos muitas famílias, algumas carregando as sogras (?!), inclusive. E, claro, os filhos. Desde bebês até pré-adolescentes.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-1Rog2QmACWE/Tg31qOpwk3I/AAAAAAAABDY/B05RO5Oqx-Q/s1600/P1020675.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="150" src="http://1.bp.blogspot.com/-1Rog2QmACWE/Tg31qOpwk3I/AAAAAAAABDY/B05RO5Oqx-Q/s200/P1020675.JPG" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Fernanda e eu, que possivelmente não teremos filhos (e precisamos de vez em quando legitimar nossa possível opção demonizando a experiência ma(pa)ternal), pensávamos no quanto aquilo tolheria nossa liberdade. Tentávamos imaginar, para aquelas famílias, qual percentual do tempo total de uma viagem como aquela seria ocupado com irritações, estresses, aporrinhações e impulsos quase incontroláveis de praticar a arte de esganar o próximo; seja o filho, o marido, ambos, a esposa, a sogra, todos ou o gerente do hotel, na falta de algo menos pessoal.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Sem falar no custo. Uma refeição nossa, com bebidas, nunca saia por mais que R$60,00. Agora coloca um triturador de comida como são os adolescentes numa equação dessas. Melhor não. Mas voltemos a falar de liberdade.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Como bons turistas corajosos, sem preguiça, tomamos o rumo do Forte dos Reis Magos, pela Via Costeira. A moça da locadora, como todos em Natal, foi muito solícita em nos explicar os caminhos que queríamos seguir. Achamos fácil. Enquanto andávamos sem pressa pelo forte, com muitos turistas, ouvimos um sujeito gritar várias vezes: “última chamada para a van do Tobinha, vamos lá pessoal!!”. Nos olhamos, Fernanda e eu, e sorrimos cúmplices e satisfeitos com nós mesmos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-LOpAPgfEox8/Tg315TcB73I/AAAAAAAABDc/zP30mP2YBsI/s1600/P1020690.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="150" src="http://1.bp.blogspot.com/-LOpAPgfEox8/Tg315TcB73I/AAAAAAAABDc/zP30mP2YBsI/s200/P1020690.JPG" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;o:p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Aquilo era exatamente do que estávamos fugindo quando alugamos o carro. Fugir das amarras de uma visita com tempo definido de duração, das amarras de andar em grupo e visitar apenas o que estava no roteiro, sem tempo de, por exemplo, fazer uma hora na praia, no quiosque e ficar a toa por ali. Principalmente, fugir de um sujeito chato nos chamando para a van do Tobinha.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-KLCcMg_RlGY/Tg32IuSQAbI/AAAAAAAABDg/x7U2sHPtIwc/s1600/P1020741.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="150" src="http://2.bp.blogspot.com/-KLCcMg_RlGY/Tg32IuSQAbI/AAAAAAAABDg/x7U2sHPtIwc/s200/P1020741.JPG" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Ao tirar as fotos do Forte, que desde antes de sair de São Paulo eu já sabia que queria visitar, tentava, sem sucesso, não enquadrar os turistas. Fazia um esforço para, apesar daquele monte de gente em roupas de banho, viajar na história e reviver a vida cotidiana naqueles séculos de navegações e conquistas do Novo Mundo. Um tempo perdido, quando homens podiam coçar o saco na rua sem alguma mulher chata cochichar com a amiga “que aquele ali deve estar uma semana sem lavar o saco”. Naquele tempo seria exatamente isso.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-jPnvFUz99ms/Tg34IPxFQzI/AAAAAAAABDs/jVjg-GZcjt4/s1600/P1020739.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="150" src="http://2.bp.blogspot.com/-jPnvFUz99ms/Tg34IPxFQzI/AAAAAAAABDs/jVjg-GZcjt4/s200/P1020739.JPG" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;o:p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Aquilo me remeteu a uma pequena angústia que sinto quando penso em fazer certas viagens. Por exemplo, adoraria conhecer as pirâmides do Egito. Já me peguei imaginando eu lá, diante daquela maravilha alienígena (ou você acha que foi a Camargo Correa que levantou aquilo?), apenas eu, o deserto e o tempo; a História me contemplando e eu contemplando a História. Mas aí cai a ficha. É claro que aquilo lá deve ser apinhado de turista tirando foto, andando de um lado para outro, cercados por barracas vendendo todo tipo de coisa, de relíquias autênticas fabricadas em Taiwan, a DVDs da Ivete Sangalo. Não dá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-ZlFYtbJWliI/Tg32YAJZawI/AAAAAAAABDk/vJsGd7xK-6k/s1600/P1020743.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="150" src="http://2.bp.blogspot.com/-ZlFYtbJWliI/Tg32YAJZawI/AAAAAAAABDk/vJsGd7xK-6k/s200/P1020743.JPG" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;o:p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Aí desanimo de gastar os tubos, viajar não sei quantas horas de avião (que é a coisa mais chata do mundo) pra ter um monte de gente atrapalhando meu devaneio histórico.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Desencanei, esperei os argentinos, holandeses e tunisianos irem embora do forte e fiz umas fotos meio loucas, tentando derrubar a ponte e acertar um grupo barulhento de turistas. E o dia ainda estava pela metade. Dali a pouco iríamos para as dunas de Genipabú e eu mostraria para minha Fernanda-Tieta a potência de Rogério-Osnar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;--&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-1679777910746281286?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/1679777910746281286/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=1679777910746281286&amp;isPopup=true' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/1679777910746281286'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/1679777910746281286'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/07/fucking-natal-diary-parte-6.html' title='&lt;i&gt;Fucking&lt;/i&gt; Natal&lt;i&gt; Diary&lt;/i&gt; – Parte 6'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-SDIG4ynJjuk/Tg32juKKbLI/AAAAAAAABDo/nBNlY01vLBk/s72-c/P1030082.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-9027649470602186364</id><published>2011-07-01T10:57:00.001-03:00</published><updated>2011-07-04T17:37:47.041-03:00</updated><title type='text'>Fucking Natal Diary – Parte 5</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Espaçonaves e aventura&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-ATMFx9jAlXQ/Tg3RtqFQVOI/AAAAAAAABDU/8xAmG0Y8Z6s/s1600/P1030079.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="300" src="http://1.bp.blogspot.com/-ATMFx9jAlXQ/Tg3RtqFQVOI/AAAAAAAABDU/8xAmG0Y8Z6s/s400/P1030079.JPG" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Enxergo basicamente dois tipos de turismo: o preguiçoso e o corajoso. No primeiro, o turista é daquele tipo que paga pelos passeios manjados, city tours, coisa pra inglês ver, cercado de segurança e conforto. No segundo tipo, o sujeito se aventura pela cidade, pega ônibus se for preciso, pede informação, anda a pé, explora, descobre. Nem preciso dizer qual prefiro.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Agora me responda, se você tivesse que abrir um negócio em Natal, qualquer negócio, qual abriria? Pensou em quiosque a beira-mar, passeio de buggy nas dunas, criação de dromedário, hotel, pousada, puteiro? Esqueça. Vá para lá e abra uma gráfica.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;No primeiro dia em Natal, Fernanda e eu recebemos um bombardeio de folhetos vendendo passeios de todo tipo. Uma grande variedade de lugares para visitar, duração do passeio, tipo de veículo, atividades “imperdíveis”. Só o que não variava muito eram os preços, todos salgados. Uma coisa que logo descobrimos é que não é em Natal que ficam todas as coisas que vendem como sendo em Natal. Muitas praias, passeios e pontos turísticos ficam fora da cidade, muitas vezes a quase 200km de distância.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Foi por isso que, depois de uma fria análise financeira (somada à nossa disposição em fazer turismo de coragem), decidimos alugar um carro. Por dois dias de aluguel pagaríamos o mesmo valor de um passeio de 2 horas. O carro que nos caiu na mão foi um Gol bolinha branco. Quem me conhece sabe que todo carro que dirijo por algum tempo precisa ter um nome, pois é preciso criar laços de intimidade e cumplicidade com o possante. Mesmo que seja motor 1.000.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;A tradição começou com o carro no qual aprendi a dirigir, um Opala 1974, cor marrom, que meu pai possuía. Meu amigo Edinho (o cara com quem aprendi a beber, referência mundial em consumo de cerveja), ao entrar nele pela primeira vez, já com umas “cagibrinas” na cabeça, espantando pelo tamanho do bicho, não teve dúvida: “Isso parece até uma nave espacial, parece a Enterprise. É a Enterprise Caramelo”. O nome pegou e a Enterprise Caramelo nos levou a lugares onde nenhum homem (em sã consciência) teria ido.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Depois da Enterprise Caramelo, vieram outros. Raposa Negra, o gol quadrado preto de meu tio; Briosa Branca, a Brasília branca do pai do Edinho; a Barca do Inferno Celestial, uma Caravan azul do irmão do Edinho, que numa noite especial, lavada, polida e cheirosa se tornou, excepcionalmente, na Barca do Amor; Cavalo de Prata, o Kadet prata do pai do Edinho, o Black Hawnk Down ou apenas Falcão Negro, o Uno preto da Regina.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Por isso, quando sentei no cockpit do Gol branco, não tive dúvida e falei pra Fernanda: “Nega, esse é o Asa Branca. Com ele vamos voar por Natal”. Meti em alto volume um&lt;i&gt; Born To Be Wild, &lt;/i&gt;e&amp;nbsp;saí logo pegando um retorno errado pro sentido contrário.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;--&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-9027649470602186364?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/9027649470602186364/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=9027649470602186364&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/9027649470602186364'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/9027649470602186364'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/07/fucking-natal-diary-parte-5.html' title='&lt;i&gt;Fucking&lt;/i&gt; Natal &lt;i&gt;Diary&lt;/i&gt; – Parte 5'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-ATMFx9jAlXQ/Tg3RtqFQVOI/AAAAAAAABDU/8xAmG0Y8Z6s/s72-c/P1030079.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-5675532042218615967</id><published>2011-06-29T09:41:00.001-03:00</published><updated>2011-07-04T17:36:39.989-03:00</updated><title type='text'>Fucking Natal Diary - Parte 4</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Tapioca e Futebol&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-J6XlXyAfcSI/Tgscdsvo6_I/AAAAAAAABDI/JB29DzA0HiI/s1600/P1020596.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-J6XlXyAfcSI/Tgscdsvo6_I/AAAAAAAABDI/JB29DzA0HiI/s320/P1020596.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Às vezes a Fernanda é mais homem que eu. Calma, não se apressem nas conclusões. Deem tempo ao texto antes de acharem que na intimidade do quarto os papéis se invertam. Não é disso que falo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Somos corintianos, graças a Deus. Se precisar, quebramos rádios. Porque somos corintianos, maloqueiros e sofredores. A primeira vez que fomos ao estádio juntos ver nosso time jogar, a Fernanda usava uma touca de “cadeeiro” de intimidar tenente da ROTA. Já eu, mais parecia torcedor de numerada, todo &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;clean&lt;/i&gt; na envergadura da gloriosa camisa. Isso é só um exemplo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-JSOEDFOu2tw/Tgscoa8KgiI/AAAAAAAABDM/Eh1xwIXtKd8/s1600/P1020609.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-JSOEDFOu2tw/Tgscoa8KgiI/AAAAAAAABDM/Eh1xwIXtKd8/s320/P1020609.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Depois de almoçar e andar pela cidade e pela praia, retornamos ao hotel. Mas antes cometemos um erro. Comemos uma tapioca. O erro foi a gula. A bicha era imensa, quase flutuando em leite condensado. Embora deliciosa, aquilo estufou mais que o recomendado pela Organização Mundial da Saúde e da Boa Educação à Mesa. E já estava anoitecendo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;A minha dileta namorada costuma dizer que tenho pensamento de gordo. Antes fosse só o pensamento e não esta minha barriga que sustenta sua tese. A verdade é que ás vezes faço uma refeição já planejando a próxima. E depois de comer aquela tapioca fiquei seriamente preocupado com as consequências daquilo para nosso apetite na hora de jantar. Não queria abrir mão de um jantar romântico a beira-mar em nossa primeira noite.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Felizmente, Deus criou no corpo humano hormônios e atividades prazerosas que colaboram muito para abrir o apetite. Aliás, li em algum lugar que por Natal estar mais próxima da África, os ventos que vem do mar trazem ares afrodisíacos do outro continente. Talvez seja verdade, porque esses dias todos na cidade... bem, deixa pra lá.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Saímos para jantar. Pela localização do hotel em relação à parte mais badalada de Ponta Negra, isso equivalia a andar todas as noites quase quatro quilômetros entre ida e volta. O que naquele cenário e naquelas noites deliciosas não era nenhum sacrifício.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Depois de passar por alguns restaurantes vazios, achamos um com bom movimento e presumimos que deveria ser um lugar de boa comida. De fato era, mas o movimento se devia à presença de uma grande TV, que transmitiria, dali a instantes, a final da Libertadores da América entre Santos e Peñarol. Um grupo grande de santistas ocupava as mesas mais próximas da TV. Nós nos sentamos mais atrás.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Não sou de secar qualquer time. A exceção é o São Paulo, time pelo qual tenho maior antipatia. Já o Palmeiras não cheira nem fede para mim e o Santos cresci achando um time de coitado, que não ganhava nada. Claro que a seca de títulos do Peixe já passou faz anos, mas em mim prevalece essa impressão de time pequeno. Claro que não o suficiente para ter pena de suas derrotas, mas suficiente para não me importar com sua conquista da Libertadores. Naquela noite, pouco me importava o resultado do jogo. Mas não para a Fernanda.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Fernanda não perdoa. Seca mesmo. Naquela noite, naquilo que deveria ser um jantar romântico, minha doce mulher estava empenhada em secar o time da Vila Belmiro. Ou seja, no papel de corintianos eu fico blasé, ela encardida. Lembrando da touca que ela usou em nossa primeira ida juntos ao estádio, percebi que as vezes ela é mais homem que eu quando o assunto é futebol.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Os santistas da mesa a frente cantavam, incentivavam e ela olhava feio. Entre uma e outra isca de peixe, ela dava cabo de uma caipirinha sem hesitar, enquanto eu ia suave na cerveja. À medida que o álcool visivelmente subia pelas suas bochechas, via ela se irritando com a babação por Neymar. Pensei: se sai um gol do Peñarol fodeu, ela vai gritar e vou ter que dar conta de dar sopapos em uma dúzia de santistas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Nesse meio tempo, um alívio cômico quase surreal. Ao ouvirmos uma certa gritaria na rua, vimos algo muito divertido. Três rastafáris empurrando, solidariamente, um carro velho, enquanto outro &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;rasta&lt;/i&gt; tentava fazer a máquina pegar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;- Porra, Fernanda. É a gang dos jamaicanos vodu, disse eu, lembrando de um filme ruim do Steven Seagal, de 1990.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Naturalmente, ela não entendeu minha referência de filme ruim e logo voltou ao jogo, que terminava o segundo tempo sem gols.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Aproveitei a deixa e pedi a conta. Sugeri que víssemos o segundo tempo no quarto do hotel. Pagamos a conta e fomos embora. Eu temendo que antes de sair, minha já de pilequinho namorada gritasse subitamente: VAI CURINTIA!!!!!! Mas ela se controlou.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Deixamos o jogo pra lá e ficamos pela orla, aproveitando a noite. Quando chegamos, descobrimos o 2 X 1 para o Santos. Ou seja, bastou minha adorável seca-pimenteira deixar de secar que saíram os gols do Santos. Espero que terminemos nossas vidas juntos. Deus me defenda de uma ex-namorada dessas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;--&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-5675532042218615967?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/5675532042218615967/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=5675532042218615967&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5675532042218615967'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5675532042218615967'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/06/fucking-natal-diary-parte-4.html' title='&lt;i&gt;Fucking&lt;/i&gt; Natal &lt;i&gt;Diary&lt;/i&gt; - Parte 4'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-J6XlXyAfcSI/Tgscdsvo6_I/AAAAAAAABDI/JB29DzA0HiI/s72-c/P1020596.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-351673531139039267</id><published>2011-06-27T21:21:00.001-03:00</published><updated>2011-07-04T17:36:04.250-03:00</updated><title type='text'>Fucking Natal Diary – Parte 3</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Vãs Preocupações e Periferia&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-DMbrTB3CJz0/TgkcwNhidBI/AAAAAAAABCs/nuX-6DPPWyc/s1600/P1020531.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="240" src="http://4.bp.blogspot.com/-DMbrTB3CJz0/TgkcwNhidBI/AAAAAAAABCs/nuX-6DPPWyc/s320/P1020531.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;A chuva passou, mas o céu não abriu. Natal se gaba de ter sol 360 dias por ano. Será que calhamos de conhecer justamente os cinco dias sem sol? No café da manhã, o nobre colega continuava falando. Temia demora nos trâmites com o Ministério Público. Não queria perder o voo da tarde e ter que voltar a São Paulo de madrugada. Enquanto comíamos, combinamos estratégias de comunicação caso fosse necessário adiar o voo do nobre colega. Eu ficaria no quarto de plantão e ligaria para São Paulo no caso da coisa engrossar mais do que se esperava lá no MP.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-haL2pWKDeag/TgkdcZjchfI/AAAAAAAABC0/zZqo6LOQQas/s1600/P1020568.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="240" src="http://2.bp.blogspot.com/-haL2pWKDeag/TgkdcZjchfI/AAAAAAAABC0/zZqo6LOQQas/s320/P1020568.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Vãs preocupações. Tudo correu melhor do que se esperava. Ás 13h00 o nobre colega deixava o hotel rumo ao aeroporto, feliz da vida com o sucesso do acordo. Fernanda e eu pudemos finalmente dizer: enfim sós. Natal nos esperava para ser descoberta. Primeiro, o básico: conhecer as redondezas, ir até a praia mais próxima. Estávamos em Ponta Negra, onde fica o morro do careca, que pode ser visto na foto ao lado. Não o careca, mas o morro. É uma das praias com bastante vida noturna, cheia de restaurantes e bares a beira-mar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Almoçamos num lugar chamado &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;El Chiringuito&lt;/i&gt;. Peixe grelhado, arroz, fritas, salada. Muito correto. Ali nos deparamos pela primeira vez com algo comum na cidade. A proprietária do lugar era argentina. Ao longo dos dias percebemos um número significativo de estabelecimentos administrados por estrangeiros que decidiram se estabelecer na cidade e abrirem seus negócios.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Enquanto almoçávamos num deck com vista para a praia, pudemos acompanhar uma bem aplicada massagem. Numa tenda armada na areia, por alguns reais, relaxante massagem. Mas percebemos, Fernanda e eu, que a senhora da tenda não apenas tratava os músculos, mas também a cabeça. Entre os atritos, apertos, giros e fricções, falava algo no ouvido dos clientes. Não sei o que falava, mas certamente massageava a alma além do corpo. Isso sem falar que ela levava a coisa a extremos, como na foto abaixo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-W0-Iky38mhw/TgkdPbPb1PI/AAAAAAAABCw/lYV9ZkBrDCg/s1600/P1020551.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="240" src="http://3.bp.blogspot.com/-W0-Iky38mhw/TgkdPbPb1PI/AAAAAAAABCw/lYV9ZkBrDCg/s320/P1020551.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Terminado o almoço, fazer o que fazemos melhor quando viajamos: andar. Não pela praia, mas pelo bairro. Praia pouco me interessa, o que quero ver quando viajo é a urbanidade de cada local. Nos embrenhamos por ruas até sairmos da “zona turística”, por assim dizer. Lugar onde turista não costuma ir, mas que é onde vivem as pessoas de verdade.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;A divisão é clara. A partir da última rua de acesso à praia, entrando num bairro comum de periferia, a calçada muda. O que antes era largo e bem acabado se torna estreito e esburacado. A beleza de prédios luxuosos dá lugar a casas humildes. A avenida espaçosa dá lugar a ruas estritas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Pessoas nos pontos de ônibus olham para nós desconfiadas, perguntando-se o que dois turistas fazem ali, fora da parte “boa” da cidade. Açougues, mercearias de bairro, farmácias, gente voltando do trabalho. Adentramos um pouco mais, depois retornamos para a praia. Já havia conhecido um pouco da cidade de Natal, que não é só feita de praias e paisagens deslumbrantes. Nos próximos dias, teria oportunidade de conhecer outra periferia da cidade.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;--&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-351673531139039267?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/351673531139039267/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=351673531139039267&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/351673531139039267'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/351673531139039267'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/06/fucking-natal-diary-parte-3.html' title='&lt;i&gt;Fucking&lt;/i&gt; Natal &lt;i&gt;Diary&lt;/i&gt; – Parte 3'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-DMbrTB3CJz0/TgkcwNhidBI/AAAAAAAABCs/nuX-6DPPWyc/s72-c/P1020531.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-9140391271933424430</id><published>2011-06-26T15:03:00.000-03:00</published><updated>2011-06-26T15:03:08.513-03:00</updated><title type='text'>Crônicas</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Como já era de se esperar, os textos da viagem atrasaram. Aos poucos, vou publicando. Quem quiser ver as fotos, basta acessar:&amp;nbsp;&lt;a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=100000069362506"&gt;http://www.facebook.com/profile.php?id=100000069362506&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-9140391271933424430?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/9140391271933424430/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=9140391271933424430&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/9140391271933424430'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/9140391271933424430'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/06/cronicas.html' title='Crônicas'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-489896011290170627</id><published>2011-06-22T13:43:00.001-03:00</published><updated>2011-06-22T13:47:12.683-03:00</updated><title type='text'>Fucking Natal Diary - Parte 2</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Avestruz voa?&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;De mala, cuia e livros, desci na estação Trianon do metro por volta das 20h30. Nosso voo sairia às 23h30. Fernanda - ciosa do custo de seus estudos (que não são baratos) e moça séria que é - não queria perder a aula da Pós-Graduação. Sim, porque ela estuda a sério. Muito diferente deste vagabundo aqui, que costuma ler uma ou duas dúzias de livros sobre algum assunto e já acha que entende do riscado. Combinamos. Ela sairia um pouco mais cedo da aula, eu a encontraria na porta e seguiríamos de táxi até o aeroporto.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Com uma fome grotesca, decidi comer algo no quiosque dentro da estação. Ao analisar as opções de salgados, nenhum parecia seguro. Escolhi o menos amassado e ressecado. Enquanto mastigava a farofa que se formava em minha boca a cada mordida, um sujeito, freguês assíduo do quiosque pela intimidade que demonstrou com as atendentes, passou a examinar as opções. Olhou direto para as coxinhas de frango. A atendente informou, amigavelmente, que estavam ali desde manhã, mas que os folhados ao lado estavam fresquinhos. Ele olhou para ela, olhou para as coxinhas e de novo para ela e disse, passando a mão no estômago e fazendo uma careta sutil: “acho que o folhado vai cair meio pesado, me dá uma coxinha mesmo”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Segui com minha vida. Já o sujeito da coxinha, duvido que sobreviva até o feriado. Mas não pude deixar de pensar que só um estômago de avestruz aguentaria aquela coxinha, emplastrada por uma fina camada de gordura ressecada. Porém, como dizia minha avó, passarinho que come pedra sabe o cu que tem.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Fernanda, taxi, negociação com motorista, aeroporto. Tudo tranquilo. Como trata-se, inicialmente, de uma viagem de trabalho, nos encontramos com o advogado da empresa. Ele acompanharia a Fernanda no compromisso profissional e retornaria para São Paulo no mesmo dia. Figuraça, esse &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;data venia&lt;/i&gt;. Pensa num cara falador. Falava, falava e falava. Não parava de contar histórias. Algumas até cabeludas, de derrubar administração pública. Como o caso do... não, não. Vou guardar o furo jornalístico para depois.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;A Fernanda, que já o conhece de outros processos, havia me advertido. Mas até ela estava achando ele falador mais que o normal. Até que ele soltou: “como tive um dia cheio e estava cansado, tomei um energético antes de vir para cá. Tomei um tal de Gladiator”. Não resisti e pensei: “se soltam um leão no saguão do aeroporto, pode deixar que o&lt;a href="http://www.imdb.com/character/ch0002127/"&gt; Máximus “&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;Data Venia&lt;/i&gt;” Decimus Meridius&lt;/a&gt;&amp;nbsp;aqui mata a bicho. Nem que seja na conversa.”&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;No aguardo dos “sem mais para o momento”, saguão cheio, filas e filas de &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;check in&lt;/i&gt; e aquela boa e costumeira organização aeroportuária brasileira. Enquanto aguardávamos o embarque - e o nobre colega &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;Data Venia&lt;/i&gt; falava sem parar - notamos o número do voo: 1802. Com sua sagacidade pós-graduanda, de quem já estudou mais de 4 idiomas, executiva bem sucedida e mulher da mais séria postura, Fernanda solta a análise da fato: “avestruz na cabeça”. Minha mulher tem cada tirada. Mas faço a conexão com o cara da coxinha e me pergunto, com aquele resquício de medo de voar, se isso é bom presságio?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;“Avestruz voa?”, pergunto à Fernanda. Ela me olha desconcertada e digo: “deixa pra lá”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;O cagaço de voar, deixei para trás. Depois da primeira experiência, ano passado, quando suei frio na decolagem e aterrissagem tentando lembrar como se rezava Salve Rainha, acho que perdi o medo. Sentamos, Fernanda e eu, umas 8 fileiras atrás do nobre colega advogado. Voo da madrugada, cansaço imenso. Mas voar é chato demais. Se for pela Gol, além de chato, causa vergonha alheia. Aquilo que servem a bordo é constrangedor. Duas bolachinhas e um modesto copo de suco ou refrigerante. Já comi melhores “lanchinhos” internado em hospital público. Fernanda me cutuca e diz: pergunta pra comissária se ela já foi xingada por algum passageiro enquanto servia esse lanche. Já deve ter sido, coitada.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Enquanto isso, nosso nobre colega engatou a conversar com seu vizinho de poltrona. Durante o todo o voo, entre um cochilo e outro, era a voz dele que ouvíamos sem parar. Diria o Filho do Homem, se voltasse hoje: “desaventurados aqueles que com sono em um voo noturno se sentam ao lado do nobre colega &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;data venia&lt;/i&gt;.”&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Esse mundo é uma piada pronta. Quando o avião finalmente estacionou no aeroporto Augusto Severo, em Natal, sugeri à Fernanda que esperasse o advogado sair da aeronave e se dirigisse ao vizinho de poltrona dele e, em nome da empresa, oferecesse as mais sinceras desculpas pelo inconveniente. Acho que ela não me lavou muito a sério.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Transfer, hotel, banho e poucas horas de sono. Finalmente chegamos. E o dia amanheceu com chuva. Viva a cidade do sol.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;--&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;a href="http://www.youtube.com/watch?v=orngUEieYk4"&gt;Clique aqui e assista a um vídeo ilustrativo da disposição em falar de nosso nobre colega.&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-489896011290170627?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/489896011290170627/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=489896011290170627&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/489896011290170627'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/489896011290170627'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/06/fucking-natal-diary-parte-2.html' title='&lt;i&gt;Fucking&lt;/i&gt; Natal &lt;i&gt;Diary&lt;/i&gt; - Parte 2'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-537069123258238842</id><published>2011-06-21T15:28:00.002-03:00</published><updated>2011-07-04T17:34:40.531-03:00</updated><title type='text'>Fucking Natal Diary – Parte 1</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Sorte&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-X9GyZXl_0yg/TgDinNAs5eI/AAAAAAAABB8/1fyt5Lzy2h8/s1600/trevo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="281" src="http://4.bp.blogspot.com/-X9GyZXl_0yg/TgDinNAs5eI/AAAAAAAABB8/1fyt5Lzy2h8/s320/trevo.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;A Fernanda costuma dizer que tenho sorte. Sou obrigado a concordar. Muitas vezes, quando tudo em minha vida dava indícios de que ia ruir, milagrosamente algo aconteceu e me salvou. Meus últimos empregos, por exemplo, vieram na hora certa e por meios inusitados. Talvez até por isso, por confiar nessa sorte, me arrisquei na loucura de largar tudo para correr atrás de sonhos. Mas isso é outra história.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Sempre que perguntam minha religião digo que sou ateu. Não porque o seja de fato, mas digo isso para cortar logo na raiz qualquer princípio de conversa religiosa, bíblica, dogmática ou proselitista. Não tenho a menor paciência para debater religião quando uma das partes se baseia numa fé irracional fundamentada em um único livro (e não em estudos e pesquisas sérias).&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Um livro, aliás, cujos editores e revisores desconheço, bem como sua inclinação política, interesses estatais e ligações com o segundo escalão. Nesse caso, desconfio de tudo que leio. Mas, a despeito de meu ceticismo de ateu dissimulado, não é raro que, da minha sorte, digam alguns: é obra de Deus.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Talvez seja. Mas no quesito viagens turísticas minha sorte tem outro nome: Fernanda. E então, quando ela diz que tenho sorte, apenas respondo em tom romântico: minha sorte é você, meu amor. Nessa resposta, cabe, visivelmente, um duplo sentido. Cinismo ou sinceridade?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Para não transformar essa crônica numa melosa, apaixonada e piegas declaração de amor, vou pelo cinismo. A parte da sinceridade fica entre mim e ela. Não interessa a mais ninguém e não precisa de publicidade.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Até os 37 anos de vida, nunca havia saído dos limites do Estado de São Paulo. Minha sorte-Fernanda, que trabalha na Grande Agência de Viagens, possibilitou uma ida a Buenos Aires. Como funcionária, conseguiu nossa estada em um bom hotel e de graça. As passagens aéreas saíram com descontos de mais de 70%. Em uma cordial visita à filial argentina da empresa, apenas para cumprimentar colegas de trato diário, saímos com um show de tango, jantar com vinho a vontade, transfer de ida e volta do hotel para o show e a tranquilidade de no caso de qualquer contratempo nas andanças pela cidade, bastaria ligar para eles. Sorte.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Então, acontece isso. Um compromisso profissional em Natal, na quarta de manhã. No máximo duas horas de trâmites burocráticos. Mas o tempo de voo gira em seis horas. Só voltaria na quarta a noite. Mas quinta é feriado. Impossível não pensar num chororô com chefe.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; - Então, você sabe que vou para Natal semana que vem, certo?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; - Certo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; - E que quinta da semana que vem é feriado, certo?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; - Hum hum.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 35.4pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;- E que não teria como retornar para o trabalho na quarta, pois não é como ir para o Rio de Janeiro, certo?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 35.4pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;- Desembucha logo, Fernanda!&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="margin-left: 35.4pt; text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;- Então tá. Posso emendar o feriado e ficar por lá mais uns dias?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;O chefe medita. Recosta-se na cadeira e coça o queixo. É do tipo que gosta de fazer suspense. Acha que assim impõe mais respeito. Mas é bom sujeito, esse chefe.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; - Tudo bem. Pode esticar e voltar na segunda.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; - Tem mais uma coisa – diz ela.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Ele apenas olha, esperando pelo adendo que já imagina qual seja. E ela dispara.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; - Posso levar meu namorado?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Por força do hábito, faz outro suspense. Franze a testa, levanta uma das sobrancelhas, passa a mão no queixo e lança um olhar que diz: você é danadinha, né? E concorda.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Sorte. Viajar baratinho, muito baratinho, é algo que muita gente gostaria. Para um lugar com sol e praia, mais ainda. Especialmente quando São Paulo passa por uns dias meio frios. E eu, que gosto tanto desse frio, vou para o nordeste, sol e praia. Sorte, diz a Fernanda. No que insisto, meloso: minha sorte é você, meu amor.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;--&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-537069123258238842?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/537069123258238842/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=537069123258238842&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/537069123258238842'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/537069123258238842'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/06/fast-natal-diary-parte-1.html' title='&lt;i&gt;Fucking&lt;/i&gt; Natal &lt;i&gt;Diary&lt;/i&gt; – Parte 1'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-X9GyZXl_0yg/TgDinNAs5eI/AAAAAAAABB8/1fyt5Lzy2h8/s72-c/trevo.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-8562816682305680303</id><published>2011-06-20T18:21:00.006-03:00</published><updated>2011-06-20T19:14:17.457-03:00</updated><title type='text'>Fucking Natal Diary - Prólogo</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Surpresa e Ironia&lt;/b&gt; &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-jdRI3JIlBGo/Tf-50w0fb_I/AAAAAAAABB0/qLWv-sTgkYc/s1600/cuidado+ao+viajar.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"&gt;&lt;img border="0" height="222" src="http://2.bp.blogspot.com/-jdRI3JIlBGo/Tf-50w0fb_I/AAAAAAAABB0/qLWv-sTgkYc/s320/cuidado+ao+viajar.jpg" width="320" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Quem me conhece sabe que não sou entusiasta de sol e praia. Praia, acho monótono e irritante, especialmente quando cheia. Sol, me incomoda em qualquer circunstância.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Sobre praia, o soez Alex tem uma boa definição: são todas iguais. Quem viu uma, viu todas. Segundo ele, é sempre a mesma coisa: prédios, asfalto, areia, água. A variante possível é: trilha cansativa, mato, areia, água. Tenho que concordar. Não sai muito disso.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;É por isso que em matéria de turismo gosto das cidades e das gentes. Me interessam muito mais do que ficar plantado num lugar ruim pra ler um livro, ruim pra fugir do sol, ruim para apostar em cavalos e ruim pra acessar a internet.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Sobre o sol, já até arrumei confusão pelo tanto que o desprezo. Muitos me entendem mal, acham que gosto do frio. Não é que goste, mas para mim o frio é muito menos incômodo e desconfortável que o calor. É questão orgânica mesmo, de ter enjoos no verão e desânimo generalizado para fazer as coisas. No inverno me sinto bem, com disposição para tudo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Não é incomum, em rodas de amigos, alguns revirarem os olhinhos quando falo mal do calor e do verão (e tudo de ruim que o verão trás consigo, como axé music e a ideia ridícula de que se é mais feliz ao sol e que o verão trás alegria, descontração, e tudo é feito de gente feliz e bonita, de corpo malhado, biquíni socado e encéfalo deletado). Sinto, até, que alguns se ofendem um pouco com meu desprezo pelo sol. E mais ainda pelo meu desdém por praias em geral.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Com a notícia de minha ida, amanhã, para Natal, no Rio Grande do Norte, talvez alguns passem a ter certeza de que Deus dá nozes a quem não tem dentes. Afinal, o que um sujeito que detesta sol e praia vai fazer numa cidade conhecida como “terra do sol”, cheia de praias como pontos de turismo?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Bem, a resposta virá no próximo texto. Assim como outros textos virão para compor essa série de narrativas sobre a viagem. Começou ano passado com a série Buenos &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;Fucking&lt;/i&gt; Aires (que podem ser (re)lidas no post abaixo). Agora, nesta segunda ida para além-Jardim Brasil, uma nova série de crônicas. O “&lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;Fucking&lt;/i&gt; Natal &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;Diary&lt;/i&gt;” está iniciado.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;--&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-8562816682305680303?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/8562816682305680303/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=8562816682305680303&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8562816682305680303'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8562816682305680303'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/06/fucking-natal-diary-prologo.html' title='&lt;i&gt;Fucking&lt;/i&gt; &lt;b&gt;Natal&lt;/b&gt; &lt;i&gt;Diary&lt;/i&gt; - Prólogo'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/-jdRI3JIlBGo/Tf-50w0fb_I/AAAAAAAABB0/qLWv-sTgkYc/s72-c/cuidado+ao+viajar.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-5360614631338615396</id><published>2011-06-20T16:54:00.000-03:00</published><updated>2011-06-20T18:54:56.122-03:00</updated><title type='text'>Requentando</title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Para quem quiser ler, ou reler, abaixo os links para os capítulos da série “Buenos &lt;i style="mso-bidi-font-style: normal;"&gt;Fucking&lt;/i&gt; Aires”&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;a href="http://obscenum.blogspot.com/2010/08/argentina-viajar-e-conhecer-idiotas-que.html#links"&gt;Buenos Fucking Aires – Prólogo&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;a href="http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-aires-em-capitulos-homeopaicos.html#links"&gt;Buenos Fucking Aires – Parte 1&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;a href="http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-aires-em-capitulos-homeopaticos.html#links"&gt;Buenos Fucking Aires – Parte 2&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;a href="http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-aires-em-capitulos-homeopaticos_05.html#links"&gt;Buenos Fucking Aires – Parte 3&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;a href="http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-4-primeiros.html#links"&gt;Buenos Fucking Aires – Parte 4&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;a href="http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-5-em.html#links"&gt;Buenos Fucking Aires – Parte 5&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;a href="http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-6-city-tour.html#links"&gt;Buenos Fucking Aires – Parte 6&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;a href="http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-7-chegaram.html#links"&gt;Buenos Fucking Aires – Parte 7&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;a href="http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-8-el-ateneo.html#links"&gt;Buenos Fucking Aires – Parte 8&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;a href="http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-9-forca-dos.html#links"&gt;Buenos Fucking Aires – Parte 9&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;a href="http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-10-noite-de.html#links"&gt;Buenos Fucking Aires – Parte 10&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;a href="http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-11-cortazar.html#links"&gt;Buenos&amp;nbsp;&lt;i&gt;Fucking&lt;/i&gt;&amp;nbsp;Aires – Parte 11&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;a href="http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-12-chile-x.html#links"&gt;Buenos Fucking Aires – Parte 12&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;a href="http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-final-saudade.html#links"&gt;Buenos Fucking Aires – Final&lt;/a&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-5360614631338615396?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/5360614631338615396/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=5360614631338615396&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5360614631338615396'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5360614631338615396'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/06/requentando.html' title='Requentando'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-9118135503263783831</id><published>2011-05-25T13:47:00.007-03:00</published><updated>2011-05-26T08:55:03.039-03:00</updated><title type='text'>Blog de editora aproxima o leitor dos bastidores da literatura</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Completando um ano de existência, blog da Companhia das Letras se destaca por estreitar relações com o público leitor.&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-hE9NNerQ7Xk/Td4-n5KgXwI/AAAAAAAAA8s/UeROP_BVrcE/s1600/CIA.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="213" src="http://1.bp.blogspot.com/-hE9NNerQ7Xk/Td4-n5KgXwI/AAAAAAAAA8s/UeROP_BVrcE/s320/CIA.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;No aniversário de 1 ano, debate sobre blogs e literatura&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Divulgar o catálogo da editora. Ninguém seria ingênuo de achar que havia outra intenção por trás do lançamento do &lt;a href="http://www.blogdacompanhia.com.br/"&gt;blog da Companhia das Letras&lt;/a&gt;, um ano atrás. Como certamente ninguém duvida que continua sendo essa a principal função do site. Contudo, um balanço desse primeiro ano coloca o blog entre uma das experiências mais interessantes na relação editora/leitor através da internet.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Segundo Juliana Vettore, coordenadora do blog, desde o princípio, além de obviamente divulgar a editora e suas publicações, a intenção era divulgar também a cultura do livro e promover um espaço de discussão. “Começou com a seção ‘Links da Semana’, na qual são divulgados links interessantes sobre literatura na internet. Depois vieram os colunistas.”&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Ao revelar os bastidores de uma editora, introduzir colunas de autores da casa e promover um diálogo direto com o público, o blog não apenas contribuiu para ampliar toda a aura de sucesso da editora, como também aproximou os leitores daqueles que são os artífices da literatura, desde o autor até a publicação. E de quebra, promoveu muito bem seu catálogo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;Aproximação com o público&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Juliana ressalta que as colunas que os autores da casa mantém no blog são fundamentais para a aproximação com o público. Nelas eles não apenas revelam situações curiosas do fazer literatura, como também indicam suas leituras pessoais.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Através desse contato, o leitor tem a oportunidade de conhecer o que seu autor favorito lê e isso trás um grande enriquecimento literário. Nesse sentido, Juliana destaca que os colunistas estão sempre a vontade para indicarem livros de outras editoras, como já aconteceu algumas vezes.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Ela afirma que a média de 1500 visitas diárias do blog supera as expectativas iniciais. E não apenas em números, mas também no contato com os leitores da editora. Contribui para isso a desmistificação que o blog promove do cotidiano de uma editora.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;Bastidores&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Além da coluna semanal assinada pelo próprio Luiz Schwarcz, fundador de editora, em que ele conta causos curiosos sobre o início da editora, sua carreira e experiência como editor, há também os vídeos da série “A Companhia das Letras Responde”, na qual os leitores do blog enviaram perguntas sobre o dia-a-dia de uma editora. As respostas foram gravas em vídeo e publicadas no blog.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;A iniciativa foi um tremendo sucesso e a editora recebeu um grade volume de perguntas, o que mostrou que havia uma grande curiosidade dos leitores em saberem mais sobre o processo de publicação dos livros. “Esse diálogo com o público é o grande diferencial do blog e o motivo de seu sucesso”, diz Juliana.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Sobre o futuro, ela afirma que o blog pretende dar continuidade ao que vem fazendo, acrescentar novos colunistas e ampliar o debate e a aproximação com o público. E, claro, promover o catálogo da editora.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-9118135503263783831?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/9118135503263783831/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=9118135503263783831&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/9118135503263783831'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/9118135503263783831'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/05/blog-de-editora-aproxima-o-leitor-dos.html' title='Blog de editora aproxima o leitor dos bastidores da literatura'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-hE9NNerQ7Xk/Td4-n5KgXwI/AAAAAAAAA8s/UeROP_BVrcE/s72-c/CIA.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-4312604339044018320</id><published>2011-05-08T22:40:00.000-03:00</published><updated>2011-05-08T22:40:33.137-03:00</updated><title type='text'>Rever o Grande Amor</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Hoje, te revi.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;“É desconcertante rever o grande amor”&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Perdi, quando estávamos juntos, a chance de dizer o quanto foste importante para mim. Ao rever-te, lembrei-me de nossa intimidade, dos anos que dividimos uma cumplicidade afetiva, de segredos e equívocos, de tentativas e erros. Lembrei-me de quantas madrugadas passamos juntos, noite adentro te apertando rudemente enquanto cuspia as palavras que eu queria ouvir, mas nem sempre do modo certo. Regressava teu corpo violento quando não me satisfaziam as palavras que de ti saíam. Praguejava, rasurava, recomeçava. Alguns momentos ficava distante, te olhando desconfiado, pensativo, inquirindo-te pelo quanto me inquiria teu silêncio. Silêncios que me doíam. Outras vezes, fazia-me incessante, espancava-te o corpo móvel violentamente tomado por uma onda, uma varredura verborrágica que insistia em se derramar para fora de mim e eu querendo conter tudo em ti, para que não se perdesse de mim nem eu de ti. Se um dia, quietamente, com um indisfarçável sorriso no rosto, te troquei pela tão sonhada possibilidade do “backspace infinito”, não o fiz de ingrato ou por desamor. Nesse abandono de mais de dez anos, nunca te disse o quanto te amei e o quanto foram intensas nossas noites de palavras e espaços, de sonhos e pretensões ainda não realizadas. Não me creias canalha, acredite em minha devoção por ti e pelos anos que comigo compartilhaste a angústia da escrita, o tormento das ideias intraduzíveis. Ao te rever hoje, senti saudade. Te abracei e triste percebi a ferrugem como uma incurável artrite de tuas juntas e dobras e pernas. Talvez um dia volte a ti, como os amantes do passado que se reencontram no final do tempo. Por hoje, fiquemos com a nostalgia de um tempo delicado e difícil, em que ruidosamente conversávamos pelas madrugadas de minha juvenil inspiração romanesca e literária.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-gkPmnmiv_H4/TcdF8b93YII/AAAAAAAAA6k/hQnO85uitFE/s1600/linea98.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="219" src="http://4.bp.blogspot.com/-gkPmnmiv_H4/TcdF8b93YII/AAAAAAAAA6k/hQnO85uitFE/s320/linea98.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;--&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-4312604339044018320?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/4312604339044018320/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=4312604339044018320&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4312604339044018320'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4312604339044018320'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/05/rever-o-grande-amor.html' title='Rever o Grande Amor'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/-gkPmnmiv_H4/TcdF8b93YII/AAAAAAAAA6k/hQnO85uitFE/s72-c/linea98.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-7309019861002933500</id><published>2011-03-31T20:28:00.001-03:00</published><updated>2011-06-06T21:35:21.043-03:00</updated><title type='text'>A Leitura e o Jornalista</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Cada vez mais lê-se menos em uma profissão cuja palavra escrita está na base de todo conteúdo.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-2wnku1klv9M/TZUN1VMudZI/AAAAAAAAA30/4JP6AscNfn4/s1600/ler0.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="229" src="http://1.bp.blogspot.com/-2wnku1klv9M/TZUN1VMudZI/AAAAAAAAA30/4JP6AscNfn4/s320/ler0.JPG" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Para todos os lados que eu volte meus ouvidos e meus olhos, ouço e leio a mesma coisa: queixas e mais queixas quanto ao baixo nível de leitura de jornalistas recém-formados e até de veteranos. É paradoxal que um profissional que viva de escrever se interesse tão pouco em ler. Chega a causar perplexidade.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Não se trata aqui de discutir a importância do hábito da leitura para qualquer pessoa, seja ela profissional de comunicação, ou não. Essa verdade já é mais do que consensual. Trata-se de uma questão de vocação, aptidão ou mesmo interesse. Se, infelizmente, a pessoa não gosta de ler, nunca teve o hábito, por que escolher uma carreira como jornalismo? Da mesma forma que alguém com dificuldade ou ojeriza por cálculos jamais deveria optar por engenharia. É uma questão lógica e óbvia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Mesmo assim, vê-se em universidades e nas redações jornalistas absolutamente desinteressados pelo mais básico de seu ofício, a leitura diária de jornais. Se formos entrar nos méritos da literatura, seja ela ficcional ou não, a coisa descamba mais ainda. Como esses profissionais pretendem ser capazes de traduzir para um leitor (ouvinte ou espectador) as notícias de forma clara, objetiva, minimamente elegante e interessante se não dispõem de repertório vocabular, se não colecionam diversidade linguística, estilística e narrativa?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Escrever, qualquer pessoa alfabetizada escreve. Mas escrever bem, como é o mínimo que se espera de um jornalista, não é algo que se aprende por osmose. É preciso treino e técnica, artifícios que podem ser ensinados e praticados. Mas esses são ferramentas. E ferramentas sem material para ser trabalhado de nada servem. Não se pode construir uma casa sem tijolos, cimento e areia, mesmo que se tenha enxada, pá, esquadria, martelo e serrote. Da mesma forma, não se escreve bem sem bagagem de leitura, mesmo que se tenha técnica.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Por outro lado, se alguns desses estudantes ou profissionais passarem a ler, mas como uma obrigação penosa, uma tarefa monótona e árdua, melhor que repensem suas vidas profissionais. Melhor que cogitem abandonar a carreira ou os estudos. Se não houver na leitura um prazer mínimo, mesmo quando o assunto não for dos mais entusiásticos, então certamente essa vida não serve. A não ser, é claro, que se aceite desde sempre como nivelação profissional uma carreira abaixo do medíocre e a conformação com uma “submediana” existência dentro da profissão.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;No entanto, independente do fim que terão esses não-leitores que deveriam ler, não deixa de ser triste notar, ainda que empiricamente – embora com uma constância quase legitimadora de verdade -, um crescente desinteresse pela leitura. Se já é deprimente que em nossa sociedade um hábito tão importante para a construção da cultura - e também da educação e da cidadania - seja tão desprezado, muito pior quando o mesmo descaso lhe é dispensado por aqueles que mais deveriam exaltá-lo e praticá-lo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;--&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-7309019861002933500?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/7309019861002933500/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=7309019861002933500&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/7309019861002933500'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/7309019861002933500'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/03/leitura-e-o-jornalista.html' title='A Leitura e o Jornalista'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/-2wnku1klv9M/TZUN1VMudZI/AAAAAAAAA30/4JP6AscNfn4/s72-c/ler0.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-6309054783182521316</id><published>2011-03-29T20:53:00.000-03:00</published><updated>2011-03-29T20:53:43.993-03:00</updated><title type='text'>Notícia de Release</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Nos meus estudos de jornalismo, uma crítica recorrente diz respeito às notícias de release, quando o jornalista, ou veículo, se limita a transpor o texto da assessoria de imprensa para o jornal (ou site). Não há preocupação em apurar, certificar, esclarecer, ouvir pessoas, desdobrar. Trabalha-se a favor de quem emitiu o release e pouco serviço presta-se ao leitor. Muitas vezes, não há nem o trabalho de mudar o texto, fazendo um descarado “copiar e colar”.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Esse recurso é um sintoma dos dias em que vivemos. Com as facilidades da internet, a urgência em noticiar (sem refletir), a falta de tempo e pessoal que assola as redações, somadas a uma característica indesejada no ser humano (e em especial no jornalista), a preguiça, está feito o estrago. Tem-se, com isso, um jornalismo de conteúdo banal e raso, que diz nada ou pouco.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Um exemplo claro disso está nos dois links que seguem abaixo. Às 12:18 do dia de hoje, o blog da Companhia das Letras anunciou que passará a publicar a obra de Carlos Drummond de Andrade a partir do ano que vem. O texto dá algumas informações, como o novo projeto gráfico e o lançamento de versões para e-book. Qualquer pessoa que, como eu, siga o blog da editora, soube disso.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Às 13:40 o portal Estadão deu a notícia. A mesma notícia, com as mesmas palavras, com a ordem alterada. De acréscimo, um pequeno histórico do poeta com cara de pesquisa no Wikipedia e só. Nada de novo, nada de contexto, nada de informação a mais. Um típico caso de notícia de release. Compare os textos nos links abaixo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Blog da Cia. das Letras: &lt;a href="http://www.blogdacompanhia.com.br/2011/03/drummond-na-companhia/"&gt;http://www.blogdacompanhia.com.br/2011/03/drummond-na-companhia/&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Portal Estadão:&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;a href="http://www.estadao.com.br/noticias/arteelazer,cia-das-letras-editara-livros-de-drummond-a-partir-de-2012,698872,0.htm"&gt;http://www.estadao.com.br/noticias/arteelazer,cia-das-letras-editara-livros-de-drummond-a-partir-de-2012,698872,0.htm&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;--&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-6309054783182521316?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/6309054783182521316/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=6309054783182521316&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6309054783182521316'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6309054783182521316'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/03/noticia-de-release.html' title='Notícia de Release'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-3988845010957604035</id><published>2011-03-07T10:36:00.008-03:00</published><updated>2011-03-29T21:54:01.627-03:00</updated><title type='text'>Notícia Pela Metade</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Informações incompletas e caminhos desencontrados, um exemplo de desinformação&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;O blog sobre corridas de rua (&lt;a href="http://blogs.estadao.com.br/correr-por-ai/2011/03/03/25-provas-no-circuito-popular-em-sao-paulo/"&gt;Correr Por Aí&lt;/a&gt;) do portal Estadão informa que saiu o calendário do &lt;b&gt;Circuito Popular da Cidade de São Paulo&lt;/b&gt;, promovido pela Secretaria de Esportes, Lazer e Recreação. Trata-se de uma série de corridas e caminhadas organizadas pela prefeitura em diversos bairros da capital. São sempre distâncias curtas - de 2,5km para caminhadas e 5km para corrida - com inscrições gratuitas e infraestrutura completa. Uma opção para o corredor de baixa renda que não pode pagar as caras inscrições de provas realizadas por empresas provadas, que chegam a cobrar mais de R$ 100,00 por inscrição.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;A notícia dá o calendário completo e, tão importante quanto, o link para inscrições de interessados. Informa que o link é do site oficial, mas ao clicar nele você é direcionado para uma página não existente dentro do próprio blog. Uma olhada atenta ao caminho do link e vê-se que por equívoco foi adicionado o endereço do blog junto com o endereço do site da prefeitura. Um internauta experiente apagará o trecho errado do caminho do link e cairá na página da &lt;a href="http://www.prefeitura.sp.gov.br/cidade/secretarias/esportes/"&gt;Secretaria de Esportes, lazer e Recreação&lt;/a&gt;. Alguém menos experiente desistiria ali.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Na página da Secretaria, entre outras informações, vê-se o logotipo do &lt;b&gt;Circuito Popular de Corrida de Rua da Cidade de São Paulo&lt;/b&gt;, nome completo do programa, diferente do nome informado pelo blog do Estadão. Clicando, vai-se a uma página com informações semelhantes às dadas pelo blog, anunciando o lançamento do calendário completo e as respectivas datas e locais. Mas nada de inscrições. Nem link, nem qualquer citação de como proceder. Mais uma vez, como num lance de batalha naval, deu água.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;Frase mágica&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Persistente, o interessado busca na coluna de links à esquerda e encontra “Corrida de Rua”. Vamos lá. O link leva a uma breve explicação dos eventos, o calendário de provas e, finalmente, a frase mágica: “As inscrições podem ser realizadas pelo site www.yescom.com.br ou nas subprefeituras”. Há também um endereço de e-mail para outras informações e dúvidas: corridasderua@prefeitura.sp.gov.br&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Como estamos no meio do feriado de carnaval, não há chances de alguém na prefeitura responder a um e-mail e muitos menos de encontrar alguma subprefeitura atendendo a esse tipo de coisa. Por via das dúvidas, envia-se um e-mail para o endereço informado solicitando infromações sobre como se inscrever em uma das etapas do circuito.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Mas estamos na era da internet e não deve ser difícil fazer a inscrição por esse meio. Ao clicar no link &lt;a href="http://www.yescom.com.br/"&gt;www.yescom.com.br&lt;/a&gt;, (Yescom é uma das empresas que organizam provas de corrida de rua e outros eventos esportivos), somos levados para o site da &lt;a href="http://ativo.uol.com.br/Default.aspx"&gt;Ativo.com&lt;/a&gt;, uma outra empresa que organiza eventos esportivos e sem nenhum vínculo com a Yescom, de quem é concorrente. Nem Kafka faria melhor.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;Nos dois sites&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Na dúvida, o estupefato interessado, ainda se esforça. Entra nos sites de ambas organizadoras e busca no calendário de provas de cada uma delas qualquer referência ao circuito de corridas da prefeitura. Não encontra nada. Resta esperar pelo fim do carnaval para ir a uma subprefeitura ou ter seu e-mail respondido.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Então, uma surpresa, o e-mail é respondido em menos de 5 minutos. Uma resposta automática informando, em inglês, que uma falha no sistema impediu que a mensagem fosse entregue ao destinatário. Depois dessa, até Kafka estrebucharia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;No fim, o que fica é uma assustadora sucessão de erros e má informação, que começa na notícia do blog do Estadão e termina no burocrático e surreal labirinto do site da prefeitura. Uma viagem que vai do nada ao nada.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-3988845010957604035?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/3988845010957604035/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=3988845010957604035&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3988845010957604035'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3988845010957604035'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/03/critica-imprensa-noticia-pela-metade.html' title='Notícia Pela Metade'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-5703621562320309650</id><published>2011-03-05T12:45:00.006-03:00</published><updated>2011-03-29T21:52:22.120-03:00</updated><title type='text'>Carta ao amigo Luiz Schwarcz</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Caro Luiz,&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Após ler seu último texto no blog da Cia. das Letras fiquei comovido e mudo. Recorro ao poeta Sebastião da Gama por não encontrar melhor definição de como me senti. Aconteceu ali, entre suas palavras e este leitor, uma rara confluência, na qual a empatia se fez exata e o reconhecimento imediato. Já tem algum tempo que vem crescendo minha admiração por você, indo além da que sempre existiu previamente. Acho sua franqueza, desapego e desarme algo extraordinário, digno de pessoas cuja imensa humildade se equipara à imensa grandeza.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Ao ler seu texto, percebi uma proximidade que já deveria conhecer de muito tempo, leitor costumaz que sou. Uma simbiose de experiência, um amálgama entre a sua experiência vivida e a minha lida. Quando falou do olhar triste da mulher, das esculturas de toalhas no hotel, percebi que aquelas visões, lembranças e sensações não eram só suas, eram minhas também. Diferentes, traduzidas, filtradas ou reformuladas pela literatura, não importa. A essência sempre permanece.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Já lhe falei disso antes, mas vou reforçar. Há alguns anos atrás, quando me deparei com seu livro, “Discurso Sobre o Capim”, na estante da livraria, duvidei. Pensei comigo - desdém e inveja - que para o dono era fácil, bastava mandar. Comprei para comprovar e paguei minha maledicência e aleivosia íntimas. Gostei demais e fiquei rendido. Li duas vezes e guardei comigo alguns daqueles personagens com o mesmo carinho e afeto com que trago em mim a família Buendía, o desvario de Bentinho, o amor de Maria de Magdala, o desacerto de Raskolnikov, o pecado de André e Ana, as aventuras de Xisto.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Bastaria isso para lhe ser grato. Pela experiência de histórias tão simples quanto delicadas. Agora, com o que escreveu no blog, a gratidão se expande. Entender como alguns desses personagens surgiram e, principalmente, perceber sua desafetação no trato consigo mesmo, essa franqueza desarmada de confessar sem ter pejo coisas tão íntimas, dividi-las com seu leitores, é algo que me comove e emudece. É algo que aproxima e humaniza.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Melhor assim. Que o que era totem, de admiração e respeito, seja hoje humano como eu. Não diminui em nada a grandeza com que ainda admiro alguém que fez tanto pelo que mais amo na vida, os livros e a literatura. Ao contrário, engrandece, dignifica e irmana-se comigo aquele que ama como eu amo: ler o que seja bom de se ler. E agora, também como eu, escreve o que é bom que se escreva. Sem ressalvas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;No dia da abertura da exposição “A Consistência do Sonho”, eu, intruso, vi-me a seu lado. Pensei em brincar, tocar em seu ombro, muito acima do meu, e dizer: guarde meu rosto, um dia me publicará. Achei que seria inconveniente e desisti da brincadeira. Melhor que siga com meus contos em segredo e um dia os lance à sorte de editores. Mas se naquele dia o que estava a meu lado era um ícone inalcançável e insondável, hoje é também um amigo. Não pelos laços corriqueiros da amizade convivida, mas pela irmanação que a literatura e o sentimento comum podem criar. Diferente do usual, recíproco no sentimento, esta é unilateral, certamente. Mas, ao menos para mim, de um conforto e carinho imensos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Obrigado, amigo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Rogério de Moraes&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;--&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Links:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://www.blogdacompanhia.com.br/2011/02/o-vexame/"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;O Vexame, por&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;Luiz Schwarcz&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://www.blogdacompanhia.com.br/2011/03/discurso-sobre-a-caneta/"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Discurso Sobre a Caneta, por&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #444444; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;Luiz Schwarcz&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-5703621562320309650?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/5703621562320309650/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=5703621562320309650&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5703621562320309650'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5703621562320309650'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/03/carta-ao-amigo-luiz-schwarcz-caro-luiz.html' title='Carta ao amigo Luiz Schwarcz'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-3163990247138161415</id><published>2011-02-14T19:50:00.003-02:00</published><updated>2011-03-29T21:35:56.603-03:00</updated><title type='text'>8 Anos de Obscenum</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;São oito anos. Claro que o que mais me pesa agora é o temporário abandono de algo tão íntimo e real em mim. Mas é preciso. Um tempo sim, o fim não. Seguirá ainda por muitos anos. Renovar-se-á em textos, em dialéticas, em estéticas. Por hora descansa. Repousa nos arquivos de bobagens escritas, algumas menos que outras. Paixão incontornável e prova da vontade máxima de escrever. &amp;nbsp;Ofício que nunca foi meu, mas que sempre fui eu. Escrever. Sem isso, sou nada.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Oito anos atrás surgia isso, Obscenum. Palavra que tentava diferenciar o que ali seria escrito da boçalidade do resto do mundo. Mas aos poucos nos tornamos sempre, em maior ou menor grau, os mesmos boçais que julgávamos não ser. Sem demérito nisso. Ao contrário, evoluir é quebrar os próprios paradigmas. Não significa, porém, render-se, vender-se, desistir. Tampouco mudar de lado, trocar de causa, de fé, de princípio. Apenas seguir, crescer, ampliar os próprios horizontes, admitir equívocos, insistir em outros. Escrever. Viver.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;São oito anos hoje. Feliz por mantê-lo por tanto tampo a despeito do descrédito alheio. Feliz por ter escrito mal, errado, torto. Mas ter escrito. Assim seguirá. Trôpego, como quem o alimenta de textos, como quem o criou; imagem e semelhança. Melhor, palavra e semelhança. São versos, prosas, artigos, crônicas, desabafos, declarações, tolices. Escritas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Sem estardalhaços, celebro e agradeço quem leu. E lerá muito ainda, se fiel permanecer. Não que eu mereça, nem minhas palavras tão esquivas. Mas porque se naquilo que me comprazo está o mínimo de prazer no outro que lê, certamente terei vivido. Não fui sombra ou esboço ou pensamento. Fui homem e palavra, escrita e silêncio. Na dureza de cada, tangível ou não, uma existência de pedra. Plena como a pedra. Dura como a pedra. Áspera como a pedra. Vivente como a pedra. Silente como a pedra. Esquecida como a pedra. Pois sobre a pedra se caminha, com a pedra se constrói. Não ambiciono tanto. Mas seguirei escrevendo. Seguirei Obscenum.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-3163990247138161415?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/3163990247138161415/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=3163990247138161415&amp;isPopup=true' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3163990247138161415'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3163990247138161415'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/02/8-anos-sao-oito-anos.html' title='8 Anos de Obscenum'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-9015125336025097408</id><published>2011-01-25T11:39:00.004-02:00</published><updated>2011-03-29T21:36:58.829-03:00</updated><title type='text'>Caso Fotógrafo X Palmeiras</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Na última quarta-feira (19), o repórter fotográfico do jornal Agora, Thiago Vieira, fazia a cobertura das eleições presidenciais do Palmeiras. Numa atitude impensada e até ingênua, escreveu em seu twitter: "Enquanto os porcos não se decidem poderiam mandar mais lanchinhos e refrigerantes pra imprensa q assiste ao jogo do timão na sala de imprensa". Minutos depois, membros da diretoria e seguranças foram até o local onde a imprensa estava e colocaram o repórter para fora agressivamente.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;O episódio revela uma sucessão de erros. Alguns de natureza banal e antiprofissional, outros de ordem puramente estúpida e ignorante.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Errou gravemente o jornalista por não considerar a repercussão que seu comentário poderia causar. Em tempos de redes sociais e disseminações virais através dos meios digitais, é inadmissível que um profissional de comunicação não pese a meio-termo os efeitos de algo como uma simples “tuitada”. Foi pouco profissional em sua atitude e muito infeliz em sua frase. Ainda que a tenha justificado como uma paráfrase do clássico “A Revolução dos Bichos”, de George Orwell, acreditou demais na erudição alheia. Para ficar no chavão: perdeu uma boa oportunidade de ficar quieto.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;Mais Grave&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Erro maior, de gravidade muito mais aguda, cometeram os membros da diretoria e seguranças que agrediram o repórter. As imagens do vídeo abaixo não deixam margem a dúvidas.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;A atitude é grotesca e revela não só uma violência burra (perdoe a redundância), como um colossal despreparo para lidar com coisas simples como uma “tuitada” infeliz. Mais do que isso, algumas frases soltas, proferidas pelos membros do clube durante a agressão, revelam que eles mal leram a frase do repórter. E se leram, não foram capazes de contextualizar o sentido. Assim, deveriam voltar ao ensino fundamental ou adquirirem o mais rápido possível as cartilhas “Caminho Suave” e “Texto e Contexto”. Exibiram, com sua atitude, uma assombrosa ignorância física e de intelecto.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;As Redes&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Talvez já esteja na hora de morrer o tempo da ingenuidade. O cidadão comum, menos ainda o profissional de comunicação, não pode mais ignorar a dimensão do poder das redes sociais. Qualquer frase despretensiosa ou banal pode ser combustível para polêmica e confronto. Seja no âmbito público - caso de autoridades, figuras públicas ou pessoas com espaço na mídia (como jornalistas, por exemplo) -, seja no comum privado, quando um comentário no seu Facebook pode desencadear reações furiosas de parte de sua rede de amigos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Nos tempos atuais o dito nesses meios deve ser moderado. Não como uma censura ou autocensura, mas com uma atitude de consequência e responsabilidade. A mesma temperança vale para as reações. Por mais furibundo que se possa ficar com algum comentário a reação dever ser sempre em termos racionais e argumentativos. Qualquer coisa diferente disso significa perda total da razão e uma grande demonstração de ignorância.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;--&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;iframe allowfullscreen="" class="youtube-player" frameborder="0" height="390" src="http://www.youtube.com/embed/WAdEKylwQvM" title="YouTube video player" type="text/html" width="480"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-9015125336025097408?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/9015125336025097408/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=9015125336025097408&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/9015125336025097408'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/9015125336025097408'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2011/01/caso-fotografo-x-palmeiras-na-ultima.html' title='Caso Fotógrafo X Palmeiras'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://img.youtube.com/vi/WAdEKylwQvM/default.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-4311405636266723933</id><published>2010-12-16T22:05:00.002-02:00</published><updated>2011-03-29T21:37:32.684-03:00</updated><title type='text'>Dividir o Pouco</title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;O conhecimento é algo ininterrupto. Tudo que li e aprendi em minha vida é nada comparado ao quanto ainda há para ler e aprender.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Escrever aqui ou nos outros espaços onde escrevo, não serve apenas a uma vaidade auto-congratulatória - que reconheço como força motriz de minha escrita e da mesma forma na escrita de quase todos que o fazem. Mas também em algo que acredito de verdade, que é o compartilhamento de conhecimento.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Todas as pessoas sabem de algo que outros não sabem. Desde o humilde pedreiro que sabe muito mais do que eu sobre como erguer uma casa “onde antes só havia chão”, até, naturalmente, o PhD em física quântica. Eu adoraria ler um blog de pedreiro. Ler sobre fazer a massa, assentar tijolos, rebocar paredes, fazer uma coluna. É um conhecimento que não tenho e como conhecimento seria ótimo adquiri-lo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Assim, acredito realmente que ao publicar nos meus blogs um pouco do pouco que aprendi estou exercendo uma utilidade, compartilhando conhecimento. E não é uma visão redundante minha. Em um curso de pós-graduação, alguns professores incentivam insistentemente seus alunos a criarem blogs e dividirem o conhecimento que estão adquirindo no curso. Este conhecimento não deve mais ficar restrito a uma elite acadêmica, quase toda ela presa a um academicismo hermético e pedante. Morrer com esse conhecimento não serve de nada.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Eu mesmo, quando coloquei no ar meu primeiro blog, o Base233, o fiz movido pela vontade não apenas de compartilhar conhecimento, mas de adquirir perspectiva através do debate e troca da idéias. Tinha na época uma pura ingenuidade, pois achava que a cada postagem, a caixa de comentários se tornaria um micro-fórum de troca de idéias, onde os leitores do meu blog e eu conversaríamos, discordaríamos e debateríamos. Só esqueci de combinar com o resto do mundo para que me lessem, e quando lessem, comentassem.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Hoje, 9 anos após meu primeiro blog, já não sou tão ingênuo. Sei que poucos me lêem e desses ninguém se anima a conversar. Mas mesmo assim, insisto. Não pela ilusão inicial de um debate e troca de idéias, mas pela esperança, talvez não menos ingênua, de que o pouco que aprendi nos livros e na vida possa servir para outros, se não de forma prática, ao menos para acrescentar algo ao conhecimento de alguém.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Não sou nenhum senhor do conhecimento e da sabedoria. Não sou professor e sempre fugi, nem sempre com sucesso, de um tom professoral em meus textos. Mas não posso me esconder do que sou e do que me melhor me define que é o tesão de aprender.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Se há em tudo que escrevo minha dose humana de vaidade, não deixa de ter também minha dose, não menos humana, de desapego e desejo de dividir o pouco que aprendi. Seria ótimo se mais gente o fizesse.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-4311405636266723933?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/4311405636266723933/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=4311405636266723933&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4311405636266723933'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4311405636266723933'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/12/dividir-o-pouco-o-conhecimento-e-algo.html' title='Dividir o Pouco'/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-2914229414160393062</id><published>2010-12-12T10:35:00.002-02:00</published><updated>2010-12-12T10:35:40.980-02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;Memória&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Conclusão depois da última aula sobre a história e evoluçaõ do cinema: alguém precisa com urgência resgatar e publicar a história e as obras da Boca do Lixo em São Paulo. Ainda tem gente viva com história pra contar. Essa porcaria de país pracisa de mais memória e não é daquelas que se compram na Sta. Efigênia, mas nesse caso, daquelas que podem ser encontradas na rua do Triunfo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 14px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;País de merda sem memória. Cuspo na sua ignorância autosustentável.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-2914229414160393062?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/2914229414160393062/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=2914229414160393062&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2914229414160393062'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2914229414160393062'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/12/memoria-conclusao-depois-da-ultima-aula.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-3503154328638201299</id><published>2010-12-09T22:16:00.002-02:00</published><updated>2010-12-09T22:16:42.584-02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;Revelado&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Documento revelado no Wikileaks comprova que Rogério de Moraes não acertou questões suficientes na última prova de matemática da 8ª Série.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Uma cópia da prova mimeografada pela professora Maria José, vazada dos arquivos do E.E.P.G. Província de Nagasaki, mostra que o blogueiro-quase-escritor-e-meio-crítico-de-cinema Rogério de Moraes obteve nota C, apesar de ter errado 4 das 5 questões da prova e ter acertado só metade das última. Era sua 4ª tentativa de sair da 8ª série e para isso contou com a complacência de sua professora, que disse ao corrigir a prova: Vai Rogério! Ser &lt;i&gt;gauche &lt;/i&gt;na vida.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-3503154328638201299?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/3503154328638201299/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=3503154328638201299&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3503154328638201299'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3503154328638201299'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/12/revelado-documento-revelado-no.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-4630620291445431274</id><published>2010-12-06T06:55:00.000-02:00</published><updated>2010-12-06T06:55:47.223-02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Aula de Sábado&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Entrei na sala e estavam testando o som para a aula. Na tela, um filme em preto e branco, um enquadramento fechado dos rostos de um jovem casal. Chutei que era um filme do Cassavetes, mas não tive certeza.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Ela: "Por que você está sempre de óculos escuros?"&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Ele: "Porque estou de luto. Amo minha pátria, mas não sou correspondido".&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Depois esqueci-me de perguntar qual era o filme. Afinal, um dia tão recheado de belas cenas do cinema japonês, deixa a gente suspenso no ar. Talvez nunca saiba que filme era aquele, talvez nunca o assista. Mas levarei sempre comigo a lembrança de entrar naquela sala de cinema, de ver aquele pequeno trecho de um filme desconhecido e de ficar tão encantando com algo tão breve. O cinema é uma coisa incrível.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-4630620291445431274?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/4630620291445431274/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=4630620291445431274&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4630620291445431274'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4630620291445431274'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/12/aula-de-sabado-entrei-na-sala-e-estavam.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-319130890365473814</id><published>2010-12-05T10:52:00.002-02:00</published><updated>2010-12-05T10:53:48.234-02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif; font-size: large;"&gt;&lt;b&gt;Negação&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Não sou cinéfilo. Gosto de filmes e só. Escrevo sobre eles, ocasionalmente. Não sou crítico de cinema. Nego este rótulo com o desprezo pelo rótulo que existe apenas para ser rótulo. Na mesma medida admiro, respeito e reverencio a crítica de cinema. Só não a quero como um rótulo simplificador, reducionista e impregnado de um sentido equivocado de má compreensão de seu exercício.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Escrevo sobre cinema, amo Fellini e Aurora, de Murnau. Essa definição basta para definir com precisão e alcance o que um rótulo não poderia.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Mas inquiro-me sobre isso. Por que escrevo?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Escrevo para além do cinema. Escrevo, antes, porque na escrita guardo minha existência, que por si só já seria pueril. Com a adição da escrita como preservação, tradução, manipulação, dissimulação e banalidade, esta existência ganha não mais que uma pecha de peuril-literária. Não é nada para o mundo, mas é tudo para mim.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Escrever sou eu. Escrever sou. Escrevo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Há mais, é claro. Sempre há mais, muito mais. &amp;nbsp;Por hora, no entanto, é o que interessa. Ou nem isso.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Mas cinema? Escrever sobre cinema. Por que?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Sem rodeios, por ordem crescente:&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;1. &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; Vaidade;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;2. &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; Exibicionismo;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;3. &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; Exercício;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;4. &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; Introspecção;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;5. &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; Prazer;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;6. &amp;nbsp; &amp;nbsp; &amp;nbsp; Compartilhamento.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;São essas minhas motivações para escrever sobre cinema. E o que escrevo não tem qualquer utilidade para o mundo, nem para o cinema, nem para a crítica. É inútil. Nesta constatação sem soberba não há desistência, rendição, desolação ou tristeza. É algo simples, que se descobre cedo ou tarde, quase sempre por uma epifania ou duas; como as três que tive hoje: uma declaração de João Moreira Salles que li logo de manhã, uma breve discussão na aula de história do cinema à tarde e algumas declarações de José Saramago no filme José e Pilar que vi à noite.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Percebi o inútil de tudo sem drama, sem vaidade, sem dor e sem tolices existencialistas. O que é apenas é. Inútil, note-se bem, mas não irrelevante.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Nada é irrelevante e tudo é irrelevante. Óbvio, percebo. Mas não óbvio o suficiente, nem óbvio o tempo todo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Escrevo pela possibilidade de na escrita encontrar outro eu e no filme outro filme. Dessa possibilidade filosófica, metafísica, subjetiva e falsamente pomposa advém a relevância de tudo que se escreve, e inerente á isso sua inutilidade indissolúvel.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Uma hora de trabalho de um motorista de ônibus é mais importante que toda literatura do mundo.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Não há muito mais o que dizer. Tudo que vier depois será tergiversação. Exceto acrescentar que numa concepção em que nada do que já foi escrito importa de fato ao mundo, cada desimportância escrita um dia e vivente na sua mais profunda insignificância universal se torna por conseqüência a realização do todo, guardando e preservando para si uma importância tão universal quanto sua inutilidade. Perene, única, indestrutível.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Escrevo sobre cinema porque isso não importa. E por isso é importante.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-319130890365473814?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/319130890365473814/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=319130890365473814&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/319130890365473814'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/319130890365473814'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/12/negacao-nao-sou-cinefilo.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-704542867147586153</id><published>2010-12-05T07:50:00.001-02:00</published><updated>2010-12-05T10:54:33.030-02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif; line-height: 17px;"&gt;&lt;span style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"&gt;&lt;span style="color: #999999; font-size: large; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"&gt;&lt;b&gt;Agatha ou as Leituras Ilimitadas&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 17px;"&gt;&lt;i style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 17px;"&gt;&lt;i style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"&gt;Agatha ou as Leituras Ilimitadas&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 17px;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 17px;"&gt;é um filme que busca uma desvirtuação do cinema enquanto linguagem imagética, uma experiência de aproximá-lo da literatura com uma radicalização na forma. Forma esta que ressalta, em primeiríssimo plano, o texto e a palavra. É, a exemplo de&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 17px;"&gt;&lt;i style="margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px;"&gt;Hiroshima, Meu Amor&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 17px;"&gt;, a dialética subterrânea do sentimento, agravada neste caso pela imoralidade do desejo proibido. Na íntegra, &lt;a href="http://blogeucinema.blogspot.com/2010/12/agatha-ou-as-leituras-iluminadas.html"&gt;clique aqui.&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-704542867147586153?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/704542867147586153/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=704542867147586153&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/704542867147586153'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/704542867147586153'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/12/agatha-ou-as-leituras-ilimitadas-agatha.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-8842820209998344577</id><published>2010-11-25T21:55:00.002-02:00</published><updated>2010-11-25T21:55:59.274-02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;É verdade que lamentação é para os fracos&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;É verdade que se fazer de vítima é ridículo e inaceitável&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;É verdade que perder a cabeça não resolve nada&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;Mas há momentos em que o único alívio que nos resta&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;É o desejo mais profundo e verdadeiro&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;Mais absoluto&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;De mandar todo o Universo e adjacências para a Casa do Caralho!!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;Rogério de Moraes&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, sans-serif; font-size: 12px; line-height: 20px;"&gt;14/07/2003&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-8842820209998344577?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/8842820209998344577/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=8842820209998344577&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8842820209998344577'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8842820209998344577'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/11/e-verdade-que-lamentacao-e-para-os.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-4115256439987946194</id><published>2010-11-25T14:26:00.001-02:00</published><updated>2010-11-25T14:26:15.570-02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://blogeucinema.blogspot.com/2010/11/bastardos-inglorios.html"&gt;http://blogeucinema.blogspot.com/2010/11/bastardos-inglorios.html&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-4115256439987946194?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/4115256439987946194/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=4115256439987946194&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4115256439987946194'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4115256439987946194'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/11/httpblogeucinema.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-762100540969356440</id><published>2010-11-14T19:16:00.000-02:00</published><updated>2010-11-14T19:16:45.850-02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;No Tempo...&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;No tempo da Grande Avenida, quando virava madrugadas trabalhando feito escravo levando e trazendo carro junto&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 20px;"&gt;&amp;nbsp;com Pandinha, Zé Caveira, Gadernal, Malaquias, Toro Bandido, Pachelle, Chassis de Grilo, Bonézinho e Pé de lã, conheci o Jonatas, Cearence de 21 anos que nos brindava com rara sabedoria. Como a pérola que segue abaixo:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 20px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 20px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;"Rapá, hoje em dia ninguém qué ninguém, não; só querem o que tu tem, se tu num tem nada, ninguém te qué, não; mas se tu tem dinheiro tu tá bunito e aí todo mundo te qué.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 20px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 20px;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 20px;"&gt;Rapá, quem gosta de homem é viado, mulher gosta é de dinheiro; tu tem dinheiro filho da puta? Tem não? Então tu tá fudido, num arruma mulher, não."&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-762100540969356440?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/762100540969356440/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=762100540969356440&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/762100540969356440'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/762100540969356440'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/11/no-tempo.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-5148583790745233539</id><published>2010-11-14T19:01:00.000-02:00</published><updated>2010-11-14T19:01:06.225-02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Sr. Silas&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;h3 class="UIIntentionalStory_Message" data-ft="{&amp;quot;type&amp;quot;:&amp;quot;msg&amp;quot;}" style="color: #333333; font-weight: normal; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; margin-right: 0px; margin-top: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; padding-right: 0px; padding-top: 0px; text-align: justify;"&gt;&lt;span class="UIStory_Message"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;Dica: Simpático e atencioso, o Sr. Silas vende livros usados na passagem subterrânea sob a Av. Consolação (aquela entrada que muitos tem medo de entrar ao lado d Cine Belas Artes). Vale uma visita. Bons preços, bom de negócio. Comprei A Pista de Gelo, do Roberto Bolaño no original em espanhol. Coisa boa. Batemos um bom&lt;span class="text_exposed_show" style="display: inline;"&gt;&amp;nbsp;papo sobre literatura latino-americana. Fica a dica.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/h3&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-5148583790745233539?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/5148583790745233539/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=5148583790745233539&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5148583790745233539'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5148583790745233539'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/11/sr.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-7866498019943280040</id><published>2010-11-14T13:54:00.000-02:00</published><updated>2010-11-14T13:54:01.435-02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;b&gt;Coluna&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;No ar mais uma coluna de cinema minha no site Guia da Semana. Para ler, &lt;a href="http://guiadasemana.com.br/Sao_Paulo/Cinema/Capa/Capa.aspx"&gt;clique aqui&lt;/a&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-7866498019943280040?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/7866498019943280040/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=7866498019943280040&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/7866498019943280040'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/7866498019943280040'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/11/coluna-no-ar-mais-uma-coluna-de-cinema.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-1283347616878931912</id><published>2010-11-06T10:07:00.000-02:00</published><updated>2010-11-06T10:07:12.617-02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;Quando Cai&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quando caem sobre mim as colunas da realidade, num desmoronamento cotidiano táctil de tormenta indissipável&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quando tombam meus olhos marejados sobre o caminho que ficou para trás sem tê-lo percorrido quando ainda era tempo&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quando me absorvo de um sonho cuja realização deixei escapar por entre os anos de omissão e desleixo&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Semi-ergo-me derrotado e releio Fernando Pessoa que era eu antes de eu ser eu quando escreveu Tabacaria&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"Fiz de mim o que não soube&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;e o que podia fazer de mim não o fiz."&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-1283347616878931912?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/1283347616878931912/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=1283347616878931912&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/1283347616878931912'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/1283347616878931912'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/11/quando-cai-quando-caem-sobre-mim-as.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-9181484389418848156</id><published>2010-10-31T17:25:00.001-02:00</published><updated>2010-10-31T17:27:42.705-02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;b&gt;Cinéfilos de Mostra&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Vão para desfilar. O filme pouco importa. Até o Zanin falou que grande parte desses "amantes de cinema" desaparecem no resto do ano. E se vestem ridiculamente. Ontem no Cinesesc sujeito-perfil. Tênis estranho, calça estranha, camisa estranha, cabelo estranho, óculos estranho. Todo transado. Típico chamador de atenção que acha que se vestir diferente é atestado de inteligência. De acéfalos os Fashion Weeks da vida estão cheios. Chegou e perguntou na bilheteria em qual das duas salas determinado filme seria exibido. Qualquer um em São Paulo que se interesse por cinema de verdade sabe que o Cinesesc tem só uma sala. O cara não foi ver filme, foi para ser visto.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-9181484389418848156?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/9181484389418848156/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=9181484389418848156&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/9181484389418848156'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/9181484389418848156'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/cinefilos-de-mostra-vao-para-desfilar.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-6985110084922359594</id><published>2010-10-30T11:04:00.000-02:00</published><updated>2010-10-30T11:04:13.307-02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Porcos e Homens&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;Já está ficando recorrente, mas o pouco do que vi nesta campanha de debates entre Serra e Dilma me fizeram sempre lembrar do final do clássico e genial livro de George Orwell, &lt;i&gt;A Revolução dos Bichos&lt;/i&gt;:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;"&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 20px;"&gt;&lt;span style="color: #666666; font-weight: bold;"&gt;As criaturas de fora olhavam de um porco para um homem, de um homem para um porco e de um porco para um homem outra vez; mas já se tornara impossível distinguir quem era homem, quem era porco&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 20px;"&gt;."&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 20px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="line-height: 20px;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;Triste momento de nossa política mesquinha e apequenada por dois paspalhos.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-6985110084922359594?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/6985110084922359594/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=6985110084922359594&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6985110084922359594'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6985110084922359594'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/porcos-e-homens-ja-esta-ficando.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-6973428973418695348</id><published>2010-10-30T00:24:00.000-02:00</published><updated>2010-10-30T00:24:44.157-02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Coisas do Shuffles&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #333333;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;Coisas que só o "shuffles" faz por você. Mesmo que você não goste de Radiohead faça essa experiência. Ouça na sequência &lt;i&gt;The National Anthen&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;Life in a Glasshouse&lt;/i&gt;. Experiência bipolar incrível à base de metais. Nervosos e súbitos no primeiro; intensos e cortantes no segundo. Fiquei chapado hoje no metro.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #333333;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;--&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;object height="385" width="480"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/PoC-hX8Ijik?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/PoC-hX8Ijik?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;object height="385" width="480"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/PtkZxqTH9tE?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/PtkZxqTH9tE?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-6973428973418695348?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/6973428973418695348/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=6973428973418695348&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6973428973418695348'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6973428973418695348'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/coisas-do-shuffles-coisas-que-so-o.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-8366120298699445519</id><published>2010-10-24T23:25:00.000-02:00</published><updated>2010-10-24T23:25:08.501-02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;Transferindo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"&gt;As resenhas de filmes aí do lado estão, gradativamente, sendo republicadas no novo blog, o Eu, Cinema. Entram lá revistas, reescritas, atualizadas. Nesse processo tenho modificado bastante alguns textos. Novas visões, novas interpretações. É que alguns textos foram escritos há muito tempo e a gente, com o passar dos anos, reavalia e muda nossos conceitos e preconceitos. Está sendo divertido em alguns casos e irritante em outros. Divertido quando vejo que mesmo sem a base que tenho hoje sobre o assunto cinema, conseguia ler o filme da mesma forma que leria hoje. Irritante quando percebo que escrevi bobagens sem tamanho. É a vida: vivendo e revisando. Manias de quem escreve. Para acompanhar o Eu, Cinema: &lt;a href="http://www.blogeucinema.blogspot.com/"&gt;clique aqui.&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-8366120298699445519?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/8366120298699445519/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=8366120298699445519&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8366120298699445519'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8366120298699445519'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/transferindo-as-resenhas-de-filmes-ai.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-5185182272942741719</id><published>2010-10-18T20:56:00.000-02:00</published><updated>2010-10-18T20:56:04.748-02:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;b&gt;Luiz Zanin&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Extraordinária reflexão feita pelo crítico de cinema Luiz Zanin sobre o filme Tropa de Elite 2. &lt;a href="http://blogs.estadao.com.br/luiz-zanin/o-pensamento-vivo-do-capitao-nascimento/"&gt;Clique aqui para ler.&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-5185182272942741719?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/5185182272942741719/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=5185182272942741719&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5185182272942741719'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5185182272942741719'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/luiz-zanin-extraordinaria-reflexao.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-873470770588143523</id><published>2010-10-16T11:42:00.000-03:00</published><updated>2010-10-16T11:42:59.280-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;b&gt;Eu, Cinema&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;E o novo blog segue com atualizações constantes. &lt;a href="http://www.blogeucinema.blogspot.com/"&gt;Confira aqui&lt;/a&gt;.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-873470770588143523?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/873470770588143523/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=873470770588143523&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/873470770588143523'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/873470770588143523'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/eu-cinema-e-o-novo-blog-segue-com.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-665505613814729398</id><published>2010-10-16T11:41:00.000-03:00</published><updated>2010-10-16T11:41:36.216-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"&gt;&lt;b&gt;Coluna de Cinema&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"&gt;Já está no ar a coluna de cinema que escrevo regularmente para o site Guia da Semana. Nesta semana dou uma introdução no que será 34ª Mostra Internacional de Cinema de São Paulo, que começa no próximo dia 22 de outubro. Vale a pena conferir. Para ler o texto,&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"&gt;&lt;a href="http://www.blogger.com/goog_1150682168"&gt;clique aqui&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Verdana, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"&gt;&lt;a href="http://guiadasemana.com.br/Sao_Paulo/Cinema/Noticia/Duas_semanas_de_filmes.aspx?id=68228"&gt;.&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-665505613814729398?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/665505613814729398/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=665505613814729398&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/665505613814729398'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/665505613814729398'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/coluna-de-cinema-ja-esta-no-ar-coluna.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-7983260646226379617</id><published>2010-10-07T23:18:00.001-03:00</published><updated>2010-10-07T23:21:31.756-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;Paulínia&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;Passagem ida e volta São Paulo/Paulínia&lt;/b&gt;:&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;não sei, fui de fretado com equipe do Guia da Semana&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;Misto Quente e Coca-cola na Pães e Doces Paulínia:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;R$ 5,50&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;Táxi Barra Funda-Jd. Brasil às 2:30 da madruga de terça pra quarta:&lt;/b&gt;&amp;nbsp;R$ 48,20&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Assistir à Pré-Estréia oficial do filme Tropa de Elite 2, dias antes da estréia, em sessão exclusiva para imprensa e convidados, com a presença de todo elenco e dos maiores críticos de cinema do Brasil...................... &lt;b&gt;não tem preço.&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TK590TzKLnI/AAAAAAAAAdQ/RHXSk11tRKY/s1600/Imagem(2678).jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;img border="0" height="240" src="http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TK590TzKLnI/AAAAAAAAAdQ/RHXSk11tRKY/s320/Imagem(2678).jpg" width="320" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-7983260646226379617?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/7983260646226379617/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=7983260646226379617&amp;isPopup=true' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/7983260646226379617'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/7983260646226379617'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/paulinia-passagem-ida-e-volta-sao.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TK590TzKLnI/AAAAAAAAAdQ/RHXSk11tRKY/s72-c/Imagem(2678).jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-1844997188827868139</id><published>2010-10-07T22:21:00.002-03:00</published><updated>2010-10-07T22:21:29.736-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Vargas Llosa&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Parabéns a Mario Vargas Llossa, escritor peruano que acaba de ganhar o Prêmio Nobel de Litaratura. Merecidíssimo.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-1844997188827868139?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/1844997188827868139/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=1844997188827868139&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/1844997188827868139'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/1844997188827868139'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/vargas-llosa-parabens-mario-vargas.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-1352372664758532991</id><published>2010-10-06T12:29:00.000-03:00</published><updated>2010-10-06T12:29:34.916-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;strong&gt;Tropa de Elite 2 - Agora sim&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Meio na pressa, escrevi e publiquei minha crítica sobre &lt;strong&gt;Tropa de Elite 2&lt;/strong&gt;. Quem quiser conferir, basta acessar o &lt;strong&gt;Eu, Cinema&lt;/strong&gt;, &lt;a href="http://www.blogeucinema.blogspot.com/"&gt;clicando aqui&lt;/a&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-1352372664758532991?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/1352372664758532991/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=1352372664758532991&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/1352372664758532991'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/1352372664758532991'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/tropa-de-elite-2-agora-sim-meio-na.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-6711068360144742497</id><published>2010-10-06T03:15:00.001-03:00</published><updated>2010-10-06T12:30:20.619-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Tropa 2&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;O filme é bom. Com ressalvas. Mas vai valer muito o ingresso. Vai bombar, porque cai bem ao gosto do público certas cenas. Não perde, contudo, sua maturidade prometida. Reflete mais profundamente nas entranhas do "sistema". Mas perde-se um pouco. No final, num plano de sobrevôo, contunde. Vai certamente respingar no debate eleitoral do segundo turno. Se assim for, já terá valido a pena. Wagner Moura incrível, mais uma vez. Agora preciso dormir. Tenho que ir trabalhar daqui uma hora. Mas foi ótimo ter ido a Paulínia para ver o filme antes. Cansado, mas feliz.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-6711068360144742497?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/6711068360144742497/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=6711068360144742497&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6711068360144742497'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6711068360144742497'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/tropa-2-o-filme-e-bom.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-2930183205704232972</id><published>2010-10-05T13:35:00.000-03:00</published><updated>2010-10-05T13:35:06.004-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;strong&gt;Tropa de Elite 2&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;À tarde estarei indo para Paulínia para ver a exibição para a imprensa de &lt;em&gt;Tropa de Elite 2&lt;/em&gt;, que estréia na próxima sexta. Uma oportunidade que me apareceu de ver o novo filme de José Padilha antes da estréia, que pelo que sei já tem ingressos esgotados para todas as sessões do final de semana em vários cinemas. Assim que possível publicarei a crítica do filme no &lt;a href="http://www.blogeucinema.blogspot.com/"&gt;Eu, Cinema&lt;/a&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-2930183205704232972?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/2930183205704232972/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=2930183205704232972&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2930183205704232972'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2930183205704232972'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/tropa-de-elite-2-tarde-estarei-indo.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-2302459263326967240</id><published>2010-10-04T21:57:00.000-03:00</published><updated>2010-10-04T21:57:29.383-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;&lt;b&gt;Novo Blog&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;É hora de separar as coisas. As razões pouco importam. Fazem parte de motivações pessoais. À partir de hoje inicio um novo blog. Será dedicado exclusivamente a cinema. O Obscenum continua. Nele ficará todo o resto que, eu sei, ultimamente não tem sido muito. Mas continua como tem continuado nesses mais de 7 anos. É meu xodó e, se nada atrapalhar, durará tanto quanto eu durar.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Nem sempre farei referência aqui às postagens de lá, do outro blog. Por isso ficaria imensamente grato se os que aqui vêm com frequência dessem uma olhada lá no outro e o adicionassem em suas respectivas listas de blogs a seguir. Bem como muito me faria feliz seus comentários lá, para, quem sabe, um bom bate-papo sobre filmes e afins.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, sans-serif;"&gt;Postarei lá textos novos e, gradativamente, textos já publicados aqui, revistos e melhorados. A freqüência de posts será maior do que tem sido aqui, prometo. Espero que o sigam e comentem. Podem começar &lt;a href="http://www.blogeucinema.blogspot.com/"&gt;clicando aqui&lt;/a&gt;.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-2302459263326967240?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/2302459263326967240/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=2302459263326967240&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2302459263326967240'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2302459263326967240'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/novo-blog-e-hora-de-separar-as-coisas.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-223756027762184641</id><published>2010-10-03T21:15:00.002-03:00</published><updated>2010-10-03T21:16:54.792-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;Tristeza e Pesar&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Fiquei inconsolável ontem ao descobrir que o catálogo especialmente confeccionado para a Mostra John Ford havia se esgotado. Parece que não haverá nova impressão. Espero que voltem atrás, que a procura justifique mais uma tiragem. Caso contrário, terei de usar outros meios para conseguir um. Se você que estiver lendo isso por acaso tiver comprado um e esteja precisando de um rim, podemos fazer negócio.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-223756027762184641?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/223756027762184641/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=223756027762184641&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/223756027762184641'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/223756027762184641'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/tristeza-e-pesar-fiquei-inconsolavel.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-4652058829456710885</id><published>2010-10-03T08:32:00.000-03:00</published><updated>2010-10-03T08:40:48.438-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Semana&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Só ontem pude ver um filme da Mostra John Ford, no CCBB-SP. Pelo que andei lendo, não exagerei quando insinuei que esta mostra, pelo seu valor histórico e cinematográfico, seria o mais importante evento de cinema do ano. Quem não foi, ainda dá pra ver muita coisa, já que ela segue até o dia 17 de outubro. Para ver a programação, &lt;a href="http://www.johnford.com.br/programacao-rj.php" target="_blank"&gt;clique aqui&lt;/a&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-4652058829456710885?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/4652058829456710885/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=4652058829456710885&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4652058829456710885'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4652058829456710885'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/semana-so-ontem-pude-ver-um-filme-da.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-7982669710346646836</id><published>2010-10-03T08:30:00.002-03:00</published><updated>2010-10-03T08:32:36.121-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Rápido&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Às 07:59 estava diante dos portões de minha zona eleitoral. Uma única determinação na cabeça: acabar logo com aquela palhaçada. Depois fui pra casa vomitar.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-7982669710346646836?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/7982669710346646836/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=7982669710346646836&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/7982669710346646836'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/7982669710346646836'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/rapido-as-0759-estava-diante-dos.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-8695390726727934594</id><published>2010-10-02T23:56:00.003-03:00</published><updated>2010-10-03T00:07:12.112-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Amanhã Vota-se&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Amanhã vota-se. Posso dizer que esta última campanha eleitoral, em todos os sentidos, me deixou extremamente deprimido. Não vejo qualquer alento para o futuro da política como instrumento sério de democracia e desenvolvimento desse país. A "tiriricação" da política, as ramificações funestas desse tipo de canditado, a ausência de seriedade nunca antes vista num volume tão assombroso e preocupante, a polarização etupidificante entre Serra e Dilma, mais a alternativa irrisória e nem tão alternativo assim de uma Marina. Tudo contribuiu para meu nunca antes tão abundante desinteresse. Voto amanhã por obrigação legal, mais do que por dever cívico. Pela primeira vez na história dessa minha vida adulta.&lt;b&gt; &lt;/b&gt;Só de pensar nisso... com licença, vou ali vomitar.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-8695390726727934594?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/8695390726727934594/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=8695390726727934594&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8695390726727934594'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8695390726727934594'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/amanha-vota-se-amanha-vota-se.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-8454377178326234234</id><published>2010-10-01T12:20:00.002-03:00</published><updated>2010-10-01T12:24:02.766-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;O Ser Crítico&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Críticos são chatos? Quase sempre. Mas têm de serem. Em minha coluna de cinema no Guia da Semana saio em defesa do que muitos consideram indefensável: o crítico. Para ler (e discordar), &lt;a href="http://guiadasemana.com.br/Sao_Paulo/Cinema/Noticia/O_Chato_ou_nao_.aspx?id=67852" target="_blank"&gt;clique aqui&lt;/a&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-8454377178326234234?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/8454377178326234234/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=8454377178326234234&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8454377178326234234'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8454377178326234234'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/10/o-ser-critico-criticos-sao-chatos-quase.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-3990028448860992604</id><published>2010-09-26T09:49:00.001-03:00</published><updated>2010-09-26T09:53:00.810-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;John Ford no CCBB&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Marque na sua agenda com muito destaque para não esquecer. De 22 setembro a 16 de outubro o Centro Cultural Banco do Brasil, em São Paulo, exibirá uma mostra de filmes de John Ford. Serão 30 produções, todas em película, algumas restauradas em cópias novas, que incluem clássicos absolutos, como &lt;i&gt;Rastros de Ódio&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Vinhas da Ira&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;O Homem que Matou o Facínora&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;John Ford é um dos mais importantes diretores de cinema da história. Ao contrário do que possa parecer ao senso comum, ele não fez apenas westerns, mas foi, sem dúvida, neste gênero que ele deixou sua maior marca. Uma vez perguntaram a Orson Welles quais eram os três melhores diretores do mundo e ele respondeu sem pensar: "John Ford, John Ford e John Ford".&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O diretor é cultuado por muitos críticos e amantes do cinema desde o início de sua carreira, em 1917, quando realizou o curta &lt;i&gt;The Scrapper&lt;/i&gt; e seu primeiro longa, &lt;i&gt;Straight Shooting&lt;/i&gt;, que se tornou um sucesso imediato. Em 1924, veio Cavalo de Ferro e ele demonstra sua competência e ousadia para filmar cenas de ação elaboradas, com a câmera em movimento. Ford segue dando os primeiros passos em direção a um estilo e forma muito próprios de conduzir e construir a narrativa em seus filmes. Mas é em 1939, que ele realiza o primeiro dos muitos grandes filmes que marcarão sua carreira como grande clássico: No Tempo das Diligências.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Com um roteiro relativamente simples o longa constrói um panorama da sociedade norte-americana da época através de arquétipos. Expõe, de forma inteligente e sutil, o conflito de valores de um país em transformação, as angústias de uma sociedade que se refazia de uma crise mundial. Questões contemporâneas à época, transpostas para o universo do faroeste.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A produção é sobre uma longa viagem durante a qual um grupo de pessoas habitará o exíguo espaço de uma carruagem. Estarão lado a lado (ou seria frente a frente?) um xerife apegado a seus códigos de justiça, um condutor covarde, um banqueiro corrupto, uma prostituta de coração bom, um médico alcoólatra, um jogador de cartas arrogante, uma dama da cidade grande e um condenado da justiça. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Como se não bastasse a inflamável composição do grupo, eles ainda terão de se ver com um ataque de índios e a busca por um lugar seguro. E é através do microcosmo composto pelos integrantes da carruagem, suas ideias ou ideais, suas atitudes, seus defeitos e qualidades e a maneira como reagem diante das situações, que Ford cria um interessante jogo político e social simbolizando seu tempo e suas transformações.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ao lado de &lt;i&gt;No Tempo das Diligências&lt;/i&gt;, outro filme figura como grande obra-prima do diretor: &lt;i&gt;Rastros de Ódio&lt;/i&gt;, de 1956. Neste filme, Ford, que tinha como característica de suas obras a abordagem de uma diversidade de tipos, centra-se num único personagem e em sua busca incessante por vingança. Ethan Edwars, magnificamente interpretado por John Wayne, é um homem solitário, veterano de mais de uma guerra, que retorna para a casa do irmão cansado da vida de lutas inglórias e do sangue derramado. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Pouco depois de sua chegada, a casa é atacada por índios Comanches. Eles dizimam toda a família de Ethan e levam como escrava sua sobrinha de 9 anos. Ethan passa então a uma busca incessante pelos índios, numa caçada que se arrasta por anos. Seu ódio pelos índios é tão grande que em certa altura de sua perseguição, depois de anos, seu objetivo é encontrar a sobrinha apenas para matá-la, pois sabe que depois de tanto tempo entre os índios ela já se tornou uma deles.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;Rastros de Ódio&lt;/i&gt; marca o cinema com a história de um homem, cujos valores e princípios, de tão sólidos e áridos, se confrontam com o mundo, com a sociedade. Carrega na expressão o peso de quem viu mais do que desejava ver e percebe, no fim, que não tem lugar entre os homens, que é só e seu único lar é a paisagem árida e imensa das pradarias, que seu destino é não ter destino.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Apesar de &lt;i&gt;Rastros de Ódio&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;No Tempo das Diligências&lt;/i&gt; polarizarem-se como obras-primas do diretor, muitos outros filmes são indispensáveis para se conhecer e desfrutar a genialidade de John Ford. Obras que deram ao diretor quatro Oscars e o colocaram no hall dos melhores de todos os tempos. Assim, é indispensável conhecer alguns de seus principais títulos como &lt;i&gt;Paixão de Fortes&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Depois do Vendaval&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Como Era Verde Meu Vale&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Legião Invencível&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Sangue de Heróis&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;O Delator&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Caravana de Bravos&lt;/i&gt; e outros tantos.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;John Ford dirigiu cerca de 120 filmes até 1964, quando realizou sua última produção,&lt;i&gt; Crepúsculo de uma Raça&lt;/i&gt;, e se aposentou. Não fez apenas westerns e muitos de seus grandes filmes estão fora desse gênero. Mas certamente foi na construção do imaginário de um oeste selvagem, de leis próprias e valores rígidos defendidos por heróis nem sempre glamurosos e perfeitos, que deixou sua marca no cinema. Mais do que uma filmografia, deixou um legado, ajudou a fazer do gênero western o reflexo mitológico de uma época indistinta, feita do imaginário, que ele ajudou a criar com outros grandes diretores de sua época. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Nenhum com a mesma envergadura, porque ninguém filmava tão bem quanto Ford. Por isso é tão importante a mostra que o CCBB realizará, nos dando a sempre bem-vinda oportunidade de ver e rever a obra desse mestre indiscutível do cinema. Definitivamente, não dá pra perder.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-3990028448860992604?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/3990028448860992604/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=3990028448860992604&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3990028448860992604'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3990028448860992604'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/john-ford-no-ccbb-marque-na-sua-agenda.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-9115103798390072553</id><published>2010-09-23T22:23:00.003-03:00</published><updated>2010-09-23T22:32:20.439-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Oscar Pra Quê?&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Saiu hoje o filme escolhido para tentar (atenção: tentar) uma indicação para Oscar de Melhor Filme Estrangeiro. Entre tanta coisa boa, foram escolher &lt;i&gt;Lula - O Filho do Brasil&lt;b&gt;. &lt;/b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;Como diriam meus velhos tios maconheiros: puts grila, bicho!!&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-style: normal;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;De tudo que já li hoje a respeito dessa escolha (e todos vão no mesmo sentido que eu: de sentir vergonha alheia pelo filme) o que melhor traduziu o que eu queria dizer, mas estou sem tempo (nem muita paciência) pra escrever, foi o Ricardo Calil. &lt;a href="http://colunistas.ig.com.br/ricardocalil/2010/09/23/oscar-nao-vale-o-mico-que-pagamos/" target="_blank"&gt;Clique aqui&lt;/a&gt; e não deixe de ler.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-9115103798390072553?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/9115103798390072553/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=9115103798390072553&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/9115103798390072553'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/9115103798390072553'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/oscar-pra-que-saiu-hoje-o-filme.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-2202756898095152506</id><published>2010-09-23T22:01:00.000-03:00</published><updated>2010-09-23T22:02:19.080-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Absurdos de Ficções&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Absurdos me passam pela cabeça durante o trabalho. Talvez por estar envolvido até o pescoço com a preparação de material literário a ser entregue até dia 30, somando à pressão ininterrupta do trabalho na Grande Japonesa de Automóveis,  faíscam, vez por outra, na minha cabeça, idéias de contos, inícios de romances, aberturas literárias para histórias a serem escritas. A que me veio hoje é sintomática desse processo de escrever ficção (como tenho escrito ultimamente) e trabalhar duro onde trabalho. Uma hora as coisas iam se cruzar. Como aconteceu hoje dentro da minha cabeça “pobremática”. A vantagem desses pensamentos que me assaltam é que divirto a mim mesmo com eles. Vejam o esboço de conto que me veio hoje à mente.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;--&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ela tinha fetiche, tara mesmo, por mecânicos de automóveis. Namorou muitos. Para todos pedia a mesma coisa durante as horas de intimidade. Macacão sujo de graxa era de praxe nessas horas. Não media esforços em sua fantasia bizarra. Todos topavam. Mas o que alguns realmente estranhavam era na hora do quase lá, quando ela pedia que falassem certas coisas que a deixavam mais excitada ainda. Quem ouvisse pela parede certamente não entenderia nada.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Fala, amor, fala mais...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E eles, na empolgação do momento, se esforçavam para se lembrarem de mais coisas que dizer:&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Polia tensora da correia...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Isso, assim... continua...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Retentor do virabrequim...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Ai que delícia!!! Fala mais, gostoso...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Coifa Homocinética...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Sim, sim... mais... mais...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Bieleta da barra estabilizadora...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Uiii!!! Essa foi demais... continua...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Correia do alternador...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Nossa!!! Que delícia!!!!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Cabo espiral do air bag...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Vai!!!! Não pára!!! Não pára!!!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Ressonador da admissão de ar...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Isso!!! Ahhhh!!!! Mais, mais, mais!!!!!!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Jogo de pinos do cáliper&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Puta que pariu!!!!!!!!!!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;- Junta do cabeçote, válvula termostática, rolamento do mancal, braço oscilante, anel da bomba d’água!!!!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ela não resiste a tanto e desfalece de prazer.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-2202756898095152506?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/2202756898095152506/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=2202756898095152506&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2202756898095152506'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2202756898095152506'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/absurdos-de-ficcoes-absurdos-me-passam.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-6736945268576087606</id><published>2010-09-23T21:25:00.002-03:00</published><updated>2010-09-23T21:29:37.284-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Agora Quem dá a Bola?&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Sobre o caso da demissão do técnico do Santos, Dorival Júnior, por conta da suspensão de Neymar, lembrei-me de uma frase de Roberto Campos que define com perfeição o futebol no Brasil. Parafraseando a frase original: &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;No futebol brasileiro a burrice tem um passado glorioso e um futuro promissor.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;"&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-6736945268576087606?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/6736945268576087606/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=6736945268576087606&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6736945268576087606'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6736945268576087606'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/agora-quem-da-bola-sobre-o-caso-da.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-6885114039897665279</id><published>2010-09-22T19:55:00.000-03:00</published><updated>2010-09-22T20:00:07.755-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Senna&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Já está disponível o trailer do documentário sobre a vida de Ayrton Senna. Como diz o Merten, fiquei nos cascos para ver. O filme me pareceu bem honesto, dando a entender que mostrará o lado nada bonzinho de Senna. O que talvez desagrade aos mais ingênuos que enxergam no “último herói brasileiro” um ideal de exemplo ético e moral. Não era. Como ninguém o é, a bem da verdade.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Foi um gênio inconteste. E para exercer sua genialidade correu riscos e pôs em riscos outros. Mas foi formidável no que fez, enquanto fez. Mas não era santo. Como também não era demônio. Apenas alguém cuja competitividade era exacerbada ao extremo dentro das pistas e até no dia-a-dia com amigos. Queria vencer e para isso não mediu esforços. Talvez tenha feito mais inimigos que amigos dentro da F1, mas foi e ainda é admirado por todos.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas exemplo também foi. De determinação, vontade, empenho e coragem. Mereceu todos os louros que recebeu e fez falta na competição. Sua continuidade teria mudado os rumos da F1 de hoje e seu embate com Schumacher teria sido antológico. Mas não aconteceu. Uma pena.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Agora é esperar pelo filme e torcer para que ele nos dê mais alguns momentos da genialidade de Ayrton, sem, no entanto, se furtar a mostrar também seu outro lado menos divulgado.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;object width="480" height="385"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/N70aoG5Lh40?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/N70aoG5Lh40?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-6885114039897665279?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/6885114039897665279/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=6885114039897665279&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6885114039897665279'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6885114039897665279'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/senna-ja-esta-disponivel-o-trailer-do.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-4579537603181792301</id><published>2010-09-19T13:53:00.002-03:00</published><updated>2010-09-19T13:56:11.654-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Sai Desse Lago&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Zapeando pelo meu HD fui fisgado pelos minutos finais de &lt;i&gt;Slumdog Millionaire&lt;/i&gt;, que acabei vendo até o fim. Gosto do filme, apesar de não achá-lo aquilo tudo que se falou dele quando ganhou aquele monte de Oscar em 2009. Reli o que escrevi na época e sustento. Mas o que me motivou a vir aqui é partilhar algo impagável que a revisita a Slumdog Millionaire me fez lembrar. Trata-se de um vídeo que fez muito sucesso no Youtube, cujo nonsense é simplesmente hilário. Não tem nada haver com o filme, mas a associação foi inevitável. Vejam (ou revejam, já que o vídeo não é novidade) abaixo o clássico Rivaldo Sai Desse Lago:&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;object width="480" height="385"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/SxVCFGrNHWc?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/SxVCFGrNHWc?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-4579537603181792301?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/4579537603181792301/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=4579537603181792301&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4579537603181792301'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4579537603181792301'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/sai-desse-lago-zapeando-pelo-meu-hd-fui.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-6538073662738307185</id><published>2010-09-18T09:53:00.002-03:00</published><updated>2010-09-18T09:57:05.732-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Festivais&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;No Cinesesc, de 16 a 30 de setembro, o Festival de Cinema Independente completa 10 anos. O &lt;b&gt;Indie.10&lt;/b&gt; trás, além da mostra mundial, uma retrospectiva do diretor japonês Kiyoshi Kurosawa e do diretor tailandês Apichatpong Weerasethakul. Acho que vale a pena conferir, até para se entender o quanto o cinema não se resume a Hollywood e seus padrões comerciais. A entrada para os filme é grátis e para ver a programação completa, &lt;a href="http://www.indiefestival.com.br/indie2010/sp/" target="_blank"&gt;clique aqui&lt;/a&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Segue também a &lt;b&gt;5ª Mostra Mundo Árabe de Cinema&lt;/b&gt;, até dia 29. Essa mostra trás um excelente panorama das produções vindas dessa cultura tão rica e tão oprimida por teocracias ditatoriais. Aprendi a gostar muito do cinema árabe em geral através de filmes que vi em mostras. É um cinema com uma pegada muito própria, com histórias sempre interessantes e personagens bem diversos do que estamos, aqui no ocidente, acostumados e ver. Para ver a programação, &lt;a href="http://mundoarabe2010.icarabe.org/index.htm" target="_blank"&gt;clique aqui&lt;/a&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Não esquecendo que semana que vem, dia 22, começa a mostra &lt;b&gt;John Ford no CCBB&lt;/b&gt;. Também não quero perder esse, como já disse em minha coluna de cinema no Guia da Semana, &lt;a href="http://guiadasemana.com.br/Sao_Paulo/Cinema/Noticia/Marco_para_o_cinema.aspx?id=67497" target="_blank"&gt;aqui&lt;/a&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-6538073662738307185?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/6538073662738307185/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=6538073662738307185&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6538073662738307185'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6538073662738307185'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/festivais-no-cinesesc-de-16-30-de.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-2407694270722471824</id><published>2010-09-18T09:40:00.000-03:00</published><updated>2010-09-18T09:53:11.293-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Márcia Castro&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Diz um sábio dito popular: A mulher é como cobra, tem sangue de peçonha, deixa o rico na miséria, deixa o pobre sem vergonha.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O adágio está na faixa Nega Neguinha do álbum Pecadinho, trabalho de estréia da cantora baiana Márcia Castro. À parte a grande sabedoria da frase citada, o álbum é excelente. Como o título do trabalho já antecipa, as músicas que o compõem são cheias de malícia e swing. Recomendo com entusiasmo. Abaixo um trechinho de Pecadinho, música título do álbum. Fala aí se não é uma delícia.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;object width="480" height="385"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/YgsOySYa4ao?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/YgsOySYa4ao?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-2407694270722471824?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/2407694270722471824/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=2407694270722471824&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2407694270722471824'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2407694270722471824'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/marcia-castro-diz-um-sabio-dito-popular.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-3848987211608799933</id><published>2010-09-17T20:38:00.003-03:00</published><updated>2010-09-17T20:46:19.698-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;John Ford no CCBB e Coluna de Cinema&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;"&lt;b&gt;Marque na sua agenda com muito destaque para não esquecer. De 22 setembro a 16 de outubro o Centro Cultural Banco do Brasil, em São Paulo, exibirá uma mostra de filmes de John Ford. Serão 30 produções, todas em película, algumas restauradas em cópias novas, que incluem clássicos absolutos, como Rastros de Ódio, Vinhas da Ira e O Homem que Matou o Facínora.&lt;/b&gt;"&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Assim começo minha coluna de cinema para o Guia da Semana, falando dessa muito bem-vinda mostra de John Ford. Aproveito e falo um pouco sobre o diretor e sobre seus dois maiores clássicos. Confesso que estou nos cascos pra ver os filmes dessa mostra.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Para ler a coluna, &lt;a href="http://guiadasemana.com.br/Sao_Paulo/Cinema/Noticia/Marco_para_o_cinema.aspx?id=67497" target="_blank"&gt;clique aqui&lt;/a&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-3848987211608799933?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/3848987211608799933/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=3848987211608799933&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3848987211608799933'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3848987211608799933'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/john-ford-no-ccbb-e-coluna-de-cinema.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-1116384087577318830</id><published>2010-09-15T22:35:00.006-03:00</published><updated>2010-09-15T23:12:29.254-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Inspiração&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Por mais prazeroso e recompensador que seja a prática da corrida, às vezes precisamos de uma motivação, de uma inspiração. Nesses quase dois anos de prática (e em todos os quilos perdidos) muita coisa já me inspirou a continuar treinando mais e melhor. E muita coisa já me emocionou. Nomes como Abebe Bikila, Haile Gebrselassie, Jesse Owens, Marílson dos Santos, Vanderlei Cordeiro de Lima. E agora, Paula Radcliffe.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Vinha no metro lendo a Runner’s desse mês quando cheguei à entrevista com Paula Radcliffe, corredora britânica que desde 2003 detém o recorde mundial da maratona feminina, com 2:15:25. Paula tem um histórico de altos e baixos devido a lesões, algumas delas com pinta de encerrar a carreira. Mas ela sempre volta. Já sofreu o baque de ter de dizer adeus a duas maratonas olímpicas (Atenas e Pequim), por conta dessas lesões. Deu uma pausa para ser mãe. Voltou, conquistou. Agora, aos 36 anos, está na segunda gravidez. Assim que nascer seu segundo filho, inicia a preparação para a maratona dos Jogos Olímpicos de Londres em 2012. Já a admirava. Depois de ler sua entrevista essa admiração só aumentou.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas uma coisa que me emocionou foi precisamente uma resposta específica, que me pareceu sincera por parecer ter uma espontaneidade absoluta. Mas vou chegar lá.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Nós, que amamos correr, sempre somos, com maior ou menor grau de chatice, proselitistas. Queremos mostrar a todos como a corrida é boa, como é fácil e como é recompensadora. Um dos argumentos sobre a “diferenciação” da corrida em relação a outros esportes é dizer o quanto ela é democrática, até nas competições. Afinal, que chance tem o cara que joga uma pelada de um dia bater uma bola com o Messi? Ou o sujeito comum que pratica tênis de jogar uma partidinha com Roger Federer? Ou ainda o cara que dá umas braçadas semanais de dividir uma piscina com Cesar Cielo? Nenhuma.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Por experiência própria posso dizer que já me aqueci para provas ao lado de Quenianos, Etíopes, de Marílson dos Santos, de Frank Caldeira e outros. Ali, lado a lado, porque íamos participar da mesma competição. Isso mesmo. Eu, um pangaré da corrida, competindo na mesma prova que os grandes daquele esporte. Só a corrida te dá isso.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas até aí pode soar papo de evangelização, de querer convencer os outros dos magníficos atributos da corrida. E não deixa de ser.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas aí vem a Paula Radcliffe, com o nome garantido na história do esporte mundial, uma estrela das corridas e diz o seguinte, quando perguntada por que a maratona (e aqui cabe estender o conceito para a corrida em geral) é tão especial:&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;“&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" &gt;Não há nenhum esporte ou evento em que você fique na linha de partida com 37.000 pessoas, todas na mesma prova. Os desempenhos podem ser diferentes, mas as emoções são as mesmas. Você aprende coisas sobre si mesmo e se torna uma pessoa mais forte, não importa o resultado.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;”&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Sim. As emoções são as mesmas. Do atleta profissional que quebra um recorde, ao sujeito comum, ex-obeso, que chega lá atrás e leva para casa a medalha de&lt;i&gt; finisher&lt;/i&gt; para mostrar aos filhos e aos amigos, é a mesma emoção da vitória, da superação, da conquista, do mérito, da recompensa pelo esforço. Exatamente a mesma. Isso, só a corrida proporciona.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;Ou alguém duvida?&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF7JuPXn_I/AAAAAAAAAcs/zLW14riJht0/s1600/1+(7).jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 266px; DISPLAY: block; HEIGHT: 400px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517326425467101170" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF7JuPXn_I/AAAAAAAAAcs/zLW14riJht0/s400/1+(7).jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF7Iju-znI/AAAAAAAAAck/bauRoK5JShY/s1600/1+(6).jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517326405467033202" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF7Iju-znI/AAAAAAAAAck/bauRoK5JShY/s400/1+(6).jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF7IWF2OzI/AAAAAAAAAcc/3fCdg7b14Go/s1600/1+(5).jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517326401804843826" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF7IWF2OzI/AAAAAAAAAcc/3fCdg7b14Go/s400/1+(5).jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF63ooeKbI/AAAAAAAAAcU/8h4AGGJQBB8/s1600/1+(4).jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517326114724129202" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF63ooeKbI/AAAAAAAAAcU/8h4AGGJQBB8/s400/1+(4).jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517326084986981986" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF6152lTmI/AAAAAAAAAb8/fenLi7VLlCk/s400/1+(1).jpg" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: left; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: pointer" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517326107224555330" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF63Msbv0I/AAAAAAAAAcM/GUhtoNM-Qt8/s400/1+(3).jpg" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517326097115723634" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF62nCTN3I/AAAAAAAAAcE/SBV1tFtMAaA/s400/1+(2).jpg" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF61YIkFkI/AAAAAAAAAb0/bysg6J6pbTs/s1600/1.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517326075935594050" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF61YIkFkI/AAAAAAAAAb0/bysg6J6pbTs/s400/1.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size:large;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: 16px; font-weight: normal;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF3Lu5IRpI/AAAAAAAAAbE/_ZjHjeNGvv0/s1600/a+(7).jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517322061955483282" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF3Lu5IRpI/AAAAAAAAAbE/_ZjHjeNGvv0/s400/a+(7).jpg" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;div style="TEXT-ALIGN: left"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;u&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF3Kxdc35I/AAAAAAAAAa0/lZ9kqSDWZAg/s1600/a+(5).jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517322045464829842" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF3Kxdc35I/AAAAAAAAAa0/lZ9kqSDWZAg/s400/a+(5).jpg" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;div style="TEXT-ALIGN: left"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;u&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF27grIxLI/AAAAAAAAAak/1n77TJVUHso/s1600/a+(3).jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517321783260791986" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF27grIxLI/AAAAAAAAAak/1n77TJVUHso/s400/a+(3).jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF27FvLVoI/AAAAAAAAAac/gAeKh77NQVw/s1600/a+(2).jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517321776029980290" border="0" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF27FvLVoI/AAAAAAAAAac/gAeKh77NQVw/s400/a+(2).jpg" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;div style="TEXT-ALIGN: left"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;u&gt;&lt;span class="Apple-style-span"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/u&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF26ZONXYI/AAAAAAAAAaM/BBGBvJ_8vNM/s1600/a.jpg"&gt;&lt;img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; DISPLAY: block; HEIGHT: 300px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5517321764080541058" border="0" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF26ZONXYI/AAAAAAAAAaM/BBGBvJ_8vNM/s400/a.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-1116384087577318830?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/1116384087577318830/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=1116384087577318830&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/1116384087577318830'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/1116384087577318830'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/inspiracao-por-mais-prazeroso-e.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TJF7JuPXn_I/AAAAAAAAAcs/zLW14riJht0/s72-c/1+(7).jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-8597326693846456470</id><published>2010-09-15T21:44:00.000-03:00</published><updated>2010-09-15T21:54:48.324-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;A Falta Que Faz&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ainda sobre Buenos Aires. Fiquei meio triste ao fazer uma pesquisa na internet e descobrir que aqui em São Paulo, ao menos aparentemente, não existe media luna.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Media luna - ou meia-lua em bom português, sem querer ofender a inteligência de ninguém – se assemelha em forma e massa a um croasan (&lt;i&gt;croissant&lt;/i&gt;, pra quem se preocupa com detalhes torpes), é doce, sem recheio, crocante na crosta e macia por dentro. Uma delícia sem igual.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A media luna está para os portenhos como o pão na chapa está para os paulistanos. Lá é o principal “mastigável” do café da manhã, junto com uma bem servida xícara do bom e velho café com leite.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;No nosso primeiro dia em Buenos Aires tivemos a sorte incrível de entrar num café e pedir a promoção (que, logo vimos, está por toda a cidade: um café com leite e 3 media lunas). A sorte é que aquela primeira media luna, de virar os olhos de tão boa, foi a melhor que comemos nos três dias, pois em nenhum outro lugar encontramos uma tão perfeita, ainda que todas fossem muito boas.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Agora não passo um dia sem acordar com vontade de comer uma no café da manhã. Já procurei no google e não achei nada em São Paulo que oferecesse algo semelhante no cardápio. Uma pena. Se alguém tiver notícias, favor informar. Faço até negócio. Troco minha coleção em vinil do Agepê por 3 media lunas fresquinhas. Quem topa?&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-8597326693846456470?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/8597326693846456470/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=8597326693846456470&amp;isPopup=true' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8597326693846456470'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8597326693846456470'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/falta-que-faz-ainda-sobre-buenos-aires.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-866455031718535838</id><published>2010-09-15T21:40:00.000-03:00</published><updated>2010-09-15T21:43:59.538-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Blu-Ray&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Como o crítico Ricardo Calil até alguns dias atrás, também não tive ainda a oportunidade de ver um filme em Blu-Ray. Mas com todas as promessas de alta definição e riqueza de detalhes que a tal tecnologia promete, não tenho como duvidar e discordar do que diz Calil sobre a experiência de ver certos clássicos do cinema nesse formato. Talvez, nesses casos, a experiência não seja tão boa.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://colunistas.ig.com.br/ricardocalil/2010/09/14/o-blu-ray-e-perfeito-demais/" target="_blank"&gt;Clique aqui&lt;/a&gt; e leia o que ele disse a respeito. Em princípio, tendo a concordar com ele inteiramente. Mas é claro que agora fiquei curioso para ver com meus próprios olhos.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-866455031718535838?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/866455031718535838/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=866455031718535838&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/866455031718535838'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/866455031718535838'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/blu-ray-como-o-critico-ricardo-calil.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-8692187821409281723</id><published>2010-09-12T19:11:00.002-03:00</published><updated>2010-09-12T19:14:32.616-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Re-post&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Fazendo uma faxina meia-boca no blog, andei por reler velhos posts. Achei esse que adoro e diz um pouco sobre como sou um doce de pessoa. Vale a pena o re-post.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Um Tostão da Minha Doçura&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;(pequenos exemplos de como é doce conviver comigo)&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Tô bonita, Rô?&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Tirando a maquiagem exagerada e a roupa cafona, sim.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;--&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Rô, espera a gente!&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Porra, a gente ta atrasado!!!&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Mas a Dani ta de salto alto.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- E daí, porra?!! Pra quê que põe essa merda?&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Pra ficar bonita, ué!&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- E desde quando é bonito ficar andando na rua parecendo uma pata?&lt;/div&gt;&lt;div&gt;--&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Olha Rô, a geladeira que eu queria comprar.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Xavê...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Não é bonita?&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- É, bonita é, mas deixa eu vê o pre... Puta que pariu, caralho!!! Mil e quinhetos paus nessa merda? Mil e quinhentos paus pra essa porra ficar gelando água e ovo?!!&lt;/div&gt;&lt;div&gt;--&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Você gosta de animais?&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Na verdade não. Mas desde que não façam barulho, não sujem a casa, não cheirem mal, não se aproximem de minhas coisas e não peçam dinheiro emprestado, até posso conviver com eles.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Pausa constrangedora.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- E de crianças? Você gosta de crianças?&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Na verdade não. Mas desde que não façam barulho, não sujem a casa, não cheirem mal, não se aproximem de minhas coisas e não peçam dinheiro emprestado, até posso conviver com elas.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-8692187821409281723?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/8692187821409281723/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=8692187821409281723&amp;isPopup=true' title='4 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8692187821409281723'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8692187821409281723'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/re-post-fazendo-uma-faxina-meia-boca-no.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-1236490974137011775</id><published>2010-09-11T15:52:00.003-03:00</published><updated>2010-09-14T22:32:15.864-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Mundo Árabe&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;Já começou a vai até dia 29 de setembro a &lt;strong&gt;5ª Mostra Mundo Árabe de Cinema&lt;/strong&gt;. Uma boa oportunidade de se conhecer o cinema feito fora dos eixos mais manjados. Garanto que quem for ver não vai se arrepender, desde que se livre do ranço cinemão óbvio a que estamos acostumados. Uma dica que dou é o filme &lt;em&gt;Capitão da Esperança&lt;/em&gt;, que vi há alguns anos em alguma mostra de cinema. Gostei muito e recomendo. Hoje a noite pretendo ver &lt;em&gt;Dunia&lt;/em&gt;, no Cinesesc, e durante o mês mais algumas sessões. As salas que estão exibindo os filmes dessa mostra são Cinesesc, Galeria Olido, Centro Cultural São Paulo, Centro Cultural da Juventude, Cinemulher e Esporte Clube Sírio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Para mais informações, &lt;a href="http://mundoarabe2010.icarabe.org/calendario.htm" target="_blank"&gt;clique aqui.&lt;/a&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-1236490974137011775?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/1236490974137011775/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=1236490974137011775&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/1236490974137011775'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/1236490974137011775'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/mundo-arabe-ja-comecou-vai-ate-dia-29.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-8604752322681610188</id><published>2010-09-11T14:12:00.000-03:00</published><updated>2010-09-11T14:29:34.950-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Buenos &lt;em&gt;Fucking&lt;/em&gt; Aires – Final&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Saudade. Claro que cabe um exagero nisso. Afinal, foram só três dias. Mas foram incríveis. Pela cidade e por ser com a mulher da minha vida. Fica aquela saudade de uma sensação mágica, de descoberta, de desdobramento das horas através das ruas. Das piadas, dos risos, dos cafés e de um ritmo muito próprio.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Não há como definir esta minha primeira viagem para além dos limites pequenos de meu mundo limitado. Há o sentido amplo de se viajar para outro país, conhecer outra gente. E há o sentido de ser Buenos Aires, um lugar específico com sua própria vida e sentido.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ainda que um dia viaje o mundo todo, conheça dezenas de cidades diferentes, ficará comigo essa sensação única, primeira, inigualável. Mesmo que volte lá e viva outra Buenos Aires, talvez com sol e com outro clima, trarei sempre numa reserva especial de carinho esta Buenos Aires de chuva e frio. Trarei sempre com carinho desmedido cada passo por ruas, por galerias, por esquinas. Eu e Fernanda, juntos sempre, compartilhando cada desdobramento de uma aventura nossa, única e primeira, tão excepcionalmente experimentada e vivida.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;A ela, Fernanda, serei sempre grato por me proporcionar uma experiência como essa. À vida, por ser sempre tão generosa comigo. Espero que outras viagens venham, que outros horizontes se desdobrem sob nosso olhar atento e dignificado pela experiência a dois. Mas essa Buenos Aires que conhecemos pouco e nos mostrou tanto permanecerá eterna e única.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-8604752322681610188?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/8604752322681610188/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=8604752322681610188&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8604752322681610188'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8604752322681610188'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-final-saudade.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-5030155258058814194</id><published>2010-09-10T12:28:00.007-03:00</published><updated>2010-09-10T12:56:09.181-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Buenos &lt;em&gt;Fucking&lt;/em&gt; Aires – Parte 12&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;chile x defensa&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;No bairro de San Telmo há uma esquina. Chile com Defensa. Um cruzamento amplo, ruas de paralelepípedo, bairro tranqüilo. Em uma das esquinas do cruzamento há um banco e nele uma menina de cabelos negros volumosos presos por um laço verde. Ela tem os olhos ternos e um sorriso contido. Guarda na expressão a leve ansiedade de quem espera e não tem pressa. Passa ali seus dias e também suas noites. Solitária em seu banco, reserva para si uma tristeza disfarçada pelo sorriso de menina. Às vezes vem alguém de fora do bairro e senta a seu lado. Abraça, faz carinho, até tira foto. Mas parte logo, deixando-a só novamente. Os do bairro já quase não reparam nela e passam pelo banco sem a notar, o que só aumenta sua solidão. Mas ela, muito quieta, mantém-se comportada, os joelhos juntos, as mãos sobre o vestidinho. Tem no rosto, acima de tudo, a esperança de que ele se lembre dela e venha se sentar a seu lado. E então falarão de todos os anos em que existiram, ele e ela, para além do bairro de San Telmo, para além de Buenos Aires, para além de qualquer fronteira. Enquanto ele não vem, ela espera. Quietinha em seu banco, na solidão da esquina da rua da casa onde viveu.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Naquele dia cruzamos a cidade só para vê-la. Reconheço que novamente afundado na minha imensa ignorância não me animava ir tão longe apenas para aquilo, mas Fernanda fincou pé. No fim, terminou por ser um dos melhores momentos nosso em Buenos Aires. A começar pela experiência de tomar o subte (como eles chamam o metrô lá) na hora de pico. Tranqüilo se comparado a São Paulo. Dava até para sentar. Depois, por caminhar pelas ruas de San Telmo no entardecer de um dia nublado. Aquele cinza melancólico, o vento frio de uma Buenos Aires a escurecer. E tudo era por ela e eu não sabia o quanto aquilo me faria feliz.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Não há dimensão - e me repito na expressão. Mas dessa vez é pelo inverso do que foi a visita à livraria El Ateneo. Não havia nada de espetacular, de monumental na figura sentada no banco. Sem grandes teatros, colunas, cúpulas e balcões adornados. E por isso mesmo muito superior a tudo isso. A simplicidade poética da figura de Mafalda sentada no banco, solitária na esquina da rua onde viveu seu criador Joaquim Salvador Lavado, o Quino, suplanta qualquer monumento. Em nada poderia haver mais poesia.&lt;/div&gt;&lt;p align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Depois nos despedimos e a deixamos só novamente. Agradeci imensamente à Fernanda por ter insistido em ir lá. Por ter me feito ver a poesia de um gesto simples, de uma homenagem que guarda no mínimo o valor do inestimável. Entre todas as coisas que trarei sempre em mim desta viagem, certamente estará entre as mais bonitas a recordação de Mafalda sentada em seu banco numa esquina de San Telmo.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/p&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIpRYPermPI/AAAAAAAAAZ8/oqO_T_CujZY/s1600/SDC11136.JPG"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515310170582522098" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIpRYPermPI/AAAAAAAAAZ8/oqO_T_CujZY/s400/SDC11136.JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt; Ruas de San Telmo&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIpRXZbqJPI/AAAAAAAAAZ0/UutkV0HC8F4/s1600/SDC11141.JPG"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515310156074329330" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIpRXZbqJPI/AAAAAAAAAZ0/UutkV0HC8F4/s400/SDC11141.JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style="font-size:85%;"&gt;Ruas de San Telmo&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515309707159099890" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIpQ9RF7WfI/AAAAAAAAAZk/cK1ca-kHCeE/s400/SDC11150.JPG" border="0" /&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Cruzamento Chile com Defensa&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt; &lt;span style="font-size:85%;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIpQ96FrWeI/AAAAAAAAAZs/p3oWIW0mcRk/s1600/SDC11148.JPG"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515309718163904994" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIpQ96FrWeI/AAAAAAAAAZs/p3oWIW0mcRk/s400/SDC11148.JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt; A Esquina&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIpQ9INGRqI/AAAAAAAAAZc/EF0RWWmoaWQ/s1600/SDC11152.JPG"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515309704773256866" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIpQ9INGRqI/AAAAAAAAAZc/EF0RWWmoaWQ/s400/SDC11152.JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt; Esquina&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIpQrm20AUI/AAAAAAAAAZU/jViUcTAHevM/s1600/SDC11154.JPG"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515309403763638594" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIpQrm20AUI/AAAAAAAAAZU/jViUcTAHevM/s400/SDC11154.JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt; Esquina &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIpQrQUZvWI/AAAAAAAAAZM/Q8MFTWmiVGo/s1600/SDC11155.JPG"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515309397713730914" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIpQrQUZvWI/AAAAAAAAAZM/Q8MFTWmiVGo/s400/SDC11155.JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt; Na frente da casa onde morou Quino &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIpQq8t7PtI/AAAAAAAAAZE/QX9hHIOfqYs/s1600/SDC11144.JPG"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515309392452075218" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIpQq8t7PtI/AAAAAAAAAZE/QX9hHIOfqYs/s400/SDC11144.JPG" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt; Fernanda e Mafalda&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5515311352699715730" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIpSdDNYgJI/AAAAAAAAAaE/pqU1k4R5cus/s400/SDC11146.JPG" border="0" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Mafalda e eu&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-5030155258058814194?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/5030155258058814194/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=5030155258058814194&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5030155258058814194'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5030155258058814194'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-12-chile-x.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIpRYPermPI/AAAAAAAAAZ8/oqO_T_CujZY/s72-c/SDC11136.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-7706499350929020888</id><published>2010-09-09T12:38:00.001-03:00</published><updated>2010-09-10T12:27:32.207-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Buenos &lt;em&gt;Fucking&lt;/em&gt; Aires – Parte 11&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;cortázar e o atendente&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Há algum tempo que vinha procurando em sebos e livrarias aqui no Brasil o que é considerado a obra-prima do escritor argentino Julio Cortázar, o livro intitulado O Jogo da Amarelinha. Sem sucesso.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Estando na terra do autor, supus que finalmente encontraria o livro, até com alguma facilidade. Engano. Nem mesmo na monumental El Ateneo tive sucesso. Na verdade, ali a quantidade e variedade das obras de Cortazar e Borges deixam muito a desejar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Andava pela Avenida Corrientes, que como já disse é um centro cultural de Buenos Aires. Inclusive me espantou que nesta avenida, em plena quinta-feira, mais de 23:00, quase todas a livrarias estavam abertas, em pleno funcionamento. Voltávamos para o hotel depois de jantar e parávamos em uma ou outra livraria em busca de alguma boa promoção.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Em uma delas perguntamos sobre o livro de Cortázar e só então me dei conta de que o título original do livro era muito diferente do título em português. E, pior, não me lembrava qual era, pois era uma palavra que eu não conhecia. Impasse diante do atendente solícito. Explicamos que em português o título soava como algo perto de El Juego de Amarilla, mas no original o título era formado por uma palavra só.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Bestiário, ele perguntou. Eu disse que não, pois esse já tenho. Ele pensou mais um pouco e disse: Rayula? Nos olhamos, Fernanda e eu, pois não conhecíamos essa palavra. Perguntamos o que ela significava e o atendente, disposto realmente a ajudar dois brasileiros sem noção, passou a saltitar na nossa frente como quem está pulando amarelinha. Foi uma cena hilária, mas demonstrou o interesse sincero dele em nos ajudar.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O que aqui no Brasil chamamos de Jogo da Amarelinha lá chama-se Rayula, portanto o título em português do livro maior de Cortázar, ao contrário do que eu - na minha máxima ignorância - pensava, é fiel ao original.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;O fato é que passado o cômico da situação afirmei ao atendente que sem dúvida era aquele livro que procurávamos. Com grande alegria consegui finalmente meu exemplar de O Jogo da Amarelinha e o que é melhor, no original, e por um preço muito bom já que a conversão de Peso para é Real é sempre vantajosa para nós. Nesta vida já andei muito para encontrar um livro que queria, mas nunca imaginei ter de ir à Argentina para comprar este. E fica minha gratidão ao atendente da loja, que disposto a ajudar, não se furtou a pagar um mico diante de dois brasileiros.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-7706499350929020888?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/7706499350929020888/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=7706499350929020888&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/7706499350929020888'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/7706499350929020888'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-11-cortazar.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-2251060383205067942</id><published>2010-09-08T20:54:00.000-03:00</published><updated>2010-09-08T20:55:53.249-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Buenos &lt;i&gt;Fucking&lt;/i&gt; Aires – Parte 10&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;noite de tango&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ficamos à mesa com mais dois casais de brasileiros, ambos em lua de mel, ambos simpáticos. Para o jantar todos escolhemos o famoso bife de chouriço, especialmente Fernanda, que é louca por carne vermelha.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Na Argentina, ao contrário de aqui, chouriço não é aquela lingüiça recheada de sangue, mas sim um bife grelhado típico, cuja principal característica, além do sabor, é a espessura. E a espessura realmente é ignorante. E justamente por causa dela não é possível que o miolo fique bem passado sem que a parte externa fiquei queimada. Por isso, um bife de chouriço ao ponto equivale ao nosso bifinho mal passado. O que faz com que a versão argentina tenha outra característica particular, a poça de sangue que se forma no prato ao ser degustado.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Não tenho frescuras com comida. Não muitas, pelo menos. Não ligo de comer carne mal passada, por isso não me importei com as características do bife. E realmente é muito saboroso e vale a fama que tem. Uma verdadeira delícia, capaz de satisfazer o mais glutão dos comensais. Confesso, no entanto, que não pretendo voltar a comer outro. Por uma questão ética. Aquilo é uma ignorância!!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Um bife maior que a minha mão e cuja altura beira três dos meus gorduchos dedos é um exagero. Mais até. É uma afronta ao trabalhador brasileiro. Não é certo, ética e moralmente falando, comer numa única refeição o equivalente à mistura da marmita de uma semana inteira, contando o sábado. Não, não tenho qualquer viés para ecológico, vegetariano, protetor dos animais. Não tenho pena de boi e de vaquinha e quero mais é que satisfaçam minha fome; e de comida vegetariana quero distância que não vou mudar meus hábitos alimentares só para estar na moda. Falo sociologicamente pensando. Nenhum ser humano normal precisa de um bife daquele tamanho. Ponto.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas foi bom prová-lo e desfrutar daquele sabor forte e azeitado pelo sangue. O vinho também estava ótimo. Foi deixada uma garrafa para cada casal e no caso dela secar, como aconteceu na mesa, outra era colocada imediatamente. Para quem viajou com recursos limitados, aquela fartura veio bem à calhar.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quanto ao show, foi bom. Nada que me deslumbrasse e até meio cafona em alguns momentos. Feito mesmo pra turista deslumbrado que acha qualquer meia dúzia de passos floreados um encanto. Teve momentos bonitos, admito. Os que mais gostei foram justamente os que não tinham dança nem canto, apenas a orquestra executando apaixonadamente composições clássicas de Carlos Gardel e Astor Piazzola. No apanhado geral da noite foi uma experiência divertidíssima e proveitosa. E não apenas por ser uma cortesia, mas por ser na companhia de Fernanda, uma noite incrível em Buenos Aires.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;P.S.: abaixo um vídeo do show que peguei no Youtube, apenas para dar uma idéia.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="text-align:justify"&gt;&lt;span lang="EN-US" style="mso-ansi-language:EN-US"&gt;&lt;object width="480" height="385"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/C3mpNexTcpc?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/C3mpNexTcpc?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-2251060383205067942?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/2251060383205067942/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=2251060383205067942&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2251060383205067942'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2251060383205067942'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-10-noite-de.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-9168932760801163063</id><published>2010-09-08T12:23:00.005-03:00</published><updated>2010-09-08T20:39:54.374-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Buenos &lt;/span&gt;&lt;em&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Fucking&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt; Aires – Parte 9&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;a força dos contatos&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;Diz a minha sabedoria popular que nesta vida não é preciso saber, é preciso saber quem sabe. O mesmo se aplica ao verbo poder. No meu caso em particular, no que se refere à vagem, conheço a Fernanda (melhor até, namoro com ela). Sem isso jamais teria ido para além da Praia Grande. E nesse lance de ter os contatos certos, tivemos uma surpresa inesperada.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Como já disse acima, fomos à rua Florida dar um alô para o pessoal da filial argentina da Grande Agência de Viagem onde trabalha Fernanda. Boa parte do pessoal lá já a conhecia das convenções anuais da empresa e dos contatos diários que mantêm entre si na rotina do trabalho. Todos muito solícitos, gentis e atenciosos. Conhecemos as instalações do escritório local e os membros da equipe. Já na despedida nos foi perguntado se iríamos a um show de tango. Dissemos que não tínhamos ainda pensado nisso, pois ainda iríamos ver os preços.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Espanto geral. Como assim ver preço?!&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Um dos gerentes apenas nos perguntou: querem ir hoje ou amanhã? Pegos de surpresa nem soubemos o que dizer, mas como não tínhamos ainda definido nossa noite, dissemos que poderia ser naquela noite. Bastou um telefonema. Transporte do hotel até a casa Señor Tango, jantar completo, vinho à vontade, show de tango e transporte de volta. Tudo a custo zero. Saímos da Grande Agência encantados com a cortesia e simpatia de todos. Depois falo como foi a noite.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-9168932760801163063?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/9168932760801163063/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=9168932760801163063&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/9168932760801163063'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/9168932760801163063'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-9-forca-dos.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-2794777703571345605</id><published>2010-09-07T22:04:00.002-03:00</published><updated>2010-09-07T22:42:42.905-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Buenos &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Fucking&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt; Aires em Capítulos &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;– Parte 8&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;el ateneo&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A dimensão do indescritível. Assim pensei ao pisar no Teatro Grand Esplendid. Mas aquilo não era um teatro, era uma livraria. Sendo teatro seria grandioso, mas ali, como livraria, ganhava a dimensão do indescritível.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Chegamos ao número 1860 da rua Santa Fé. Quem olha de fora vê logo que é uma livraria, das grandes. Mas basta entrar para um pouco além do hall e ficar estupefato. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Desdobra-se, diante de seus olhos, a cada passo dado, as dimensões magníficas de uma livraria sem par. Pouco a pouco você se vê engolido pelas estantes de livros que alcançam muito alto, sobrepostas a cada nível, iluminadas e esplendorosas. Ao fundo se vê o palco e suas cortinas azuis, onde antes pisaram grandes nomes das artes cênicas e da música argentina. Hoje não se encena mais nesse palco, agora transformando em um belo café, onde os mortais também podem pisar e sorver suas xícaras fumegantes de possibilidades dramáticas, cômicas e até trágicas, nunca indiferentes e comuns. Será um café como nenhum outro, pois será tomado no mesmo palco onde os grandes pisaram, encenaram e encantaram platéias, mesmo palco onde um dia pisou Gardel. Ao voltar os olhos para cima outra grandiosa surpresa. No alto, como num céu inexplicável, assoberba-nos vertiginosa cúpula de afresco com tema pacifista, pintado, não por acaso, sob o clima pós-Primeira Grande Guerra, quando da construção do teatro em 1919.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Não há como descrever a magnitude da experiência de entrar pela primeira vez na Livraria El Ateneo. É algo que só se pode saber fazendo. Eleita por uma pesquisa realizada pelo jornal britânico The Guardian a segunda livraria mais bela do mundo, merece sem dúvida nenhuma título tão grandioso. Aquilo é simplesmente fascinante.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIboHKmm6hI/AAAAAAAAAYk/s8WSXiptt9s/s1600/SDC11056.JPG"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIboHKmm6hI/AAAAAAAAAYk/s8WSXiptt9s/s400/SDC11056.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514350003564767762" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIboGwJdRyI/AAAAAAAAAYc/WLnnau5sTfA/s1600/SDC11045.JPG"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIboGwJdRyI/AAAAAAAAAYc/WLnnau5sTfA/s400/SDC11045.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514349996463179554" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIboGQ9ekUI/AAAAAAAAAYU/kl1Dhs-hLQ4/s1600/SDC11044.JPG"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIboGQ9ekUI/AAAAAAAAAYU/kl1Dhs-hLQ4/s400/SDC11044.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514349988091433282" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIboGLbkWpI/AAAAAAAAAYM/l8UyCVFktPA/s1600/SDC11043.JPG"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIboGLbkWpI/AAAAAAAAAYM/l8UyCVFktPA/s400/SDC11043.JPG" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5514349986607028882" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-2794777703571345605?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/2794777703571345605/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=2794777703571345605&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2794777703571345605'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2794777703571345605'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-8-el-ateneo.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIboHKmm6hI/AAAAAAAAAYk/s8WSXiptt9s/s72-c/SDC11056.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-2417342386552489371</id><published>2010-09-07T08:12:00.001-03:00</published><updated>2010-09-07T22:42:13.594-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Buenos &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Fucking&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt; Aires em Capítulos&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt; – Parte 7&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;chegaram os trombadinhas&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O psicológico manda. Depois da advertência enfatizada da guia que nos recebeu no hotel sobre trombadinhas e vigaristas, ficamos tensos. Nada de relaxar na rua, ficar atento do mesmo jeito que fico quando ando pela Praça da Sé, pela região da Luz e outros lugares aqui de São Paulo. Se algum trombadinha portenho, &lt;i&gt;hijo de puta madre&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;boludo&lt;/i&gt;, vier levar uma vai tomar uns catiripapos. Tava pronto para dar pernada a 3x4 em qualquer folgado argentino.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Depois do city tour fomos ao hotel, pegamos algum dinheiro mais e saímos à rua para almoçar e andar mais pela cidade desconhecida. Tínhamos apenas dois destinos obrigatórios naquele dia: visitar a filial da Grande Agência de Viagem na rua Florida e conhecer a livraria El Ateneo.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;No primeiro caso seria apenas questão de cordialidade, já que o pessoal de lá, quando soube que Fernanda iria à cidade, se mostrou muito solícito para qualquer ajuda, nos dando seus respectivos telefones particulares para qualquer eventualidade. O que, desde o início, nos tranqüilizou bastante. No segundo caso era uma questão obrigatória para nós, pois apaixonados que sempre fomos pelos livros e, nos últimos anos, em especial pela literatura latino-americana, não poderíamos passar por Buenos Aires sem conhecer aquela incrível livraria.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Na filial da Grande Agência fomos recebidos com imensa cordialidade e simpatia. A tal ponto de sairmos de lá com uma inesperada e grata surpresa, que contarei mais tarde.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;De volta à rua Florida, sabíamos que tínhamos que achar a rua Santa Fé, onde fica a livraria El Ateneo, no numero 1860. Vendo agora no Google Mapas vejo que a distância percorrida foi de 4,3km. Andamos, andamos, andamos e num determinado ponto, numa esquina, paramos para consultar o mapa e ter certeza que estávamos na direção certa. Foi um dos meus raros momentos de distração e bastou isso.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Com ambos imersos no mapa, esquecemos de ficar atentos ao redor. Foi quando senti uma forte trombada nas minhas costas, onde estava minha mochila. Tão forte que quase me derrubou. Imediatamente a adrenalina foi ativada e eu me preparei para correr atrás de um puto portenho. Pensei assustado: chegaram, finalmente chegaram os trombadinhas, vão invadir tudo, é um arrastão, socorre que hoje eu mato um.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Pronto para desferir um mortal soco com meus punhos de aço treinados no mosteiro Shaolin da minha fértil imaginação de criança... me deparo com um senhor de óculos escuro (em dia de chuva?!) e com uma bengala na mão. Das duas uma, ou aquela é uma cidade onde até o cegos são trombadinhas, ou simplesmente o pobre homem em sua escuridão eterna deu com dois turistas perdidos no meio do seu caminho.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O pobre cego se desculpou pelo acidente e seguiu seu rumo. Fernanda eu nos recompomos, recuperamos nossas pernas, que no susto tinham-se ido sem a gente, e rimos nervosos do incidente. Depois disso acho até que relaxamos e desencanamos dos trombadinhas. E rimos muito do susto que tomamos.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-2417342386552489371?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/2417342386552489371/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=2417342386552489371&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2417342386552489371'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2417342386552489371'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-7-chegaram.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-9128835387881904205</id><published>2010-09-06T12:24:00.004-03:00</published><updated>2010-09-07T22:43:48.345-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Buenos &lt;i&gt;Fucking&lt;/i&gt; Aires em Capítulos - Parte 6&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;city tour&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Achava esse negócio de City Tour bobagem. E é. Mas não tanto. Na verdade se for um breve, de 3 horas no máximo, tudo bem. Mais do que isso pode ficar cansativo. Mas tem uma funcionalidade: te dar uma dimensão da cidade e te permitir conhecer lugares que valham a pena voltar com mais calma. E se insere no quesito regalia que um pacote de viagem tem. E para mim tudo era novidade.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;9:00, café tomado, arrumadinhos no lobby esperando o guia. Vamos numa van com mais umas 12 pessoas. A maioria brasileiros, mas tinha um americano tiozão casado com uma porto riquenha muito bem apanhada e 20 anos mais moça e um casal da Costa Rica. E aí é o de sempre, o cara fala no microfone (em espanhol e depois em inglês) e explica um pouco a história do lugar, mostra os pontos de interesse. Em alguns lugares desce todo mundo para tirar fotos, conhecer de perto e retorna 20 minutos depois. Ou seja, chato, mas interessante.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Nosso roteiro foi básico de 3 horas e muito prejudicado pela chuva e pelo frio. Plaza de Mayo, Casa Rosada, Túmulo de José Martin, Barrio La Boca, Caminito, Puerto Madero, Barrio Recoleta e passando por um ou dois lugares interessantes a mais.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Disso tudo ficou a vontade de voltar a Puerto Madero num dia de sol e ao bairro da Recoleta numa noite sem chuva. Ficará para a próxima, pois o tempo não ajudou dessa vez. A mim, que me lixo para pontos turísticos, feitos para turista ver, me encantou o bairro La Boca e não necessariamente a rua El Caminito com suas casas coloridas. Mas as outras ruas, o bairro pobre, o estádio La Bombonera ao fundo em algumas ruas, as pessoas saindo para trabalhar ou ir à escola, a vida comum de um bairro pobre de periferia.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Tive vontade de deixar para trás o grupo e sair caminhando sozinho por aquelas ruas estranhas, frias em um dia nublado. Mas seria arriscado, segundo o guia. La Boca é um bairro perigoso para quem não é de lá e eles lá reconhecem um brasileiro de longe. Mesmo assim, ficou o desejo de voltar e entrar mais adentro naquele bairro de gente como a gente aqui do Jardim Brasil.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;--&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513823398788209154" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIUJKu8CGgI/AAAAAAAAAXk/-JSNKzsVlM0/s400/SDC10981.JPG" border="0" /&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Túmulo de José Martin&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;--&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513823399267398674" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIUJKwuR9BI/AAAAAAAAAXs/McKBjTMCCSo/s400/SDC11011.JPG" border="0" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Rua do bairro La Boca&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;--&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513823409351253954" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIUJLWSdX8I/AAAAAAAAAX0/iiNZnjDBfn0/s400/SDC11012.JPG" border="0" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Ainda em La Boca, ao fundo pode-se ver o estádio do Boca Junior, o famoso La Bombonera&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;--&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513823414747604722" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 400px; CURSOR: hand; HEIGHT: 300px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIUJLqZDJvI/AAAAAAAAAX8/odCy6G30_tQ/s400/SDC11020.JPG" border="0" /&gt;&lt;/p&gt;&lt;p align="center"&gt;&lt;span style="font-size:85%;"&gt;Casas coloridas de El Caminito, em La Boca&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-9128835387881904205?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/9128835387881904205/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=9128835387881904205&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/9128835387881904205'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/9128835387881904205'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-6-city-tour.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIUJKu8CGgI/AAAAAAAAAXk/-JSNKzsVlM0/s72-c/SDC10981.JPG' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-5849255824424804184</id><published>2010-09-06T07:07:00.002-03:00</published><updated>2010-09-07T22:40:46.458-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Buenos &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Fucking&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt; Aires em Capítulos – Parte 5&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;em anúncios luminosos lâminas de barbear&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;A gente se acostuma fácil e esquece fácil das coisas. Digo isso porque em Buenos Aires notei algo que aqui em São Paulo já esquecemos: a propaganda de rua. É quase um choque aqueles painéis tomando toda fachada de um prédio, os telões mostrando imagens, os comércios com letreiros grandes. Aqui a lei cidade limpa já pegou e mudou a cara da cidade. Só não sei ainda até que ponto para melhor. Mas certamente não foi para pior.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Confesso que encarei a lei cidade limpa, na época de seu surgimento, com certa ressalva. Não sou autoridade urbanística, mas conheço e adoro minha cidade. Acho que para uma metrópole como São Paulo certas coisas devem fazer parte de sua constituição. As luzes que brilham a noite são, certamente, um charme para a cidade. Mas tudo isso é discutível. No caso da lei, talvez tenha-se exagerado, sendo que bastaria uma melhor regulamentação e uma melhor fiscalização e não uma radicalização. Mas também, como está agora não está ruim não. Só acho que as coisas poderiam ser melhor ajeitadas.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Mas em Buenos Aires todas aquelas luzes à noite encantam os turistas e impactam para quem, aqui em São Paulo, já se desacostumou a elas. Mesmo de dia a diferença é brutal. A pergunta que me fiz foi se para aquela cidade uma lei como a nossa não faria bem.&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Bastam poucos minutos na cidade para perceber que ali há uma riquíssima herança arquitetônica, muito bem conservada na maioria dos casos. É certo que muitos prédios exibem essa beleza livres de qualquer painel gigante. Contudo, o que estarão escondendo todos aqueles painéis na frente de outros prédios? Quanto se está perdendo dessa mesma arquitetura com um volume tão grande de anúncios?&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;Talvez – e mais do que aqui em São Paulo – se ganhasse muito com uma limpeza desses anúncios. Perderia-se uma parte do “glamour moderno” – que a bem da verdade é sempre falso, quando baseado em anúncios poluentes da paisagem urbana -, mas talvez os ganhos compensassem as perdas, plástica e, quiçá, economicamente .&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-5849255824424804184?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/5849255824424804184/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=5849255824424804184&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5849255824424804184'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5849255824424804184'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-5-em.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-6611139768173469372</id><published>2010-09-05T15:00:00.007-03:00</published><updated>2010-09-07T22:40:08.005-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Buenos &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Fucking&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt; Aires em Capítulos – Parte 4&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;primeiros achados&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Finalmente alimentados, explorar. Iniciava-se então a peregrinação que ao final de cada dia daria algo em torno de 6 a 7 horas andando, precedidas por não mais que 5 ou 6 horas de sono. Dormir é perda de tempo. E certamente nosso preparo físico (Fernanda faz natação, eu corro) ajudou a suportar a maratona com galhardia.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Entramos por ruas, avenidas, galerias. Percebemos de cara que estávamos na região cultural da cidade. A Avenida Corrientes é toda tomada por teatros, cinemas e livrarias. Se eu já tivesse ido a Nova Yorque, poderia dizer com propriedade que é como a Broadway. Mas como nunca fui, digo sem propriedade mesmo: é como a Broadway. Uma avenida cheia de luzes, fachadas iluminadas, cartazes e propaganda luminosas. Foi onde fizemos nosso maior achado, já no primeiro dia, o Paseo La Plaza.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Embora seja conhecido e deva fazer parte do roteiro turístico da cidade, não tínhamos ouvido falar desse lugar. É uma galeria que reúne vários teatros, com bares, cafés, restaurantes, livrarias, lojas de filmes, antiguidades e música. Quase labiríntica, pode-se caminhar pelas alamedas estreitas, subir por escadas, sair na rua de trás. Como deve acontecer em qualquer viagem, não é um lugar que se possa descrever, ou mesmo fotografar, pois nada seria capaz de dar dimensão da atmosfera do lugar.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Foi para nós uma surpresa, pois chegamos ali totalmente por acaso. Sentamos em um café e provamos o capucchino de lá. Horrível. O café puro não era tão ruim. Mas o que nos seduziu foi a media luna (meia lua) um tipo de pão doce que eles comem lá como nós aqui comemos pão com manteiga. De todas que comemos por lá (e foram muitas) aquela do café do Paseo La Plaza foi a mais saborosa de todas.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-6611139768173469372?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/6611139768173469372/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=6611139768173469372&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6611139768173469372'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6611139768173469372'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-fucking-aires-parte-4-primeiros.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-8917993848660164692</id><published>2010-09-05T10:10:00.002-03:00</published><updated>2010-09-05T14:23:16.646-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; "&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;Buenos &lt;i&gt;Fucking&lt;/i&gt; Aires em Capítulos&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt; – Parte 3&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;micos e avenidas largas&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Viajar é pagar micos. No hotel é certo que fomos assunto entre os funcionários. Os brasileiros perdidos. Não encontrávamos no quarto do hotel o cofre para guardar documentos originais e o pouco dinheiro que leváramos. Vasculhamos e nada. Ficaria o cofre fora do quarto, como escaninhos? Estranho. Toca descer à recepção com todo dinheiro nos bolsos. Fernanda, que fala, de fato, espanhol, perguntou pelo cofre. O argentino, com enfado e surpresa disse que ficava no quarto. Não encontramos, admitimos. Uma funcionária, intrigada, subiu com a gente. Poderia o quarto 803 não ter cofre? Que escândalo seria!!!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Sem alarma. Ao chegar ao quarto bastou empurrar a porta do armário até o fim, com mais empenho, para surgir o cofre. Vergonha para nós, alívio para ela. Já passamos a nos sentir idiotas.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Fome. Tínhamos muita fome, porque no avião a comida foi comedida. Precisávamos comer e não tínhamos tempo de explorar as redondezas sob risco de desmaiar de fome. Nosso hotel ficava na Diagonal Roque Saenz Peña, que desemboca direto no Obelisco, um dos marcos da cidade que está fincado na sua principal avenida, a 9 de Julho. Do outro lado da 9 de Julho um salvador McDonald’s. Comida conhecida, preço conhecido, sabor conhecido. Não dava para pensar muito. Comer era preciso.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A Avenida 9 de Julho em Buenos Aires é uma das avenidas mais largas do mundo. Em alguns pontos chega a ter 22 faixas. Atravessá-la, seguindo os semáforos, só em dois tempos. Nunca dá de uma vez só. Demora. Fomos nós. Primeiros passos em uma cidade estranha, desconhecida. Sob chuva fina e vento frio.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Atravessamos a salvo. Entramos no Mc Donald’s. Olhamos o cardápio na parede. Pegamos a fila e... dinheiro!! Não tínhamos pesos ainda, apenas dólares e reais. Em bom português: puuuuuuuuuuuuttttttttttzzzzzzzzzz!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;De novo 9 de Julho, de novo espera, de novo atravessa uma parte, de novo espera, de novo atravessa outra parte, de novo hotel. De novo o cara do balcão nos olhando com curiosidade, como quem diz: “vocês de novo?”. Onde trocar dinheiro? Ele olha o relógio: 14:57. Os bancos fecham às 15:00 lá. Casa de câmbio. Ele explica o caminho: porta do hotel, vai pela direita, atravessa a 9 de Julho... parei nisso. A Fernanda entendeu o resto. Em menos de 15 minutos, como dois tolos desavisados sem saber onde ir, atravessamos a imensa 9 de Julho 3 vezes. De tanto passar ao lado do Obelisco em tão pouco tempo nem demos mais atenção a ele pelo resto dos dias lá. E, claro, consolidamos nossa fama de “perdidos” entre os funcionários do hotel. Certamente fomos o assunto do dia entre eles.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIOX_UYykaI/AAAAAAAAAWk/fimoAyxQy8Q/s400/9ju.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5513417482891858338" /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:small;"&gt;Av. 9 de Julho em Buenos Aires&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-8917993848660164692?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/8917993848660164692/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=8917993848660164692&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8917993848660164692'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8917993848660164692'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-aires-em-capitulos-homeopaticos_05.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TIOX_UYykaI/AAAAAAAAAWk/fimoAyxQy8Q/s72-c/9ju.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-6016562071559248000</id><published>2010-09-04T16:23:00.002-03:00</published><updated>2010-09-05T14:22:40.348-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; "&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;Buenos &lt;i&gt;Fucking&lt;/i&gt; Aires em Capítulos &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;– Parte 2&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;trombadinhas y vigaristas&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ser namorado do Fernanda é bom negócio. Não só por ser ela uma mulher extraordinária em todos os sentidos (e, acreditem, os sentidos podem ser muito prazerosos), ainda viajamos de graça com certas regalias. Como nunca viajei, tampouco sabia como são as regalias de se comprar um pacote turístico. Coisas que desconheço, mistérios de se ter dinheiro. Ter ganho este pacote foi um aprendizado.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Transfer para o hotel. Sempre que a Fernanda, com seus jargões do turismo, me fala em transfer, digo a ela que transfer eram aqueles desenhos que se comprava antigamente em papelarias ou mesmo bancas de jornais e que serviam para estampar camisetas, utilizando-se água e um ferro quente de passar roupas. Mas, vá lá, transfer. Sujeito na área de desembarque do aeroporto, papel na mão com seu nome ou nome a agência pela qual você viaja. Simpático, ajuda nas malas, te leva ao carro e te deixa no hotel.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A primeira impressão de Buenos Aires ao sair do Aeroparque, onde desembarcamos, foi a chuva e o mar arisco. Exceto que o que víamos não era o mar e sim um rio. O Rio da Prata em sua faixa mais estreita tem cerca de 42 quilômetros de uma margem a outra. O que significa que se eu fosse Jesus Cristo, dava para cruzá-lo correndo uma maratona. Já nas faixas mais largas chega a 200 km, aí, sendo eu Jesus, seria um Ultra-Iron Man para cruzá-lo correndo. Nesse caso talvez fosse necessário montar uma equipe de revezamento, tipo Santíssima Trindade, com cada um correndo um trecho. Ok, me dispersei.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Confesso que demorou pra cair minha ficha de que aquilo era um rio, não o mar. Quem mandou eu não fazer os mapas que a professora Graça pedia na quinta série? Se tivesse feito não teria tanta dificuldade pra entender o óbvio da geografia latino-americana.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;No hotel nos esperava uma pessoa, que nos passaria algumas instruções básicas sobre a cidade, nos entregaria um mapa e nos instruiria como proceder em certas situações, como a maneira de fazer ligações internacionais e encontrar abrigos nucleares para o caso de guerra atômica. Nunca se sabe. Simpática, prestativa, nos deixou seus telefones para qualquer emergência, 24hs disponíveis. Indicou onde fazer comprar, quais bairros evitar, quais visitar e como trocar dinheiro. Nos deu, enfim, segurança, certo? Não.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A mulher era alarmista. Muito alarmista. O que, depois de pensar, fazia parte do seu papel, pois é bom exagerar nas recomendações para evitar transtornos depois. Melhor para ela e para a Grande Agência que os turistas sejam exageradamente alarmados sobre certas coisas para que se evite transtornos depois. Afinal, no mundo o que mais tem é gente sem noção e turista é uma classe especialista em ser sem noção, pelo simples fato de ser... turista.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas ficou caricata e já virou anedota entre mim e Fernanda a frase categórica que a guia nos disse, logo de cara, ao nos prevenir contra roubos e trambiques. Disse textualmente: “esta é uma cidade de trombadinhas e vigaristas. Os vigaristas são os taxistas e os trombadinhas são todos os demais.”&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;No fim de 3 dias não achamos nada disso. Mas tomamos um puta susto ao parar numa esquina para ver o mapa. Conto depois.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-6016562071559248000?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/6016562071559248000/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=6016562071559248000&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6016562071559248000'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6016562071559248000'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-aires-em-capitulos-homeopaticos.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-8249048644255934002</id><published>2010-09-04T09:06:00.003-03:00</published><updated>2010-09-05T14:22:17.804-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;Buenos &lt;i&gt;Fucking&lt;/i&gt; Aires em Capítulos – Parte 1&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;avião... jacarezinho... cuidado com o disco voador&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Na vida é preciso se fuder para aprender certas coisas. Como a empáfia. Nunca antes na história desse pobre escritor houve uma viagem de avião. Mesmo assim, enchia a boca para falar mal de quem tinha medo de voar. Afinal, estamos no século XXI, é preciso confiar na tecnologia. E eu, de fato, confio. Mas quem disse que nosso centro racional, o cérebro, é de fato racional?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Como o vôo era curto, o avião era pequeno. Bastou pisar dentro, ver aquele claustrofóbico espaço e a coisa pegou. Claro, nada de pânico que não sou frouxo, nem fresco. Mas um mal disfarçado desconforto passou a ocupar minha expressão. Nervosismo, mãos suando. Cintos apertados, bien venidos, welcome, aqui fala o comandante, security instrucions e sua cabeça repassa, em detalhes, todos os episódios de desastres aéreos que o Discovery Channel e o History Channel fizeram o favor de te mostrar. E a Fernanda lá, tranqüila.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Taxia, vai para ponta da pista e arranca. No fundo da minha ignorância, esperava algo mais brusco, tipo brinquedo do playcenter. Foi suave. Quando vi era só nuvens. E algumas lombadas, que lá em cima eles chamam de turbulência. De vez em quando muda-se o regime do giro da turbina, muda o som, tipo uma reduzida. Olho desconfiado pela janela. Nada de fumaça. Em algumas espiadelas pela mesma janela tenho a impressão de ver um duende leprechau sentado na asa. Mas desencano. O resto é chato pra burro. Nada pra fazer, nada pra ver lá fora. Então era isso? Puta bagulho chato.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Menos de 3 horas depois estamos sobre Buenos Aires.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Aí começam os procedimentos para descer. Novamente cinto, desliga tudo, celular, notebook, estamos chegando. E o cara lá da frente fala enrolado em espanhol e inglês e eu só pesco duas palavras em cada idioma: tormenta e storm. O bicho ta pegando por baixo daquele monte de algodão. Vamos pousar sob chuva. Vira pra um lado, inclina pra outro e nada de descer. Depois informa de novo que vai demorar uns 45 minutos fazendo um “H” lá em cima porque o tempo não está bom pra descer. A Fernanda me olha. Tudo bem? Sim, tudo bem, minto.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Inclina pra um lado, inclina pra outro. Agora vai. O bicho se joga na chuva. Treme tudo, balança, ai meu Deus. E nada de aparecer a cidade lá embaixo e continua descendo e tudo cinza na janela e o avião tremendo. Olho pra a fileira do lado e uma senhora lê tranqüilamente o jornal. Fico indignado. Eu aqui tentando lembrar como se reza o Salve Rainha e a mulher tranqüila lendo o jornal. E eu que me achava blasé. Finalmente terra por baixo das nuvens, mas tudo fechado, cinza, chuva. Primeira visão de Buenos Aires. Faz mais uma curva e vai, cabeceira da pista, vai chegando, o chão crescendo, a chuva escorrendo pelo vidro da escotilha. Pousa. Mais uma vez, na minha ignorância, foi mais suave do que pensava. Reduz, taxia, respiro.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;No final, peço só um último favor para a aeromoça, digo, comissária de bordo: se ela poderia procurar minhas pernas pelo avião, pois eu não as estava sentindo. O resto foi tranqüilo. E na volta para casa já estava blasé de novo. Nesse intermezzo entre um vôo e outro, Buenos Aires e a chuva. Vou contando aos poucos. Esse foi só o começo.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-8249048644255934002?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/8249048644255934002/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=8249048644255934002&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8249048644255934002'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8249048644255934002'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/09/buenos-aires-em-capitulos-homeopaicos.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-2840082831092819609</id><published>2010-08-31T06:02:00.007-03:00</published><updated>2010-08-31T06:35:30.364-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;100&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;img src="http://2.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/THzJ5-eovNI/AAAAAAAAAWM/7iG04egcvTE/s400/99.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511502041855868114" /&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Não poderia viajar sem antes deixar aqui minha reverência fiel ao centenário do maior e mais importante clube do futebol brasileiro. A importância e o tamanho do Corinthians vão muito além do mensurável por números, títulos, conquistas. É uma dimensão histórica, impalpável, presente nos olhos de cada torcedor, no amor à uma camisa, na fidelida de inabalável diante de qualquer adversidade. Ser corintiano é mais que torcer para um time, é fazer parte de uma história, é fazer parte da história. Agora, em 1º de setembro de 2010, uma história centenária. Reverência ao &lt;b&gt;Cortinthians Paulista do meu coração!&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;img src="http://1.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/THzMjZ01auI/AAAAAAAAAWc/IAhtWByqpNs/s400/wallpaper_46_010909_1202371.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511504952594623202" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-2840082831092819609?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/2840082831092819609/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=2840082831092819609&amp;isPopup=true' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2840082831092819609'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2840082831092819609'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/100-nao-poderia-viajar-sem-antes-deixar.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/THzJ5-eovNI/AAAAAAAAAWM/7iG04egcvTE/s72-c/99.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-570125941566701247</id><published>2010-08-30T17:31:00.001-03:00</published><updated>2011-06-20T18:27:42.630-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;&lt;b&gt;Buenos &lt;i&gt;Fucking&lt;/i&gt;&amp;nbsp;Aires - Prólogo&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;Viajar é conhecer idiotas que falam outra língua, escreveu Rubem Fonseca. Não sou de me deslumbrar facilmente. Confesso manter um ar blasé diante de muitas coisas impressionantes. Mais fácil que me assombre um poema de Fernando Pessoa do que ver, digamos, as pirâmides do Egito. Sou capaz ver mil vezes a cena do beijo na floresta do filme A Infância de Ivan, de Tarkovski, mas talvez não lançasse mais do que um olhar entediado para o Taj Mahal. Sou assim.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Amanhã viajamos, Fernanda e eu, para Buenos Aires. Será a primeira vez que irei para além das divisas do estado de São Paulo em 36 anos de vida. Para que eu não me queixe dessa minha vida de dureza, a viagem sai quase inteiramente de graça (estadia a custo zero, transporte aéreo com 75% de desconto). Pois se eu me lasco de trabalhar na Grande Japonesa de Automóveis, a Fernanda também dá duro na Grande Agência de Viagem. Com a sutil diferença de que eu não consigo um carro japonês de graça. São as coisas curiosas da vida. E ela, a vida, mesmo com seus descaminhos nos meus caminhos, tem sido generosa. Não me deu só uma mulher extraordinária, bonita, gostosa, inteligentíssima, companheira, apoiadora, liberal, ousada, atrevida, alta, negra, de pernas magníficas e braços doces de amor imenso, mas que, além de tudo, ainda me leva pra conhecer o mundo.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Não sei se posto de lá, mas se der, ponho aqui uma ou outra impressão dessa primeira viagem. Mas não esperem fotos de turista, declamações deslumbradas, pois não vim ao mundo pra isso. É mais provável eu bancar certas pessoas em casamento. Vou de convidado, não gasto com nada, como e bebo de graça, aproveito a festa, saio com uma garrafa de espumante debaixo do paletó e vou embora falando mal dos anfitriões. Ou não. Veremos.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-570125941566701247?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/570125941566701247/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=570125941566701247&amp;isPopup=true' title='2 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/570125941566701247'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/570125941566701247'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/argentina-viajar-e-conhecer-idiotas-que.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-6450920780863431606</id><published>2010-08-30T10:51:00.001-03:00</published><updated>2010-08-30T10:55:32.556-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;Revisando o Cinemão&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Para que não digam que sou obtuso, teimoso e inflexível. Também me esforço em entender Hollywood e o faço despido de preconceitos. Reconheço minha posição de neófito na cinefilia, mas tenho buscado bases cada vez mais sólidas para meus textos e minhas leituras dos filmes. Termino daqui a poucas páginas o livro &lt;i&gt;História do Cinema Mundial&lt;/i&gt;, uma organização de textos de vários autores sobre as diversas fases do cinema, organizado por Fernanda Mascarello. Livro interessante, embora irregular, devido à diversidade de autores, que vão da escrita acadêmica à coloquial.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E para mostrar minha boa vontade para com o cinemão, admito estar fascinado pelo capítulo Cinema Hollywoodiano Contemporâneo, que analisa e coloca em perspectiva a “virada” que esse cinema sofreu pós-1975/77, mais especificamente pós-&lt;i&gt;Tubarão&lt;/i&gt;, de Steven Spielberg e pós-&lt;i&gt;Guerra nas Estrelas&lt;/i&gt;, de George Lucas, respectivamente. Faço aqui até um &lt;i&gt;mea culpa&lt;/i&gt;, contido, quanto à minha irascividade diante dos blockbusters e das hordas juvenis que infestam as salas de cinema dos shoppings. Mas ainda é cedo para me posicionar. Tenho ainda muito, muitíssimo, a aprender. Mas deixo sempre aberto meus flancos para novas idéias e compreensões do mundo e do cinema. Como o trecho que reproduzo abaixo, que me fez refletir e repensar minhas posições.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;“&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;Schatz identifica em &lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;Guerra nas Estrelas&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt; o exemplo inaugural (mais ainda que &lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;Tubarão&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;) de uma espécie de filmes tão velozes e tão resolutamente centrados na trama que a profundidade e o desenvolvimento dos personagens passam ao largo do trabalho narrativo. Para Schatz, a ênfase na trama em prejuízo do personagem demarca um significativo afastamento dos filmes hollywoodianos clássicos. Assim, de &lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;O Poderoso Chefão&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt; (Coppola, 1972) a &lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;Guerra nas Estrelas &lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;(1977), passando por &lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;Tubarão&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt; (1975), vemos filmes que são crescentemente centrados na trama, crescentemente viscerais, cinéticos e velozes, crescentemente dependentes de efeitos especiais. De acordo com o autor, isso não significa que Guerra nas Estrelas não funcione como uma narrativa, mas que a forma como funciona pode identificar uma mudança na natureza da narrativa cinematográfica.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;(...)&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;Schatz aponta ainda que tal mudança permite a uma obra como &lt;/span&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;Guerra nas Estrelas&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;, paradoxalmente, aventurar-se por outras possibilidades, em especial o seu amalgamento radical de convenções genéricas e seu elaborado jogo de referências cinematográficas. Isso, por sua vez, abre o filme a diferentes leituras (e leitores), autorizando estratégias interpretativas múltiplas e alargando, assim, o apelo potencial de audiência.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;Schatz parte daí para criticar as posições críticas quanto à pretensa falta de gosto sofisticado das platéias jovens. Para ele, apesar dos preconceitos “adultos” sobre a limitação do espectro de atenção, profundidade afetiva e desenvolvimento intelectual dos espectadores juvenis, estes têm uma probabilidade muito maior de serem ativos jogadores, consumidores e semioticistas multimidiáticos e, por isso, avaliar um filme em termos intertextuais e nele apreciar uma riqueza e complexidade que podem escapar aos críticos de meia-idade.&lt;/span&gt;”&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-6450920780863431606?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/6450920780863431606/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=6450920780863431606&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6450920780863431606'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6450920780863431606'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/revisando-o-cinemao-para-que-nao-digam.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-3928752066921182591</id><published>2010-08-30T10:50:00.000-03:00</published><updated>2010-08-30T10:51:04.111-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Por Outro Lado...&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;... depois de me derreter em elogios para &lt;i&gt;A Origem&lt;/i&gt;, fui ver no último sábado o filme &lt;i&gt;Vincere&lt;/i&gt;, do italiano Marco Bellochio. Não dá pra comparar. Por mais que Hollywood se esforce ou se “abra”, vez ou outra, para as possibilidades de um cinema autoral, inteligente, estimulante e, vá lá, profundo, não chega aos pés do cinema verdadeiramente sério, menos preocupado com o entretenimento e mais comprometido com a reflexão. Não existe base de comparação. São níveis completamente diferentes.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-3928752066921182591?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/3928752066921182591/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=3928752066921182591&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3928752066921182591'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3928752066921182591'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/por-outro-lado.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-5658772268887497094</id><published>2010-08-27T08:57:00.004-03:00</published><updated>2010-08-28T12:06:28.509-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;Missão&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Certas coisas me fazem pensar. Recentemente ouvi numa entrevista (não lembro agora com quem ou onde) um fato que ocorreu (ou seria apenas folclore?) com um filósofo do século passado ou anterior. Desculpem a imprecisão, mas estou reflexivo demais para lembrar detalhes. Conta-se que esse tal filósofo estava parado em uma praça, diante de um prédio, olhando-o por um tempo muito grande. Um policial, ao notar aquele homem ali, estático, por tanto tempo, se aproximou e perguntou: que é você? O filósofo olhou angustiado para o policial e respondeu: eu daria tudo para saber.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Certas coisas me fazem pensar. Nestas duas semanas de férias do trabalho li, escrevi, publiquei aqui no blog, publiquei no Guia da Semana, vi filmes, pensei sobre cinema, sobre literatura, sobre jornalismo, discuti em mesa de bar sobre política, educação e coisificação da mulher, vivenciei meus sonhos e pretensões profundamente. Não fiz outra coisa senão ser aquilo que acho que sou. Mas será que sou?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Em nenhum momento pensei no trabalho, exceto como preocupação pelos amigos que devem estar “se fodendo” com um a menos na equipe. Mas esqueci, por 3 semanas, as peças de carros japoneses, os procedimentos padrões, relatórios de estoque, inventários rotativos, códigos de peças, PNCs, Part Numbers, transferência de peças, sugestões de pedidos à fábrica, pedidos ao portal, previsão de chegada de Back Orders, chefe argentino, Etiquetas de Norens, peças de VORs, pedidos especiais, atualização de estantes de pedidos especiais, visitas de estrangeiros para benchmarking, dealer valuation, padrão japonês, Maintenance Express, 5Ss, 6 Sigmas, procedimento de operação padrão, classificação padrão por rotatividade, relatório de reclamação, plantão de sábado, formulário para pedido de peças especiais, formulário para reserva de peças especiais, cartão de ponto, hora do almoço, calor e estresse.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Conversando com a Fernanda, que diferente de mim dá rumos certos à sua vida e está cursando sua pós-graduação, ela me falou sobre missão. Toda empresa devem ter uma missão, mas o que ela me falou foi sobre a missão que devemos definir para nossa vida. Então, à queima roupa, ela me perguntou: qual sua missão?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Nem sequer cheguei a pensar, não houve hesitação. Nem por um segundo refleti sobre a pergunta. Tão rápida como me foi feita, tão rápido me veio à cabeça uma única coisa, de imediato, como um reflexo, que me assustou e surpreendeu por dizer mais sobre mim do que qualquer outra coisa.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O que me veio à cabeça, imediatamente, como um espasmo sobre o qual não se tem controle, para responder a uma pergunta que eu não esperava, foi um poema. Simplesmente um poema. Um poema de Vladimir Maiakovski. Não exatamente como o conheci, há uns 10 anos atrás, mas como me lembrei dele naquele momento, adaptado ao meu pensamento. Não como uma resposta pensada, mas como a única, inexoravelmente, que me ocorreu e a única que poderia, inexoravelmente, me ocorrer.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Brilhar&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Brilhar como um farol&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Brilhar sobre todas as coisas&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Brilhar todos os dias&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Esta é a minha missão&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E a do sol&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Depois disso fiquei um pouco triste. Como o filósofo diante do prédio e da dúvida, me perguntei quem eu era. A forma como tudo se deu talvez seja uma resposta inesperada para uma pergunta inesperada e permanentemente adiada. Não sou, certamente, o sujeito que todos os dias, das 07:00 às 17:00, assume a controladoria do inventário de peças da Grande Japonesa de Automóveis. E tampouco sou o sujeito que passou os últimos 20 dias vivendo as aspirações de uma vida que não é sua, pois esta só existiu no interstício da duração de uma pausa garantida pela Consolidação das Leis Trabalhistas. Tem hora e data para terminar. Fica então a dúvida – que de conclusivo tenho muito pouco em mim neste momento – se um dia poderei ser, permanentemente, quem realmente sou.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-5658772268887497094?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/5658772268887497094/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=5658772268887497094&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5658772268887497094'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5658772268887497094'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/missao-certas-coisas-me-fazem-pensar.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-7166489433868977241</id><published>2010-08-25T13:06:00.004-03:00</published><updated>2010-08-25T13:14:48.445-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;Carudo&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Paulo Coelho está lançando um livro intitulado O Aleph, o mesmo título de uma das obras-primas do escritor argentino Jorge Luis Borges, gênio incontestável da literatura. Acho até falta de respeito ou oportunismo desnecessário para quem já ganhou tanto dinheiro escrevendo livro ruim. Se quer ler O Aleph que vale a pena, leia o de verdade, o do Borges. Afinal, no campo da literatura, comparar Jorge Luis Borges com Paulo Coelho é brincadeira. Seria o mesmo que comparar, no campo da física, Stephen Hawking com a Mulher Melancia.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-7166489433868977241?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/7166489433868977241/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=7166489433868977241&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/7166489433868977241'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/7166489433868977241'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/carudo-paulo-coelho-esta-lancando-um.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-5629698496635807564</id><published>2010-08-25T11:26:00.003-03:00</published><updated>2010-08-27T23:52:02.578-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;A Origem&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Seria ingenuidade achar que Hollywood, ao beber da fonte de Borges, um dos mais incríveis e intricados escritores da história, criaria um filme de densidade similar ao universo borgiano. Há sempre que se guardar as devidas proporções entre a realidade e o sonho. Da mesma forma seria ignorância não enxergar o quanto&lt;i&gt; A Origem&lt;/i&gt;, de Christopher Nolan, tem no universo da literatura de Borges grande parte de sua inspiração. Mas que não se animem os sérios, nem se entristeçam os tolos. &lt;i&gt;A Origem&lt;/i&gt; é, antes de tudo, um filme de ação. O que não o desqualifica como um ótimo filme, que transporta para a ação elementos e idéias de uma das mentes mais inventivas da literatura.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;A Origem&lt;/i&gt; é um filme que se passa dentro do mundo dos sonhos. Leonardo Di Caprio é Dom Cobb, um agente a serviço de uma misteriosa corporação, especialista em invadir os sonhos de pessoas poderosas para roubar segredos de seu subconsciente. A premissa é simples, a realização intrincada. E o resultado surpreendente.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Christopher Nolan talvez tenha encontrando o melhor meio-termo entre uma Hollywood de blockbusters e um cinema autoral com aspirações à reflexão e à complexidade. Foi assim que realizou &lt;i&gt;Batman – O Cavaleiro das Trevas&lt;/i&gt;, o único filme de toda franquia Batman que de fato explora o universo dúbio e complexo do personagem. Com inversões de papéis, questionamentos éticos e uma amargurada experiência de solidão, somado a um desfecho perfeito na mitologia do personagem, Nolan realiza no filme do Homem Morcego a perfeita catarse do personagem e do princípio do justiceiro mascarado.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Talvez em &lt;i&gt;A Origem&lt;/i&gt; ele não tenha ido tão fundo em questões filosóficas, mas certamente explora com interessantes nuances algumas questões da psique. E tudo à partir da fonte de Borges. Não é à toa que uma das personagens se chama Ariadne, referência ao mito do Minotauro e ao labirinto de Creta, figuras tão caras a Borges, a exemplo, por exemplo, do conto &lt;i&gt;A Casa de Astérion&lt;/i&gt;, presente na coletânea &lt;i&gt;O Aleph&lt;/i&gt; (favor não confundir com o livro homônimo que Paulo Coelho está lançando, comparar Borges a Coelho é como comparar Stephen Hawking à Mulher Melancia). O mesmo se pode dizer dos diversos níveis do sonho, onde os personagens entram, tentando ir mais fundo na mente de sua vítima. O conceito do sonho dentro do sonho remete ao conto&lt;i&gt; As Ruínas Circulares&lt;/i&gt;, da coletânea &lt;i&gt;Ficções&lt;/i&gt;: “&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#999999;"&gt;Caminhou contra as línguas de fogo. Estas não morderam sua carne, estas o acariciaram e o inundaram sem calor e sem combustão. Com alívio, com humilhação, com terror, compreendeu que ele também era uma aparência, que outro o estava sonhando&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;.”&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Labirintos, espelhos, sonhos, paradoxos. Qualquer definição da literatura de Borges passará por esses termos. E estão todos lá, no filme de Nolan. Claro que longe da magnitude filosófico-literário-fantástica de Borges, mas apenas o fato de estarem presentes e tão claramente fazendo referência a um gênio como ele e sua obra incrível, já dá ao filme e a Nolan um status de degrau acima de média idiotizante do cinema americano.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;É verdade que a trama e a premissa do filme poderiam dispensar as perseguições, os tiroteios, as explosões e toda ação vazia que preenche o não-essencial do filme. Tudo isso poderia ser transformado em outra coisa menos banal e mais intrincada. Mas seria esperar muito da indústria do cinema americano. Afinal, se mesmo com uma história levemente intrincada, já foi preciso que alguns veículos de imprensa “explicassem” o filme para seus leitores, certamente um aprofundamento no universo borgiano “mataria” o filme e suas chances de bilheteria nos shoppings infestados de imbecis ávidos por pipoca e tramas descerebradas.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Nolan, consegue, no meu entendimento, um equilíbrio perfeito entre a ação – necessidade de um tipo de público – e a referência inteligente e complexa – necessidade de um outro tipo de público. Com isso, o diretor parece querer provar ser possível um cinema de autor feito com os recursos e o formato – a estética (!?) – dos grandes sucessos do cinemão. Ao misturar Borges, ação desenfreada, concepção visual apurada (ainda que um pouco contida, na minha opinião) e uma trama que exige um mínimo de atenção do público para o que acontece no filme, Christopher Nolan prova sua habilidade como um diretor que não abre mão da bilheteria, mas faz questão de ser autoral num universo tão estéril quanto o do cinema comercial. Impossível não olhar com otimismo e com bons olhos essa postura do diretor.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;A Origem&lt;/i&gt; vem comprovar esse viés de seu realizador, por criar uma ficção de ação inspirada em obra tão singular como a do escritor argentino. É um filme que prende, que intriga e instiga que o faz querer mais. Tem, acima de tudo, qualidades inesperadas em uma produção desse porte, chega quase a ser ousado e só não o é por completo devido a sequencias de ação desnecessárias, “recheativas”. Descontando-se isso é um filme imperdível. Não vai, certamente, levar ninguém a ler Borges (uma pena), mas certamente proporcionará uma estimulante experiência dentro do cinema. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;--&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Trailer&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;object width="540" height="285"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/TDH1EgJFJhk?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR"&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/TDH1EgJFJhk?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="540" height="285"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-5629698496635807564?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/5629698496635807564/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=5629698496635807564&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5629698496635807564'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5629698496635807564'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/origem-seria-ingenuidade-achar-que.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-4664829850910060454</id><published>2010-08-25T09:37:00.000-03:00</published><updated>2010-08-25T09:38:23.215-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Cabeça a Prêmio&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Em sua estréia na direção, Marco Ricca demonstra segurança e boa mão para conduzir uma narrativa no seu tempo certo.&lt;i&gt; Cabeça a Prêmio&lt;/i&gt;, que estreou esta semana nos cinemas, é uma adaptação do romance homônimo de Marçal Aquino. A história se passa numa região fronteiriça do Brasil e tem como trama o envolvimento de um piloto de avião ( Daniel Hendler) - que faz o transporte de drogas de um lado para outro da fronteira - com a filha de seu patrão (Alice Braga).&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas o filme é mais do que a aventura e desventura desse casal. O romance deles trás como pano de fundo a sanha dos poderosos, a soberba e a embriaguês com que muitas vezes o poder encharca as pessoas.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Nesse contexto estão os irmãos Miro (Fulvio Stafanini) e Abílio (Otávio Muller), prósperos pecuaristas que, seduzidos pelo dinheiro fácil e pelo poder, passam também a fazer o transporte de droga pela fronteira. É o conflito amesquinhado, a tensão superficial prestes a romper-se que dá o tom da relação entre eles. De um lado o irmão mais velho, mão-de-ferro dos negócios, personificado pela obesidade patriarcal e o olhar de dono; do outro lado o ressentido irmão que não se sente respeitado e na sua soberba de vice-rei “enxuga” seu uísque como quem trama a queda do rei.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Há também a dupla de ex-policiais que prestam serviços de “segurança” para os patrões. São o braço cerceativo desse poder corrompido, que ameaça, promulga, lavra e executa, sumários, os mandos dos patrões.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O fronteiriço cenário do filme é a mais perfeita metáfora desses personagens, que se dividem, que atravessam suas próprias fronteiras em busca de algo que eles mesmos desconhecem, perdidos que se encontram num mundo de limites e matizes indefinidos. Como num diálogo emblemático entre os seguranças Albano (Cassio Gabus Mendes) e Brito (Eduardo Moscovis), onde se diz que naquele lugar as pessoas não entendiam o meio-termo; ou se está com deus ou com o diabo, ou é bom ou é mau; no que um deles pergunta: e a gente é o que? E o outro responde: a gente é bom, só que está do lado errado.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Esse diálogo é a chave para se compreender a divisão difusa do caráter dos personagens, dessa história de amor, vingança e recalque. O grande destaque do filme, sem dúvida é a força de todo o elenco, sem exceções. Todos, absolutamente todos, estão impecáveis em seus papéis. Mas há ainda que se destacar Fúlvio Stefanini e seu olhar de dono, Eduardo Moscovis e sua dúvida moral expressa nas feições duras, no calado de seu personagem, na atitude que vai da hesitação à ameaça de um olhar onde a morte não tem receio de aparecer. E, por fim, Alice Braga, que na cena final alcança um tom que paralisa o expectador diante de seu gesto final, numa cena de força imensa.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Marco Ricca consegue um resultado surpreendente em sua estréia como diretor. Realiza um filme com personagens intensos, marcantes, mas sem deixar cair a narrativa. Faz o filme se desenrolar num ritmo cadenciado, preciso, nem eufórico, nem sufocante. Conduz a história para o crescente final, onde os conflitos eclodirão com a mesma força contida que seus personagens demonstraram durante todo o filme. &lt;i&gt;Cabeça e Premio&lt;/i&gt; é um filme forte sem precisar ser chocante, trás sua força da história de personagens cujas fronteiras se confundem e cujo desfecho os redime ou os afunda ainda mais em suas próprias indefinições.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;--&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Trailer&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;object width="480" height="385"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/gScDQxzcEvw?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/gScDQxzcEvw?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-4664829850910060454?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/4664829850910060454/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=4664829850910060454&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4664829850910060454'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4664829850910060454'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/cabeca-premio-em-sua-estreia-na-direcao.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-7694200452543084463</id><published>2010-08-22T12:22:00.003-03:00</published><updated>2010-08-22T12:31:37.885-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;&lt;b&gt;Bandidos, Cinema e Minha Psicologia de Almanaque&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Vi a algumas semanas &lt;i&gt;Inimigos Públicos&lt;/i&gt;, de Michael Mann, no cine Olido, dentro da mostra Gangsters X Cowboys e já me desculpo por só agora falar dessa mostra, que já terminou. No domingo seguinte vi, em casa no DVD, &lt;i&gt;Bonnie e Clyde&lt;/i&gt;, de Arthur Penn, que por acaso também fazia parte da mostra.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Lembro que a Regina, que me acompanhou no primeiro, se perguntou ao fim da sessão como alguém podia viver daquele jeito. Ela referia-se ao criminoso John Dillinger, retratado no filme. Mas vamos por ordem.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;Inimigos Públicos&lt;/i&gt;, de 2009 e &lt;i&gt;Bonnie e Clyde&lt;/i&gt;, de 1967, têm em comum retratarem, com maior ou menor fidelidade, a vida de bandidos famosos que seduziram o imaginário do público norte americano na década de 30.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;Inimigos Públicos&lt;/i&gt; foca-se em John Dillinger, assaltante de bancos procurado em vários estados e que foi declarado inimigo públcio nº1 dos EUA. Ainda que no filme outros bandidos famosos que atuaram com Dillinger na época apareçam, tal como Baby Face Nelson, é na figura e personalidade de Dillinger e também em seu romance com Billie Frecheti que o filme se apóia.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Bonnie e Clyde surgem na história dos EUA um pouco antes de Dillinger. São um casal de assaltantes de bancos que ficaram famosos por suas fugas espetaculares aos cercos policiais e pela paixão que viveram.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Em ambos os casos vivia-se ainda as conseqüências da depressão econômica de 1929 e tais bandidos eram vistos pela população como pessoas que se rebelaram contra o sistema e roubavam apenas dos afortunados, no caso os bancos e os ricos que guardavam seu dinheiro lá. Por isso as pessoas romantizavam tanto suas aventuras e lhes dedicava admiração e espanto por suas audácias e pela forma como humilhavam as autoridades ineficazes.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Em &lt;i&gt;Bonnie e Clyde&lt;/i&gt; há uma cena emblemática desse viés heróico e “robinhoodiano” dessas figuras. É quando o casal está praticando tiro numa casa abandonada e surge uma família. A família conta que morava naquela casa e que o banco a havia tirado deles, pois não puderam mais pagar a hipoteca. O casal então cede sua arma para que os antigos moradores possam atirar contra a placa do banco na frente da casa. A cena representa bem o que, de certa forma, bandidos como Dillinger e o casal Bonnie e Clyde representaram em suas épocas.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas voltando à questão de como se podia viver fugindo o tempo todo, acho que a resposta não é simples, claro, mas há boas pistas em ambos os filmes. A vaidade, a soberba, a arrogância e a presunção. Basicamente o sentimento de superioridade e a certeza de que nunca seriam apanhados. O destaque dado pelos jornais, a fama que corria o país, os feitos realizados e os inventados pela imprensa. Tudo fazia a fama desses criminosos e só aumentava sua vaidade e autoconfiança. Falar desses criminosos era certeza de vendas para os jornais, por isso eles sempre estavam nas páginas policiais, muitas vezes em aventuras fictícias que só corroboravam para o aumento de sua fama e lenda.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O desfecho de suas peripécias, ao menos no caso de Dillinger e Bonnie e Clyde não poderia mesmo ser bom. Terminaram mortos pela polícia. Nos dois casos, através de emboscadas armadas com a colaboração de cúmplices convencidos à delação pelo aceno de redução na pena por parte das autoridades.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-7694200452543084463?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/7694200452543084463/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=7694200452543084463&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/7694200452543084463'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/7694200452543084463'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/bandidos-cinema-e-minha-psicologia-de.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-4206607157951083093</id><published>2010-08-22T12:20:00.000-03:00</published><updated>2010-08-22T12:29:26.113-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;Inimigos Públicos&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;Inimigos Públicos&lt;/i&gt; não me agradou de todo. Gosto do cinema de Michael Mann e da maneira como ele trabalha a imagem digital. Acho &lt;i&gt;Colateral&lt;/i&gt; um filme muito bom e o uso da câmera digital na noite de uma Los Angeles deserta representa um destaque na maneira do filme fotografar a cidade, a noite e o clima do embate protagonizado por Cruise e Foxx. É um filme onde até Tom Cruise, dentro de suas limitações como ator, consegue convencer ou ao menos demonstra se esforçar, e Jamie Foxx, como sempre, está excelente. Mesmo a franquia blockbuster &lt;i&gt;Transformers&lt;/i&gt; impressiona pelo que o diretor sabe melhor como lidar: a imagem digital. A animação dos carros-robos e sua integração com o cenário real das ruas e prédios realmente me impressionou.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas em &lt;i&gt;Inimigos Públicos&lt;/i&gt;, a despeito desse virtuosismo e da boa história, Michael Mann não me conquistou inteiro.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A coisa que mais me incomodou durante a projeção foi a trilha sonora que em alguns momentos se fez presente demais, especialmente em alguns diálogos que mereciam o silêncio de fundo. O roteiro também não me pareceu bem estruturado e em alguns momentos a história fica confusa. Senti que faltou, por fim, dramaticidade no embate entre o criminoso John Dillinger (Johnny Deep) e o agente especial Melvis Pervis (Christian Bale). Michael Mann, como já mostrou em &lt;i&gt;Colateral&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;Miami Vice&lt;/i&gt;, gosta de lidar com embates antagônicos fortes. Em &lt;i&gt;Inimigos Públicos&lt;/i&gt; esse bate coube a Pervis e Dillinger. No entanto, algo faltou para que chegasse a um ponto de tensão ideal. E isso prejudicou, na minha visão, um dos pontos altos do filme.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Trata-se de uma seqüência de perseguição de perder o fôlego. A despeito da excelente direção da ação, que realmente é ótima (a perseguição acontece na transição para o terço final do filme) ela poderia ter um significado muito maior se toda a tensão que a precede fosse melhor trabalhada.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas não se pode deixar de notar a forma como Mann, mais uma vez, trabalha com a imagem digital em HD. Para um filme de época, cuja temática (gangster movie) evoca naturalmente a necessidade de uma fotografia &lt;i&gt;noir&lt;/i&gt;, com acentuação de sombras e contrastes, nada melhor que a velha e boa película, certo? De certa forma sim. Contudo, Mann consegue com suas câmeras digitais criar efeitos impressionantes no uso das sombras e dos contrastes. Cria uma atmosfera diferente, algo difícil de definir. Seria como um &lt;i&gt;noir&lt;/i&gt; limpo, de textura lisa, mas cujo efeito permanece, de negror, de sombrio, mas com um conjunto diferente do que se viu até então. Não é melhor ou pior que a velha película, mas diferente sem perder qualidade na construção de um clima único.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;No balanço geral, &lt;i&gt;Inimigos Públicos&lt;/i&gt; é um filme que vale muito a pena ser visto. E não deixa de ser uma boa oportunidade para conhecer um pouco mais sobre o fascínio que figuras como Dillinger exerceram e ainda exercem sobre nós.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-4206607157951083093?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/4206607157951083093/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=4206607157951083093&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4206607157951083093'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4206607157951083093'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/inimigos-publicos-inimigos-publicos-nao.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-6519455106028863994</id><published>2010-08-22T10:06:00.004-03:00</published><updated>2010-08-22T10:11:18.477-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;Ainda 67&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ainda pensando no documentário Uma Noite em 67. Além de todas recordações que o filme e as canções me trouxeram, há também uma descoberta. A canção que naquele ano defendeu Roberto Carlos: Maria, Carnaval e Cinzas. Não conhecia ou não lembrava. Seja como for, vale muito a pena conhecer a bela letra e a canção. Confiram abaixo:&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;object width="380" height="285"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/D6MB_Ndxo6I?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR"&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/D6MB_Ndxo6I?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="380" height="285"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Maria, Carnaval e Cinzas&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;i&gt;Roberto Carlos&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Composição:&lt;/b&gt; Luiz Carlos Paraná&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Nasceu Maria quando a folia&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Perdia a noite, ganhava o dia&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Foi fantasia seu enxoval&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Nasceu Maria no Carnaval&lt;/div&gt;&lt;div&gt;E não lhe chamaram assim&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Como tantas Marias de santas&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Marias de flor, seria Maria&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Maria somente, Maria semente&lt;/div&gt;&lt;div&gt;De samba e de amor&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Não era noite não era dia&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Só madrugada, só fantasia&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Só morro e samba&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Viva Maria&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Quem sabe a sorte&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Lhe sorriria e um dia viria&lt;/div&gt;&lt;div&gt;De porta-estandarte&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Sambando com arte&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Puxando cordões e em plena&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Folia de certo estaria&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Nos olhos e sonhos de mil&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Foliões&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Morreu Maria quando a folia&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Na quarta feira também morria&lt;/div&gt;&lt;div&gt;E foi de cinzas seu enxoval&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Viveu apenas um Carnaval&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Que fosse chamada&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Então como tantas&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Marias de santas&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Marias de flor, em vez de Maria&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Maria somente, Maria semente&lt;/div&gt;&lt;div&gt;De samba e de dor&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Não era noite, não era dia&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Somente restos de fantasia&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Somente cinzas, pobre Maria&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Jamais a vida lhe sorriria&lt;/div&gt;&lt;div&gt;E nunca viria de&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Porta-estandarte&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Sambando com arte&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Puxando cordões&lt;/div&gt;&lt;div&gt;E não estaria em plena folia&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Nos olhos e sonhos &lt;/div&gt;&lt;div&gt;De mil foliões&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-6519455106028863994?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/6519455106028863994/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=6519455106028863994&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6519455106028863994'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6519455106028863994'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/ainda-67-ainda-pensando-no-documentario.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-5748828558870691367</id><published>2010-08-20T11:27:00.001-03:00</published><updated>2010-08-20T11:52:48.349-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;História Incrível&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="color:#666666;"&gt;&lt;b&gt;Boris Schnaiderman nasceu em 1917, mesmo ano da Revolução Russa, no seio de uma família de comerciantes – que não tardou a planejar a saída do país. Ele não guarda muitas memórias de Odessa, capital da Ucrânia, que deixou aos oito anos de idade. A mais marcante delas é de uma escadaria, perto do porto, onde costumava brincar com um amigo. Um dia, quando chegaram lá, viram uma movimentação diferente: “Eram umas senhoras muito bem-vestidas, de toaletes, balançando os lencinhos, homens acenando com seus chapéus para o navio.” Anos depois, a família já instalada em São Paulo, seu pai o levou pela primeira vez ao cinema – e o menino teve a oportunidade de rever a mesma cena. Entendeu então que presenciara um dia de filmagem de Encouraçado Potemkin, de Sergei Eisenstein.”&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A história acima está relatada na edição 47 (agosto 2010) da revista &lt;a href="http://revistapiaui.estadao.com.br/"&gt;Piauí&lt;/a&gt;. É uma reportagem que fala da nova onda de traduções de clássicos da literatura russa direto para nosso idioma. Boris Schnaiderman é uma referência obrigatória quando o assunto é tradução de livros russos.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O incrível neste trecho da reportagem, ao menos para mim, é essa história dele estar casualmente presente nas filmagens das emblemáticas cenas da escadaria de Odessa, do grande clássico do cinema mundial O Encouraçado Potemkin.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ainda que se tenha tornado quase clichê colocar Cidadão Kane como o melhor filme da história do cinema, muitos historiadores crêem que O Encouraçado Potemkin tenha mais qualidades e tenha revolucionado com muito mais força a estética e a linguagem do cinema. Em especial a sequência da escadaria de Odessa, que de fato é algo espetacular. Confira abaixo.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;object width="480" height="385"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/GZOFRtmMj8o?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/GZOFRtmMj8o?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-5748828558870691367?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/5748828558870691367/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=5748828558870691367&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5748828558870691367'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5748828558870691367'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/historia-incrivel-boris-schnaiderman.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-2314316004717622978</id><published>2010-08-20T07:28:00.002-03:00</published><updated>2010-08-20T07:39:18.123-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;Coluna&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Aproveitando o 21º Festival Internacional de Curtas Metragens de São Paulo (de 19 a 27 de agosto), faço em minha coluna de cinema do Guia da Semana uma breve reflexão sobre o formato e suas possibilidades. Para ler, &lt;a href="http://guiadasemana.com.br/Sao_Paulo/Cinema/Noticia/Estilo_para_todos_os_gostos.aspx?id=66797" target="_blank"&gt;clique aqui&lt;/a&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;21º Festival Internacional de Curtas Metragens de São Paulo&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Data: de 19 a 27 de agosto.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Entrada Gratuita&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Salas:&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Cinemateca BNDES&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Cine Petrobras&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Cinesesc&lt;/div&gt;&lt;div&gt;MIS - Museu da Imagem e do Som&lt;/div&gt;&lt;div&gt;CCSP - Centro Cultural São Paulo&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Espaço Unibanco de Cinema - Augusta&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Cine Olido&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Cineclube Grajaú&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Informações &lt;a href="http://www.kinoforum.org.br/curtas/2010/" target="_blank"&gt;clique aqui.&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-2314316004717622978?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/2314316004717622978/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=2314316004717622978&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2314316004717622978'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2314316004717622978'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/coluna-aproveitando-o-21-festival.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-6242870753615106851</id><published>2010-08-19T11:15:00.000-03:00</published><updated>2010-08-20T11:16:05.842-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;1967 – Memórias De Um Tempo Que Não Foi o Meu&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O que o ano de 1967 pode significar para mim? Nada.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;No dia 09 de novembro daquele ano faltavam ainda 7 anos até que eu viesse dar o ar da graça no mundo. No entanto me pergunto: porque ao ver o documentário Uma Noite em 67 – que aborda a final do III Festival de Música Popular Brasileira da TV Record – fiquei tão emocionado com as canções, como se fossem da minha geração? &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Aspas&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Andava à tarde pelo centro da minha cidade São Paulo. Ouço ao longe uns acordes iniciais de uma canção. Cantor de rua: voz, violão e chapéu no chão; iniciava Roda Viva, de Chico Buarque. Cantei junto, baixinho. Sei de cor, inteira.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Aspas&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Estava no cinema à tarde. No filme, Chico Buarque dá seu depoimento sobre aquela noite e aqueles idos anos. Diz que não canta a música Roda Viva – uma das finalistas daquele festival – há uns 40 anos. Arrisca um dedilhado no violão, enrola na letra. Não lembra toda. Ele a compôs, estava lá naquela noite. Eu não.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Eu nem era nascido. Sei toda a letra, tenho na memória a sonoridade da transmissão ao vivo, os aplausos da platéia, como se estiva em casa, vendo ao vivo na TV, naquela noite de 67. Mas não estava.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Que tempo é esse que não é meu e é tão meu? Roda Viva, de Chico; Alegria Alegria, de Caetano; Ponteio, de Edu Lobo; Domingo no Parque, de Gil.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Por que em minha memória elas são tão vivas e fizeram tão parte de minha juventude - desde os 14, 15 anos – se a minha juventude passou tão depois daquele ano? Talvez porque eu seja velho e o tenha sido sempre, mesmo sem sê-lo ainda. Não sei.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas tomei consciência disso hoje, ao ver Uma Noite em 67, que além de um belíssimo documentário, tocou-me particularmente, pelo tanto que aquela noite e aquelas músicas fazem parte de mim.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;As repostas se perdem, se fragmentam, no tempo; repleto ele de experiências sensoriais de música, política, rebeldia e livros. Sei lá... divago.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;--&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E se não entendo como um ano tão fora da minha vida pode ser tão parte dela, entendo ao menos como e quem começou isso.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;No dia em que nos conhecemos, durante o “recreio” no pátio do “Nagasaki”, chamei-o Ventania, para irritá-lo. A alcunha fazia troça com sua magreza física misturado com personagem de desenho animado: “para o alto Ventania!” ou algo assim. Éramos alunos da 5ª série E, ou “Quinta E” para os íntimos. Era o ano da graças de nosso Senhor de 1986.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Daí em diante já o chamei de muitos nomes: biltre, proxeneta, verdugo, nêmesis, canalha, velhaco, patife, pulsilânime, diacho, perninha (cupincha do Aquiles), escroque, pulha, farsante, calhorda, crápula, crasso, parvo, vergalho, entre outros. São ofensas sereníssimas, diria eu, assoalho de uma amizade que resiste por quase 25 anos, à parte o péssimo gênio de ambos.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Entre a última negação extrema de que um dia já tenhamos freqüentado a sede da UJS (União da Juventude Socialista) na Bela Vista e o princípio de tudo no E. E. P. G. Província de Nagasaki, foi ele quem me apresentou 1967 e todos os anos de antes e todos os anos de após. Do Manual do Guerrilheiro Mirim até Memórias Sentimetais de João Miramar, que li recentemente, vão muitos anos. Se não sei de nada das coisas que pergunto acima, sei que se as músicas de um ano muito anterior à minha existência fazem parte, indissoluvelmente, da minha existência, foi porque ele as apresentou para mim. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O resto é conversa fiada.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-6242870753615106851?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/6242870753615106851/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=6242870753615106851&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6242870753615106851'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/6242870753615106851'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/1967-memorias-de-um-tempo-que-nao-foi-o.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-8973233561943664996</id><published>2010-08-19T11:07:00.001-03:00</published><updated>2010-08-20T11:12:44.333-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;Vá&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Vá ver logo, antes que acabe.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Uma Noite em 67. Puta filme!!!!&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;object width="640" height="385"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Mpx1IVcnywM?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR"&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/Mpx1IVcnywM?fs=1&amp;amp;hl=pt_BR" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="540" height="285"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-8973233561943664996?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/8973233561943664996/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=8973233561943664996&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8973233561943664996'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8973233561943664996'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/va-va-ver-logo-antes-que-acabe.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-7801091506991845263</id><published>2010-08-16T21:45:00.003-03:00</published><updated>2010-08-16T21:52:03.869-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Um Curta de Lars von Trier&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Ainda falando sobre pessoas inconvenientes no cinema, eis mais um exemplo do que eu gostaria de fazer com algumas delas. É um curta realizado pelo premiado diretor Lars von Trier.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;object width="480" height="263"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.dailymotion.com/swf/xaigqh&amp;amp;related=0"&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;param name="allowScriptAccess" value="always"&gt;&lt;embed src="http://www.dailymotion.com/swf/xaigqh&amp;amp;related=0" type="application/x-shockwave-flash" width="480" height="263" allowfullscreen="true" allowscriptaccess="always"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;br /&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://www.dailymotion.com/video/xaigqh_occupations-short-film-by-lars-von_shortfilms"&gt;&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;b&gt;&lt;a href="http://www.dailymotion.com/video/xaigqh_occupations-short-film-by-lars-von_shortfilms"&gt;Occupations - short film by Lars von Trier&lt;/a&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-7801091506991845263?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/7801091506991845263/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=7801091506991845263&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/7801091506991845263'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/7801091506991845263'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/occupations-short-film-by-lars-von.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-8134355625840706413</id><published>2010-08-07T14:01:00.003-03:00</published><updated>2010-08-07T14:07:20.629-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Sim, Tem...&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Sim, tem neste mundo gente que me entende. Nem vou me estender, passo logo a palavra ao Guss de Luca, que traduziu muito bem o que acho disso tudo:&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;"&lt;span style="color:#999999;"&gt;&lt;strong&gt;Quem gosta ver filmes não come no cinema. Ponto. E não há argumento algum que me convença de que tal afirmação está errada. Assistir a um filme é uma atividade que requer atenção, concentração e conforto. Se você é uma das pessoas que não consegue ficar sem comer, beber, ir ao banheiro e conversar durante duas horas de sua vida, considere-se uma idiota&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;."&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;Mais:&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;"&lt;span style="color:#999999;"&gt;&lt;strong&gt;Defensores da pipoca dizem que ela tem tudo a ver com cinema. Sempre que ouço isso eu lhes pergunto: Como assim?! Pipoca é um dos alimentos mais barulhentos do mundo. E de boa, é também um dos mais sem graça - tem gosto de sal, fede a manteiga, suja os dedos de quem come e enche os vãos dos dentes de lascas. E sequer é nutritivo ou mata a fome. Comer pipoca e não comer nada só não é a mesma coisa porque o nada não faz barulho&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;." Na íntegra, &lt;a href="http://screamyell.com.br/site/2010/05/27/censura-a-pipoca-no-cinema/" target="_blank"&gt;clique aqui.&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-8134355625840706413?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/8134355625840706413/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=8134355625840706413&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8134355625840706413'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/8134355625840706413'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/sim-tem.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-2341757712591707907</id><published>2010-08-01T21:09:00.002-03:00</published><updated>2010-08-01T21:15:22.846-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Complemento&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Completando o post abaixo, saiu o resultado oficial da Corrida Noturna 12km. Meu tempo líquido oficial foi de 1:05:14, meu novo recorde pessoal na distância. Minha posição de chegada na classificação geral masculina foi 440º entre 805 participantes. Já na classificação masculina por faixa-etária cheguei em 86º entre 148 participantes da categoria 35-39 anos. Estou bem satisfeito com o resultado. &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-2341757712591707907?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/2341757712591707907/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=2341757712591707907&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2341757712591707907'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/2341757712591707907'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/complemento-completando-o-post-abaixo.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-5923058043844910045</id><published>2010-08-01T08:20:00.001-03:00</published><updated>2010-08-01T08:22:47.038-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;Recorde Pessoal&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Sei que muitos amigos não entendem minha contínua busca por melhores tempos na corrida. Dizem que transformo algo que é para ser prazeroso em compromisso, obrigação. Não é bem assim. Tenho consciência que não sou atleta profissional e sinto, sim, muito prazer em correr do jeito que corro, em busca de melhora de performance. Tentar melhorar velocidade, biomecânica, resistência e consequentemente ir mais longe e mais rápido é apenas uma forma de me manter motivado.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Qualquer um sabe que o básico para se seguir adiante no que quer que seja é traçar um meta e buscá-la. Assim, não se desiste no meio do caminho e sente-se realizado quando ela é alcançada. E depois? Depois é traçar outra meta, fazer o esforço necessário e tentar alcançá-la. É cíclico e é um ciclo virtuoso, desde que a frustração ocasional do não alcance de uma meta não o derrube e sim lhe dê mais motivação para alcançá-la. Foi o que aconteceu com minha frustrante tentativa de completar em ritmo forte os 25Km há alguns meses atrás. Não consegui, terminei me arrastando depois de 3 horas, das quais mais de uma sofrendo com dores em todo o corpo (vide Um Gorila nos Meus 25K, &lt;a href="http://obscenum.blogspot.com/2010/05/um-gorila-nos-meus-25km-foi-hoje.html" target="_blank"&gt;clicando aqui&lt;/a&gt;). No final, não me senti derrotado, mas provocado e fiquei mais motivado ainda em tentar no próximo ano destruir essa distância que me derrubou. Volterei melhor treinado, melhor preparado e com sede de vingança. Vou estraçalhar aqueles 25k.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Por isso a busca por tempos melhores é boa. Ela evita a preguiça, evita que eu mate treinos sem necessidade, evita que eu volte para o ciclo vicioso da má alimentação, do sedentarismo, da adiposidade mórbida.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ontem quebrei mais um recorde pessoal. Completei a prova Corrida Noturna 12Km 4 minutos e 35 segundos abaixo do meu tempo no ano passado. Era minha meta. Treinei para isso. Consegui. Das 1:09:47 do ano passado, fui para 1:05:12. É a sensação de cruzar a linha de chegada e ver no relógio o recorde alcançado que faz tudo valer a pena. A sensação de vitória, de conquista, de esforço recompensado não tem preço.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Sei que ainda não sou um corredor amador de elite. Que meus tempos podem ainda baixar muito, mas cada vez que isso ocorre sinto-me como um medalhista olímpico. Não é o recorde mundial, mas é o meu recorde, o recorde mundial da minha vida, da minha existência. E isso é um valor inestimável.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Agora uma nova meta. Abri meu ano esportivo com a Meia-Maratona, completada em 2:13:43. Fecho o ano esportivo com a mesma distância. Dia 14 de novembro tentarei baixar esse tempo. Treinarei para isso.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-5923058043844910045?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/5923058043844910045/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=5923058043844910045&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5923058043844910045'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5923058043844910045'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/08/recorde-pessoal-sei-que-muitos-amigos.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-5775533762115134190</id><published>2010-07-30T12:31:00.002-03:00</published><updated>2010-07-30T12:35:44.244-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;Coluna de Cinema&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;Em minha coluna de cinema desse mês, no Guia da Semana, aproveito para reforçar a qualidade incrível do novo (mas já antigo) filme de Quentin Tarantino. Já falei dele aqui no blog, mas se quiser conferir é só &lt;a href="http://www.guiadasemana.com.br/Sao_Paulo/Cinema/Noticia/Filme_B.aspx?id=66233" target="_blank"&gt;clicar aqui&lt;/a&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-5775533762115134190?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/5775533762115134190/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=5775533762115134190&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5775533762115134190'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5775533762115134190'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/07/coluna-de-cinema-em-minha-coluna-de.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-662976873893675863</id><published>2010-07-22T19:37:00.002-03:00</published><updated>2010-07-22T19:45:18.269-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;Estrada para Ythaca, de Guto Parente, Luiz Pretti, Pedro Diógenes, Ricardo Pretti&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; (Brasil, 2010, 70 min, HDCAM)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;5º Festival de Cinema Latino-Americano de São Paulo&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Para fazer cinema basta querer. Claro, não é tão simples assim, mas tampouco vai muito além. Todos sabem que fazer um filme custa caro, mas quando se tem a vontade do cinema, o caro pode se tornar barato. Mais exatamente R$1.850,00 que é a quantia que os diretores de Estrada para Ythaca afirmam terem gasto para fazer o filme. E esse valor irrisório diante dos orçamentos milionários de qualquer produção de pequeno custo, valeu mais que qualquer milhão de filme comercial. Isso porque Estrada para Ythaca faz cinema com a paixão que o cinema exige e prova que uma boa idéia na cabeça só precisa de uma câmera na mão pra virar um bom filme.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Estrada para Ythaca foi realizada quase integralmente, em todas suas etapas, pelos quatro diretores Guto Parente, Ricardo Pretti, Luiz Pretti e Pedro Diógenes, que são também os atores do filme. Juntos, realizam um road movie cuja consistência insólita desdobra o mito de Ulisses em seu mais agudo sentido e o tangencia não  pelo que tem de óbvio, mas pelo que tem sublime. E nesse processo encontra tantos significados que, como diria Pessoa, não pode haver tantos. Por isso não se pode explicar Estrada para Ythaca, pois para entender o filme – e a estrada – é preciso percorrê-los. Mas não espere entendimento no percurso. É só no fim que tudo fica claro, que tudo faz sentido. Preservando, sempre, aquilo que se manifesta pelo mítico e intangível no sentido das coisas.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quatro amigos, alta noite, bebem num boteco. Cantam, melancólicos, canções nacionais. Paira a ausência de um outro amigo, morto recentemente. Um deles decide ir embora. Os outros ficam. Mais tarde, com um carro furtado, alcançam o amigo que partiu antes. Seguem então, juntos, por caminhos metafísicos. Bebem, dançam, celebram a memória do amigo ausente. Preservam um silêncio raramente quebrado. Perdem-se, escolhem caminhos incertos. Caminhos para si mesmos, caminhos para o cinema do terceiro mundo, caminhos de coragem e ousadia. Buscam Ythaca.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O filme é sobre amizade, mas também sobre a busca que empreendemos dentro de nós mesmos pelos caminhos de fora. E dentro dessa simbologia aplica-se, muito apropriadamente, uma reflexão também sobre os caminhos do cinema, numa metalinguagem crítica e sóbria, construída naquilo que o cinema é mais pródigo: a imagem e a linguagem da imagem. Quanto ao Ulisses intangível de sua metáfora, Estrada para Ythaca nos entrega mais que o mito de Homero, mas o homérico sentido do mito, definido certa vez por uma criança como algo que é mentira por fora e verdade por dentro.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Talvez os desavisados achem os 70 minutos do filme longos demais, empreendidos no mínimo de diálogos, aplicados numa travessia que busca o inefável, porque não se sabe exatamente o que se busca. Por isso, ela mesma, a travessia, se torna intangível enquanto estrada ou rumo. Desse modo, as partes do todo podem, isoladamente, parecerem desconexas demais. No entanto, nunca deixam de manter o sentido da busca e por isso também nunca parecem desprovidas de propósito.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas é somente depois de cumprida a jornada que se pode compreendê-la. Inteira. E o resultado da busca empreendida é o encontro daquilo que já se encontrava lá, desde o início. Mas seu sentido e propósito íntegro só se torna passível de mínimo entendimento ao fim da jornada, uma jornada que nos leva de volta pra casa e de volta para nós mesmos. Porque Ythaca não é um lugar para se chegar, mas, essencialmente, um lugar para se ir.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;--&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Trailer&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;object width="640" height="385"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/iNT2Eahz-Ys&amp;amp;hl=pt_BR&amp;amp;fs=1"&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/iNT2Eahz-Ys&amp;amp;hl=pt_BR&amp;amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="540" height="285"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-662976873893675863?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/662976873893675863/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=662976873893675863&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/662976873893675863'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/662976873893675863'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/07/estrada-para-ythaca-de-guto-parente.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-3454130264543700091</id><published>2010-07-18T11:40:00.000-03:00</published><updated>2010-07-18T11:42:59.109-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Á Prova de Morte&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Com 3 anos de atraso estréia no Brasil, nesse fim de semana, &lt;i&gt;À Prova de Morte&lt;/i&gt;, de Quentin Tarantino. O filme fez parte do projeto Grindhouse, que Tarantino realizou em parceria com o diretor mexicano Robert Rodriguez. Grindhouse era como se chamavam a sessões duplas de cinema nos anos 70, nos EUA. Exibidas em cinemas baratos, apresentavam sempre dois filmes em seqüência, que invariavelmente eram filmes B, de baixo orçamento, gosto duvidoso e que faziam a alegria de jovens da época.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Há alguns anos, Tarantino e Rodriguez se juntaram para homenagear essas sessões e o tipo de filme que apresentavam. Cada um escreveu e dirigiu um filme nos moldes “grindhouse”, que pretendiam lançar em cópias únicas. Para serem fieis ao que pretendiam homenagear, filmaram inclusive trailers de filmes falsos que seriam exibidos entre os filmes (um desses trailers fez tanto sucesso que, ao que tudo indica, vai mesmo virar filme). Contudo, por diversas questões, no final, Tarantino e Rodriguez optaram por lançar os dois filmes do projeto separados. Robert Rodriguez lançou &lt;i&gt;Planeta Terror&lt;/i&gt; e Tarantino &lt;i&gt;À Prova de Morte&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Já tive a oportunidade de assistir a ambos duas vezes. &lt;i&gt;Planeta Terror &lt;/i&gt;é um filme que abusa do nonsense ao investir no filme de zumbis. Escatológico, absurdo, exagerado é o mínimo que se pode dizer dele. Não que não seja divertido (ao menos para os fãs do gênero, ainda que mesmo dentre esses muitos desgostaram do filme), mas quando comparado com &lt;i&gt;À Prova de Morte&lt;/i&gt;, fica simplesmente abaixo da crítica.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O que ainda falta em Rodriguez e sobra em Tarantino quando o assunto é referência “B” pode ser explicado em uma única palavra: elegância. Enquanto que do seu lado do díptico de Grindhouse Rodriguez simplesmente empilha referências sem muito critério e com exagerado desleixo, Tarantino pega o fino do gênero, condensa e talha à sua imagem e nos entrega uma obra irretocável.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O diretor do insuperável &lt;i&gt;Pulp Fiction&lt;/i&gt; investe no filme de perseguição dos anos 70, com os carrões envenenados, os &lt;i&gt;muscle cars&lt;/i&gt;, e seus motores possantes e beberrões, que foram um símbolo de uma época. Mulheres sensuais com shorts jeans, a figura do dublê de filme de ação e seu carro adaptado, está tudo lá. Mas ao contrário de Rodriguez, Tarantino amarra todos os elementos de forma elegante, cadenciada, exibindo seu virtuosismo na construção de diálogos e no controle da tensão.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Na história, Kut Russel interpreta um dublê de filmes de ação que tem um carro que ele classifica como à prova de morte, pois foi modificado para suportar todo tipo de provação. Num bar de beira de estrada ele trava diálogos com um grupo de garotas. O que elas não desconfiam é do que há por trás daquele sujeito estranho que carrega uma grande cicatriz no rosto e quais são suas intenções.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;À Prova de Morte&lt;/i&gt;, como o tipo de filme que homenageia, não possui um roteiro elaborado, nem grandes reviravoltas na trama. Mas é exatamente sua simplicidade e a maneira como ela é trabalhada por um gênio como Tarantino que faz dele um filme acima da média.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Naturalmente, é preciso um pouco de cultura de filmes B para apreciá-lo e compreende-lo dentro da gênese a que se propõe. Assim como os requintes de “originalidade” que ele exibe, na intenção de se aproximar dos filmes a que faz referência. Como os “defeitos especiais” que apresenta, imitando os rolos de filmes desgastados e mal conservados da época das grindhouses: riscos na tela, trechos do rolo faltando, som irregular. Tudo para dar o tom certo.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;À Prova de Morte&lt;/i&gt; condensa todos esses elementos sem nunca perder a medida certa. O faz com equilíbrio e bom gosto, sem também se perder do objetivo, ou seja, sem nunca deixar de parecer um autêntico filme do gênero e da época. Talvez não agrade a todos, especialmente aos não iniciados nos típicos filmes B dos anos 70. Mas é um filme que ilustra com perfeição o cinema de Tarantino, que retira o suprasumo de um tipo de cinema dito “ruim” e o transforma em obra refinada sem deixar a simplicidade de lado, mas exibindo sempre um bom gosto incrível e um incrível domínio da tensão. Vale, como sempre em seus filmes, destaque para a trilha sonora, além da imperdível sequência da &lt;i&gt;lap dance&lt;/i&gt; com a atriz Vanessa Ferlito.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;--&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Trailer&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;object width="480" height="385"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/1__mZ8DG6yc&amp;amp;hl=pt_BR&amp;amp;fs=1"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/1__mZ8DG6yc&amp;amp;hl=pt_BR&amp;amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="385"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-3454130264543700091?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/3454130264543700091/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=3454130264543700091&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3454130264543700091'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3454130264543700091'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/07/prova-de-morte-com-3-anos-de-atraso.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-5833809827723527132</id><published>2010-07-18T10:55:00.003-03:00</published><updated>2010-07-18T11:07:19.341-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;Impulso, de Mateo Herrera&lt;/span&gt;&lt;/b&gt; ( Equador, 2009, 84 min, 35mm)&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;5º Festival de Cinema Latino-Americano de São Paulo&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Um grande desafio para certas propostas de filmes está na criação de um clima. Clima, atmosfera, são coisas muito subjetivas e dependem de um certo domínio narrativo, criado tanto pela maneira de filmar, quanto pelos rumos da edição, do corte final. Apesar dessa dificuldade, muitos filmes buscam se calcar nesse elemento, que quando bem realizado, produz um efeito muito forte. Um exemplo recente de domínio desta técnica de se criar clima pode ser vista no filme A Ilha do Medo, de Martin Scorcese. O filme é uma verdadeira aula de como arrastar o expectador para dentro de um clima sufocante, labiríntico e angustiante. Mas para se chegar a tanto é preciso gênio, experiência e domínio fílmico.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mateo Herrera em seu Impulso, talvez não almejasse algo tão denso e profundo quanto a obra de Scorcese, nem as duas obras referidas guardam grandes semelhanças. Mas certamente o que Herrera tentou fazer em seu filme foi criar um clima de desconforto, estranheza, como se quisesse conduzir a narrativa à limites não demarcados entre o sonho e vigília.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Na trama, Jéssica é uma adolescente em busca de sua identidade, de seu eixo. Mora com a avó e a tia e, como muitos em sua idade, sente-se desajustada. Sofre também de uma inevitável carência afetiva, por conta dos pais distantes. Rebela-se à maneira dos adolescentes e expressa essa rebeldia nas roupas que usa, na música alta que ouve, na atitude que apresenta.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;É num momento de abandono que Jessica decide ir em busca do pai, a quem desconhece e que sabe apenas que vive no interior. Vai parar na casa de um tio, que com sua esposa vive numa fazenda e em cuja casa todos os espelhos são mantidos cobertos por panos negros. É à partir de então que o filme passa a ganhar contornos onde a realidade tende se tornar incerta.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A grande falha de Impulso está justamente em sua pretensão: a de construir uma narrativa baseada no clima, na ambientação e no aprofundamento da protagonista em uma espécie de sonho que não se sabe sonho ou de uma realidade que não se sabe real. Provavelmente por inexperiência, Mateo Herrera não acerta a mão na condução desse propósito. Falta cadenciamento e entrelaçamento entre as cenas, muitas delas desnecessárias, que não levam a narrativa a lugar algum. Cenas essas muitas vezes soltas, de forma que a desconexão com o encadeamento narrativo não faz surtir o efeito esperado de onírico, mas apenas de estranhamento.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;De fato, o filme aposta, em sua metade final, num suspense-quase-medo convencional. Seu segredo e sua revelação final não surpreendem por serem desgastados e de fácil identificação ainda no meio do filme. É verdade que esta obviedade de circunstâncias foram, talvez, propositais, já que o desfecho da trama se apóia em outro conceito, muito mais de libertação do que de surpreendimento. Mas o filme falha em ambos.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Impulso acaba se tornando monótono, quando percebe-se que por grande parte de sua duração os acontecimentos não conduzem a nada. Seu final, ainda que de um simbolismo e significado belo para a história da personagem central, ressoa muito menos do que poderia. Mas fica como válida experiência de cinema, na tentativa de seu diretor em criar um certo tipo de narrativa. Talvez no futuro, com mais experiência, ele acerte a mão.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;--&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Trailer&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;object width="540" height="285"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/tZAcKLfZakc&amp;amp;hl=pt_BR&amp;amp;fs=1"&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/tZAcKLfZakc&amp;amp;hl=pt_BR&amp;amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="540" height="285"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-5833809827723527132?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/5833809827723527132/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=5833809827723527132&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5833809827723527132'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/5833809827723527132'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/07/impulso-de-mateo-herrera-equador-2009.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-3758566306328041815</id><published>2010-07-12T21:10:00.005-03:00</published><updated>2010-07-18T11:04:07.092-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span"  style="font-size:large;"&gt;Um Bom Vídeo&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Como fã incorrigível que sou de F1 há mais de 10 anos, também penso muito em Rubens Barrichelo e qual seu real tamanho dentro da história do automobilismo. Mas isso é para texto de fôlego, cujo tempo demandado para escrever não tenho. Um dia escrevo e digo tudo que realmente penso de Rubens Barrichelo. Por hora fica em suspenso. &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas gostei muito desse vídeo, que mostra uma participação dele num programa de tv britânico. Neste programa, vários pilotos se dispõem a pilotar um carro de rua numa pista privada e tem seus tempos comparados. Lewis Hamilton, Nigel Mansell, Jason Button, Damon Hill já registraram seu tempo no programa. Agora foi a vez de Barrichelo. Como será que ele se saiu? Assista e descubra.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;P.S. Vídeo postado e dedicado à Ana, que adora esse piloto.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;object width="640" height="385"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/FFMWJMZfNig&amp;amp;hl=pt_BR&amp;amp;fs=1"&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/FFMWJMZfNig&amp;amp;hl=pt_BR&amp;amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="480" height="215"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-3758566306328041815?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/3758566306328041815/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=3758566306328041815&amp;isPopup=true' title='1 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3758566306328041815'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/3758566306328041815'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/07/um-bom-video-como-fa-incorrigivel-que.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-4111235.post-4090694737272286194</id><published>2010-07-09T19:40:00.002-03:00</published><updated>2010-07-09T19:48:44.200-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"&gt;Ritual e Celebração&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src="http://2.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TDemDhbijSI/AAAAAAAAAVw/gpckLwsL-pk/s400/Imagem(2496).jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492040850045308194" /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;div style="text-align: justify; "&gt;Como todo mundo, muitas vezes me queixo da vida. Aporrinhação no trabalho, metrô lotado, computador lento, preço das coisas, falta de tempo... etc. Mas tenho de reconhecer que também, às vezes, a vida é boa. E há que se celebrar. E hoje foi um dia para isso: celebrar as coisas incríveis da vida.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; "&gt;Quem ainda lê essa chatisse de blog sabe como e o quanto a corrida mudou minha vida. Não vale repetir tanto senão cansa. Mas mudou. Quando comecei a correr não sabia que existiam diversas provas das quais corredores amadores poderiam participar. E quando soube, temia não conseguir cumprir a distância, que em geral é de no mino 5km. Mas quando apareceu a oportunidade de minha primeira prova, não deu pra não fazer, por vários motivos.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; "&gt;Seria no dia 9 de julho, em comemoração à Revolução Constitucionalista de 1932. Paulista que sou de alma inteira, não podia deixar passar em branco uma data tão importante. Mais. A prova seria realizada no Autódromo de Interlagos. Apaixonado que sou por F1 não perderia a chance de fazer minha primeira prova num templo paulista da velocidade. Percorrer aquela pista, cujo traçado sabia (e ainda sei) desenhar de memória, tamanha paixão que tenho pela F1, seria a realização de um sonho que sequer sonhara até então.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; "&gt;E lá fui eu. Por não estar ainda bem preparado, optei pela distância menor, de 4,5Km (um volta) em vez dos 9Km (duas voltas). Não sabia se terminaria e como terminaria. Mas terminei. Bem. Só não sabia que começava ali uma tradição que mais tarde eu tentaria seguir ritualisticamente. Nem sabia que ao retornar para o início, um ano depois, uma surpresa tão especial me acompanharia.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; "&gt;Retornar para o início é fechar um ciclo, rever o passado e ganhar perspectiva para o futuro. Hoje, um ano depois, retornei a Interlagos para cumprir esse ritual. Hoje, 4,5 Km não representam dificuldade (já fiz provas de até 25km), mas foi essa a distância que escolhi para fechar o ciclo nesse retorno. Por dois motivos: primeiro, para que se torne uma tradição, fazendo desta prova, todos os anos, a única em que faço a distância menor; segundo, e muito mais importante, porque seria a estréia em provas da Fernanda, minha mulher, meu pilar na vida, minha luz maior.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; "&gt;Assim, hoje corri em Interlagos de novo. Exatamente um ano após minha primeira prova, no mesmo circuito. Celebrei a corrida em minha vida. Celebrei um ano de provas. Celebrei a Revolução Constitucionalista de 1932. Celebrei minha paixão pelo circuito e pela F1. Celebrei, acima de todas as coisas, a Fernanda em minha vida, esta mulher incrível, correndo a meu lado sua primeira prova.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify; "&gt;Foi um dia incrível. Inesquecível. Para me mostrar o quanto a vida, às vezes, é boa. E daqui a um ano estarei lá de novo. Celebrando tudo de novo. Com Fernanda a meu lado. Ritualisticamente. Em 4,5km.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TDemDEiQ-1I/AAAAAAAAAVg/B5Nslumm-Cw/s1600/Imagem(2489).jpg"&gt;&lt;img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 300px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TDemDEiQ-1I/AAAAAAAAAVg/B5Nslumm-Cw/s400/Imagem(2489).jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5492040842288888658" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;u&gt;&lt;br /&gt;&lt;/u&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4111235-4090694737272286194?l=obscenum.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://obscenum.blogspot.com/feeds/4090694737272286194/comments/default' title='Postar comentários'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=4111235&amp;postID=4090694737272286194&amp;isPopup=true' title='0 Comentários'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4090694737272286194'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/4111235/posts/default/4090694737272286194'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://obscenum.blogspot.com/2010/07/ritual-e-celebracao-ritual-e-celebracao.html' title=''/><author><name>Rogério de Moraes</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='24' src='http://farm1.static.flickr.com/226/476789594_3bc307b5f2.jpg?v=0'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_JMdqmLZaVv0/TDemDhbijSI/AAAAAAAAAVw/gpckLwsL-pk/s72-c/Imagem(2496).jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>
